BMW CE 04: Νέο ηλεκτρικό σκούτερ με 42hp και αυτονομία 130km

Έχει μετάδοση με σχέσεις αλλά και έκδοση Α1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2021

Με μέγιστη τελική ταχύτητα τα 120km/h σε οποιαδήποτε από τις εκδόσεις, τόσο της μειωμένης ιπποδύναμης Α1, όσο και εκείνης με τους 42 ίππους, το νέο BMW CE 04 με την αυτονομία των 130Km/h είναι η πρόταση της BMW για μετακινήσεις εντός πόλης. Εκεί που δεν θα χρειαστείς και παραπάνω από 120Km/h όπως λένε οι ίδιοι και με αυτονομία που καλύπτει τις ανάγκες των περισσότερων. Βέβαια η αυτονομία που ανακοινώνει η BMW είναι η μέγιστη δυνατή, αντίστοιχη με την ελάχιστη κατανάλωση όταν μιλάμε για κινητήρες εσωτερικής καύσης, όχι την μέση ή την μέγιστη κατανάλωση.

Σε κάθε περίπτωση τα 130km αυτονομίας υπερκαλύπτουν ένα μεγάλο μέρος των καθημερινών αναγκών για τους περισσότερους ενώ η έκδοση μειωμένης ιπποδύναμης για οδήγηση με δίπλωμα Α1 έρχεται και με χαμηλότερη αυτονομία στα 100km. Επιπρόσθετα η Α1 έκδοση μπορεί να ανέβει έως τους 31hp στις 4.000 στροφές έναντι των 42hp στις 4.900 στροφές της Α2 έκδοσης με την ροπή να είναι ίδια και στις δύο εκδόσεις, 6,32kg.m στις -μόλις- 1.500 στροφές.

Ο υδρόψυκτος κινητήρας μόνιμου μαγνήτη, σύγχρονου ρότορα / στάτορα έχει μέγιστο ρυθμό περιστροφής τις 12.300 στροφές και είναι η τελευταία λέξη της τεχνολογία που βρίσκεται αυτή την στιγμή στην παραγωγή αντίστοιχος με αυτό που μπορεί κανείς να βρει στην BMW i3, τις ακριβές ηλεκτροκίνητες Jaquar κτλ. Αυτό από μόνο του καθιστά το CE 04 ξεχωριστό ανάμεσα στην πλειοψηφία των ηλεκτρικών σκούτερ που υπάρχουν αυτή την στιγμή με επαγωγικούς κινητήρες, hub motor κτλ.

Στην πράξη η BMW θέλει το CE 04 να είναι εφάμιλλο σε λειτουργία και τρόπο χρήσης με τα σκούτερ που έχει ήδη στην γκάμα της, αν και τα 231 κιλά που ζυγίζει είναι νούμερο που όσο καλά κι αν κρύβεται εξαιτίας της κατανομής και του χαμηλού κέντρου βάρους, δεν μπορούν ολότελα να παραβλεφθούν. Για παράδειγμα το R1250GS ζυγίζει 250 κιλά, ενώ στα ίδια κιλά με το CE 04 είναι η Africa Twin και μάλιστα η έκδοση DCT αλλά και το V-Strom 1050XT. Αντίστοιχα καταναλώνει 7,7 kWh με βάση το στάνταρ σύστημα κύκλων οδήγησης για την μέτρηση της κατανάλωσης για κάθε 100 χιλιόμετρα ενώ τα 0-100 έρχονται σε 9,1 για την έκδοση των 42hp και σε 9,9 για την έκδοση Α1.

Η τελική μετάδοση γίνεται με ιμάντα που παίρνει κίνηση από ένα κιβώτιο μίας σχέσης και την συνολική αναλογία να ανέρχεται τελικής μετάδοσης να ανέρχεται σε 10.5 ενώ ο κινητήρας μόνιμου μαγνήτη, EMP 156 είναι τοποθετημένος στο πλαίσιο ανάμεσα στην μπαταρία και στον πίσω τροχό σε νοοτροπία που ακολουθεί την διάταξη των αυτοκινήτων όπως το 225xe Active Tourer. Ο ηλεκτροκινητήρας τροφοδοτείται από τάση μεταξύ 100 και 150V αντλώντας δύναμη από μία συστοιχία ιόντων λιθίου χωρητικότητας 8.9kWh που κατασκευάζονται με πράσινη ενέργεια στα πρότυπα των BMW iX και BMW i4. Ο τομέας του αυτοκινήτου έχει μεταλαμπαδεύσει εδώ όλες τις γνώσεις για την διαχείριση της μπαταρίας και του ηλεκτροκινητήρα, μέχρι και το σημείο του σχεδιασμού του πλαισίου. Σε μία, εικάζουμε, εκτεταμένη συνεργασία της BMW Motorrad με τον κλάδο αυτοκίνησης της BMW που σε αντίστοιχο βαθμό έχει να υπάρξει από την εποχή που σχεδίαζαν τον στρόφαλο του εξακύλινδρου K1600 αλλά και την οθόνη στο αντίστοιχο μοντέλο.

Τώρα το νέο σκούτερ δεν θα μπορούσε να μην ακολουθήσει τα αυτοκίνητα και σε αυτό τον τομέα με μία έγχρωμη TFT 10.25 ιντσών που χρησιμοποιεί το μέγεθός της για να προσφέρει πλήρεις δυνατότητες πλοήγησης την ίδια στιγμή που συνεχίζει να δείχνει την ταχύτητα κίνησης και όλες τις υπόλοιπες πληροφορίες. Αντίστοιχα δηλαδή με αυτό που κάνει πλέον η Multistrada V4 και που θα έχουν και τα νέα BMW R, ενώ το πιθανότερο -λέμε εμείς- είναι η οθόνη αυτή να κατασκευάζεται από την Bosch και θα την δούμε σύντομα και σε άλλα μοντέλα. Το φρενάρισμα αναλαμβάνουν δύο δίσκοι εμπρός 265mm με τετραπίστονες δαγκάνες και ένας δίσκος πίσω με αντίστοιχη διάμετρο και πλευστή δαγκάνα με σωληνάκια υψηλής πίεσης και την χρήση της μονάδας ABS 9.3 της Bosch. Αυτό σημαίνει πως παρόλο που είναι μία γενιά πίσω, η μονάδα αυτή παραμένει μία από τις πιο σύγχρονες ενώ παράλληλα υπάρχει και η δυνατότητα στον πρόσθετο εξοπλισμό να λαμβάνει πληροφορίες κλίσης του σκούτερ και να ρυθμίζει το φρενάρισμα με βάση το πόσο δυνατά πιέζει την μανέτα ο αναβάτης, αλλά σε συνάρτηση με την κλίση.

Ταυτόχρονα βέβαια το CE 04 χρησιμοποιεί και φρένο κινητήρα το οποίο στην συγκεκριμένη περίπτωση μεταφράζεται σε ανάκτηση ενέργειας. Αυτό μάλιστα είναι δυναμικά ρυθμιζόμενο και τελείως διαφορετικό ανάλογα με την λειτουργία που έχει επιλέξει ο αναβάτης. Οι λειτουργίες είναι “ECO”, “Rain”, “Road” και “Dynamic” με την “Road” να είναι η βασική επιλεγμένη. Η ύπαρξη ανάκτησης ενέργειας εκτός από το προφανές, να ανακτά ενέργεια κατά το φρενάρισμα, είναι κι άλλο ένα στοιχείο που φέρνει το CE 04 λίγο πιο κοντά στα υπόλοιπα σκούτερ της BMW με κινητήρα εσωτερικής καύσης καθώς κλείνοντας το γκάζι δεν «μπαίνει νεκρά» αλλά υπάρχει πιο έντονη επιβράδυνση. Η μέγιστη ανάκτηση κι άρα το μέγιστο φρένο κινητήρα υπάρχει στην κατάσταση Dynamic που σε παραδοσιακό BMW στιλ πρέπει να το πληρώσεις έξτρα και το αμέσως επόμενο είναι στο “ECO”.

Υπάρχει και traction control ενώ με 26,5 γωνία κάστερ, 120mm ίχνος και μεταξόνιο 1.675mm η γεωμετρία του προσομοιάζει cruiser μοτοσυκλέτα, πράγμα που σε συνδυασμό με το βάρος μας φέρνει άλλο ένα βήμα πιο κοντά στο γεγονός πως θέλουμε να το οδηγήσουμε πριν αναφέρουμε τα θετικά για την ευελιξία για την οποία διατείνεται η ίδια η BMW και αναμεταδίδεται κάπως εύκολα από τους υπόλοιπους. Οι τροχοί είναι 15 ιντσών με 3,5 ζάντα εμπρός και 4,5 πίσω και ελαστικά 120/70 και 160/60 που ταιριάζουν στα χαρακτηριστικά της γεωμετρίας αλλά και το συνολικό βάρος. Μπροστά το πιρούνι έχει διαδρομή 110mm και πίσω το αμορτισέρ που εδράζεται απευθείας πάνω από τον άξονα έχει 92mm και περιμένουμε από την BMW να είναι πιστή στα δικά της στάνταρ και να σβήνουν οι αναρτήσεις κάθε ανωμαλία, ακόμη και των ελληνικών δρόμων.

Προφανώς και ένα τέτοιο σκούτερ, με μία τέτοια απόδοση, δεν έχει αφαιρούμενες μπαταρίες. Όχι μόνο αυτό αλλά η υποδοχή φόρτισης είναι αντίστοιχη των αυτοκινήτων και -φυσικά πληρώνοντας έξτρα- μπορεί να δεχτεί ταχυφορτιστή. Σε αυτή την περίπτωση η φόρτιση που διαρκεί 4 ώρες και 20 λεπτά πέφτει στα 1:40 με ταχυφορτιστή 6,9kW. Βέβαια η BMW δεν συνιστά να εξαντλείται η μπαταρία του σκούτερ και θεωρεί μία πιο σωστή μέτρηση από το 20% της μπαταρίας στο 80% που με ταχυφορτιστή θα γίνει σε 45 λεπτά. Στην ελληνική πραγματικότητα, που ακόμη δεν έχει καθοριστεί το νομικό πλαίσιο για να αρχίσουν οι δήμοι τις εγκαταστάσεις και που κάθε ένας ταχυφορτιστής αυτή την στιγμή είναι τοποθετημένος με ξεχωριστές διατάξεις, θα αργήσουμε να δούμε πληθώρα σημείων φόρτισης σε κάθε γειτονιά. Ακόμη και οι οικιακοί ταχυφορτιστές τοποθετούνται αυτή την στιγμή χωρίς ελέγχους προδιαγραφών ως προς την ασφάλισή τους όπως πρόσφατα μας αποκάλυψε Δήμος που έχει πρωτοστατήσει στις εγκαταστάσεις κι έτσι εκ των πραγμάτων το CE 04 δεν απευθύνεται σε πολλούς - Πριν ακόμη δηλαδή μάθουμε την τιμή του στην Ελλάδα. Σημειώστε πως για αποθηκευτικό χώρο υπάρχει η δυνατότητα να ασφαλιστεί ένα κράνος ενώ για επέκτασή του η λύση που προτείνει η BMW είναι μία μαλακιά εξωτερική βαλίτσα, φυσικά -για να μην ξεχνιόμαστε- στον πρόσθετο εξοπλισμό.

Σε κάθε περίπτωση η μοντέρνα εμφάνισή του, ο πλούσιος εξοπλισμός του και οι -απευθείας από το αυτοκίνητο- τεχνολογικές λύσεις που προσφέρει, με την αυτοκίνηση να είναι πολύ πιο μπροστά από την μοτοσυκλέτα, καθιστούν το CE 04 ξεχωριστό και την BMW πρωτοπόρα στον τομέα.

 

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.