BMW: Ανακοίνωσε πρώτη το αυτορυθμιζόμενο cruise control

Ο πρώτος τα παίρνει όλα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/6/2020

Σε αυτή την EICMA που ακυρώθηκε, θα βλέπαμε για πρώτη φορά μοτοσυκλέτες με το αυτορυθμιζόμενο cruise control της Bosch. H ΚΤΜ, η Ducati και η BMW δοκίμαζαν εκτενώς τη λειτουργία των ραντάρ και του λογισμικού της Boscsh, ώστε η νέα 1290 Adventure, η νέα Multistrada V4 και τα μεγάλα boxer και εξακύλινδρα μοντέλα της BMW να προσφέρουν στους ιδιοκτήτες την νέα τεχνολογία που κάνει τη χρήση του cruise control πολύ πιο ευχάριστη στον πραγματικό κόσμο. Μέχρι τώρα τα cruise control έχουν περιορισμένη χρησιμότητα διότι τα υπόλοιπα οχήματα μπροστά σου στο δρόμο δεν κινούνται με σταθερή ταχύτητα. Άλλος πάει με 110km/h, άλλος πάει με 90km/h, αλλάζουν λωρίδες χωρίς να προσαρμόζουν την ταχύτητά τους κ.τ.λ. Αυτό έχει ως συνέπεια να βγάζεις κάθε τρεις και λίγο εκτός λειτουργίας το cruise control και να το χρησιμοποιείς μόνο όταν ο δρόμος είναι σχεδόν εντελώς άδειος.

Με το νέο Active Cruise Control της Bosch, η μοτοσυκλέτα προσαρμόζει μόνη της την ταχύτητα ανάλογα με εκείνη του οχήματος που είναι μπροστά σου τη δεδομένη στιγμή. Χρησιμοποιώντας νέας γενιάς ραντάρ, ανιχνεύει την κίνηση των οχημάτων μπροστά σου και αναλόγως προσαρμόζει την ταχύτητα και την απόσταση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του οχήματος που βρίσκεται στην πορεία σου, επεμβαίνοντας στον ride by wire ψεκασμό αλλά και στα φρένα. Το Active Cruise Control υπάρχει εδώ και δύο δεκαετίες στα αυτοκίνητα και εμφανίστηκε μαζί με το brake by wire, δηλαδή το σύστημα που τα φρένα ενεργοποιούνται μέσω λογισμικού και όχι απευθείας από το πόδι του οδηγού στο πεντάλ. Αυτό σημαίνει πως όσες μοτοσυκλέτες θα έχουν το Adaptive Cruise Control θα έχουν και την τεχνολογία Brake By Wire. Ο χειρισμός του Adaptive Cruise Control είναι πολύ απλώς. Ρυθμίζεις τη μέγιστη ταχύτητα που θέλεις να ταξιδεύεις (π.χ. 130km/h) και η μοτοσυκλέτα κινείται έως αυτή την ταχύτητα αν ο δρόμος είναι άδειος, ενώ όταν συναντήσεις μπροστά σου όχημα που πάει πιο αργά, αυτομάτως μειώνει την ταχύτητα και την προσαρμόζει σε εκείνη του οχήματος που μπήκε στην πορεία σου, διατηρώντας ταυτόχρονα μια σταθερή απόσταση μεταξύ σας. Αν το όχημα επιταχύνει, τότε και η μοτοσυκλέτα επιταχύνει (έως την μέγιστη ταχύτητα που έχεις επιλέξει) κι αν φρενάρει, τότε και η μοτοσυκλέτα φρενάρει αναλόγως.

Ο αναβάτης έχει τη δυνατότητα να διαλέξει ποια απόσταση θέλει να κρατάει το ACC από το προπορευόμενο όχημα, αλλά και τον τρόπο που θα αντιδρά στις μεταβολές της ταχύτητα. Επίσης όταν ανάβεις φλας για να προσπεράσεις, έχεις τον έλεγχο του γκαζιού εσύ και το Active Cruise Control ενεργοποιείται μόνο του ξανά μόλις σβήσεις το φλας. Η BMW λέει πως στις δικές της μοτοσυκλέτες θα έχεις δύο προγράμματα Comfort και Dynamic, όπου στο πρώτο η μοτοσυκλέτα θα επιταχύνει και θα επιβραδύνει ομαλά και στο δεύτερο θα έχει πιο άμεσες αντιδράσεις στις μεταβολές ταχύτητας του οχήματος που βρίσκεται εμπρός. Η διαφορά με τα αντίστοιχα συστήματα των αυτοκινήτων είναι πως οι μοτοσυκλέτες πλαγιάζουν στις στροφές και πως οι περισσότερες δεν έχουν αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων. Η BMW λέει πως στις στροφές, το ACC έχει τη αδυνατότητα να ρυθμίζει το γκάζι και τα φρένα ώστε να μην ταράσσει την ισορροπία της μοτοσυκλέτας. Επίσης λέει πως το σύστημα είναι προγραμματισμένο να λειτουργεί μόνο λαμβάνοντας υπόψη την σχετική ταχύτητα των οχημάτων.

Αυτό σημαίνει πως δεν λαμβάνει υπόψη του τα ακινητοποιημένα οχήματα (π.χ. εκείνα που περιμένουν στο κόκκινο φανάρι) ή οποιοδήποτε ακίνητο εμπόδιο πάνω στο δρόμο (π.χ. κομμάτια ελαστικού από φορτηγό) και πως ο αναβάτης έχει την ευθύνη για το φρενάρισμα της μοτοσυκλέτας. Επίσης τονίζει πως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα στην αργή κίνηση της πόλης. Αντίστοιχες δυνατότητες και αντίστοιχους περιορισμούς θα έχουν και τα συστήματα ACC των KTM και Ducati, όμως υπάρχει πιθανότητα να διαφέρουν ως προς την ευαισθησία απόκρισης και το εύρος των ρυθμίσεων, αφού ο κάθε κατασκευαστής θα πρέπει να προσαρμόσει το λογισμικό του συστήματος της Bosch στα υπόλοιπα ηλεκτρονικά συστήματα της μοτοσυκλέτας. Θυμίζουμε επίσης, πως και η Kawasaki θα έχει το ACC της Bosch και μάλιστα πρόσφατα κατέθεσε μια επιπλέον πατέντα, που αφορά την επόμενη γενιά του συστήματος, το οποίο θα επεξεργάζεται δεδομένα από, GPS, κάμερες και αισθητήρες, προχωρώντας ουσιαστικά ένα βήμα πιο κοντά στην αυτόνομη οδήγηση.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες