Η ανακοίνωση της BMW Motorrad France (στο επίσημο site της) πως δέχεται προπαραγγελίες για το γιγαντιαίο cruiser R18 με τον ολοκαίνουριο αερόψυκτο κινητήρα των 1800 κυβικών, είναι μάλλον “εκκεντρική” σαν εμπορική στρατηγική, διότι σε καμία άλλη χώρα έως τώρα δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη ανακοίνωση από τις θυγατρικές εταιρείες της BMW. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι που η BMW αποφάσισε να ξεκινήσει τις προπαραγγελίες από τη Γαλλία, σημασία έχει πως οι Γάλλοι που θέλουν να αποκτήσουν μία από τις πρώτες R18 που θα κατασκευαστούν, μπορούν να δώσουν προκαταβολή 1000€. Η BMW France δεν υπόσχεται πότε ακριβώς θα παραδώσει τις μοτοσυκλέτες, ούτε φυσικά λέει ποια είναι η τιμή της!!!! Παρ’ όλα αυτά, για να μειώσει το ρίσκο, λέει πως μπορείς να πάρεις πίσω τα χρήματά σου, όποια στιγμή το επιθυμείς – κάτι είναι κι αυτό. Από τα συμφραζόμενα της ανακοίνωσης αυτής, φαίνεται πως η έκδοση παραγωγής της νέας R18 θα εμφανιστεί σε κάποια από τις διεθνής εκθέσεις του φθινοπώρου και οι παραδόσεις των μοτοσυκλετών στους πελάτες θα γίνει μετά την άνοιξη του 2020. Έως τότε, θα ενημερώνονται με newsletter από την BMW για την πορεία της μοτοσυκλέτας προς τη γραμμή παραγωγής, καθώς και για την… τιμή που θα πρέπει να πληρώσουν.
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.
