Amarok P1: Από τον Καναδά

Από το

Μαύρο Σκύλο

24/5/2011

Η Amarok P1 είναι η πρώτη αγωνιστική ηλεκτροκίνητη μοτοσυκλέτα που φτιάχνεται στον Καναδά. H Amarok είναι μια εταιρεία που έχει ιδρύσει ο βραβευμένος σχεδιαστής Michael Uhlarik -έχει σχεδιάσει το Yamaha MT-03 αλλά και μοντέλα από τη σειρά των TZR- με αντικείμενο τις συμβουλές και την εξέλιξη σχεδίων για το κλάδο της βιομηχανίας μοτοσυκλετών. Η αγωνιστική μοτοσυκλέτα που παρουσίασαν πρόκειται να λάβει μέρος σε αγώνα του πρωταθλήματος TTXGP το καλοκαίρι. Η κατασκευή της είναι ριζοσπαστική και διαφορετική από όσα βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην εξέλιξη των μοτοσυκλετών, ηλεκτρικών ή όχι. H βασική έμπνευση που είχαν όταν άρχισαν να την σκέφτονται στο τέλος του 2009, έρχεται από την αεροναυπηγική και έτσι άρχισαν να θέλουν το πλαίσιο, τις μπαταρίες και το φαίρινγκ σε μια ενιαία δομή. Με λίγα μέσα και δίχως μεγάλους προϋπολογισμούς η Amarok εξέλιξε και παρουσίασε την μοτοσυκλέτα της, η οποία πράγματι είναι διαφορετική. Δεν έχει πλαίσιο -με τη συμβατική έννοια- αφού ένα αλουμινένιο “κουτί” είναι ταυτόχρονα το φαίρινγκ, κουβαλάει τις μπαταρίες και πάνω του βιδώνεται το αρθρωτό μπροστινό σύστημα. Η P1 ζυγίζει 147 κιλά ενώ η P2 που θέλουν να παρουσιάσουν το τελευταίο τρίμηνο της χρονιάς έχει ως στόχο τα 125 κιλά. Οι μπαταρίες που βρίσκονται μέσα στο αλουμινένιο monocoque είναι λιθίου και αποθηκεύουν ενέργεια 7,5KwH. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί δυο κινητήρες της -επίσης καναδικής- Agni και συγκεκριμένα τον τύπο 95R. Πρόκειται για κινητήρα που λειτουργεί με συνεχές ρεύμα και αποδίδει ισχύ 22 ίππων, ενώ με αυξημένη τάση μπορεί να δώσει 40 αλλά για πέντε δευτερόλεπτα μόνο. Με την συνολική απόδοση των δυο κινητήρων να φθάνει στους 45 ίππους -και στιγμιαία όμως τους 80- η πρωτότυπη αυτή ηλεκτροκίνητη απέχει ακόμη πολύ από τα όρια του σχεδιασμού της που προσδιορίζονται σε σχέση ισχύος/βάρους αντίστοιχη των κατηργημένων πλέον δίχρονων GP250. Μπορεί να έχει δρόμο μπροστά της - οι μοτοσυκλέτες με τους κινητήρες βενζίνης των 250 κυβικών απέδιδαν εκατό ίππους και ζύγιζαν εκατό κιλά - αλλά και σε αυτήν ακόμη την πρώτη της μορφή φέρνει φρέσκιες ιδέες για το πώς μπορούν να φτιάχνονται οι μελλοντικές μοτοσυκλέτες. Απλές και ελαφριές χωρίς πολύπλοκες μεθόδους και υλικά, αλλά και εύκολες στη συντήρηση και την επισκευή. Άλλωστε αυτές είναι και οι αρετές γενικότερα των κατασκευών στον Καναδά με τη μεγάλη έκταση και τις αντίξοες συνθήκες.

https://bit.ly/MOTO_674

Νέα Μοντέλα

Diavel V4 RS 2026: Γράφει ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χλμ./ώρα σε 2,52 δλ.

Καλύτερη επιτάχυνση από όλες τις μοτοσυκλέτες παραγωγής του Borgo Panigale

Η νέα Diavel V4 RS γράφει το ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χαω σε 2.52 δευτερόλεπτα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/9/2025

Η ειδική έκδοση της Diavel, η V4 RS θα κυκλοφορήσει σε λίγα αριθμημένα κομμάτια και έχει φτιαχτεί με στόχο να είναι ότι πιο κοντά σε Dragster μπορείς να αποκτήσεις από την Ducati απευθείας, πριν αρχίσεις τις μετατροπές. Πολλές από αυτές που χρειάζεται για να γίνει μία τέτοια μοτοσυκλέτα, τις έχουν κάνει ήδη οι Ιταλοί ξεκινώντας από τον Desmosedici Stradale κινητήρα των 1.103 κυβικών που έχει δεχτεί την φροντίδα του αγωνιστικού τμήματος του εργοστασίου.

Πολλά από τα περιφερειακά της RS έχουν αντικατασταθεί από carbon και τιτάνιο κατεβάζοντας το βάρος και φυσικά, ανεβάζοντας το κόστος. Ο κινητήρας με τον περιστρεφόμενο αντίστροφα στην κίνηση της μοτοσυκλέτας στρόφαλο, που μεταξύ άλλων βοηθά να μένει ο τροχός στο έδαφος κατά την βίαιη επιτάχυνση, αποδίδει 182 ίππους και αποδεικνύει πως τα άλογα δεν είναι ο μόνος παράγοντας για να γράψει κανείς ρεκόρ επιτάχυνσης, ο τρόπος που η δύναμη αυτή καταλήξει στον δρόμο, είναι πιο σημαντικό.

Με το τεράστιο πίσω ελαστικό η Diavel έγραψε εύκολα το απόλυτο νούμερο ανάμεσα στην γκάμα της Ducati. Το εύκολα είναι σχετικό βέβαια καθώς τα 2,52 δευτερόλεπτα γράφτηκαν από τον Marc Marquez. Με αυτό τον τρόπο έγινε η ταχύτερη στην συγκεκριμένη μέτρηση ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες της γκάμας της Ducati που βγάζουν πινακίδα και σε κατάσταση, όπως ακριβώς βγαίνουν από το εργοστάσιο.

Ο Desmosedici Stradale με τον ξηρό συμπλέκτη ακούγεται όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς, εξαιρετικά δυνατά και καθαρά ακόμη και στις μεσαίες στροφές, με την Ducati να διαβάζει πολύ προσεκτικά το βιβλίο των προδιαγραφών για να καθορίζει το επίπεδο θορύβου στα χιλιόμετρα που ορίζονται. Κοινώς, αν πηγαίνεις μέσα στην πόλη λίγο πιο γρήγορα, τότε γίνεσαι γρήγορα πολύ γνωστός και «αγαπητός» σε όλους τους κατοίκους.

Η ροπή της μοτοσυκλέτας φτάνει τα 12,2kg.m στις 9.500 στροφές και φυσικά όλες οι μονάδες των ηλεκτρονικών είναι της Bosch, τελευταίας τεχνολογίας και με τους αλγόριθμους που έχουν αναπτύξει από το αγωνιστικό τμήμα που όπως είπαμε, υπογράφει και την ρύθμιση του κινητήρα.

Οι αναρτήσεις της Ohlins με το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι, τα φρένα της Panigale V4 και τις σφυρήλατες ζάντες που σχεδιάστηκαν ειδικά για αυτό το μοντέλο, είναι μόνο λίγα από τα ακριβά περιφερειακά του. Το Centro Stile που έχει αναλάβει τον σχεδιασμό, φρόντισε και για την εμφάνιση της έκδοσης αυτής με το λογότυπο RS να ξεχωρίζει σε μία σειρά από περιφερειακά.

Η έκδοση θα είναι διαθέσιμη από τον ερχόμενο Νοέμβριο με τις πρώτες παραδόσεις στην Ευρώπη να γίνονται μέσα στον Δεκέμβριο και αργότερα θα ακολουθήσουν και οι ΗΠΑ.