Δοκιμάζοντας το KTM 1290 Superduke R

Η θεραπεία της χορτοφαγίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/4/2018

Έχουμε στα χέρια μας αυτές τις μέρες την τελευταία έκδοση του KTM 1290 Superduke R και φυσικά μας τρώνε τα δάκτυλά μας να γράψουμε κάτι για αυτή την (ΠΟΛΥ) ιδιαίτερη μοτοσυκλέτα. Σαφώς και θα έχουμε πλήρες τεστ με μετρήσεις επιδόσεων, καταναλώσεις και δυναμομέτρηση σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ, όμως οι πρώτες ζεστές εντυπώσεις έχουν την δική τους αξία. Ιδιαίτερα τώρα που ακόμα έχουμε την γεύση στο στόμα από την οδήγηση του νέου 790 Duke. Ξεκάθαρα πρόκειται για δύο διαμετρικά αντίθετες μοτοσυκλέτες σε χαρακτήρα. Το 790 Duke σε γοητεύει με την αρμονία του, το 1290 Superduke R σε… υποτάσσει με την ωμή βία του!

Σε αυτή την κατηγορία των μεγάλων streetfighter υπάρχει το Aprilia Tuono 1100, το Yamaha MT-10, το Suzuki GSX-S 1000 και το KTM 1290 Superduke R (update: ναι - ναι και το BMW S1000R που δεν μπορούμε να το ξεχάσουμε). Κάποτε είχαμε και τα Ducati Streetfighter 1098 και Kawasaki Z 1000, όμως η μικρή ζήτηση και οι προδιαγραφές Euro 4 τα εξαφάνισαν.

Παρ’ ότι το KTM 1290 Superduke R μοιάζει στα χαρτιά να είναι αντίπαλός του Tuono 1100 Factory και του MT-10 SP, στην πραγματικότητα αυτές οι τρεις μοτοσυκλέτες διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Το Aprilia είναι ένα superbike με ψηλό τιμόνι και γι’ αυτό είναι καλύτερο μέσα στην πίστα και λιγότερο ευχάριστο στο δρόμο. Το MT-10 έχει τη σωστή κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων για οδήγηση στους δρόμους και γι’ αυτό τα πάει πολύ καλύτερα μέσα στην πόλη και στα στροφιλίκια.

Όμως το KTM 1290 Superduke R είναι το μοναδικό πλέον V2 σε αυτό το κλειστό club και αυτό με τη σειρά του επηρεάζει σε απόλυτο βαθμό την προσωπικότητά του. Ο V4 της Aprilia και ο crossplane εν σειρά τετρακύλινδρος της Yamaha έχουν ροπή παντού και γραμμική παροχή δύναμης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί η απόκριση στο γκάζι με έναν V2 που έχει 200 κυβικά παραπάνω και πολύ μεγαλύτερη διαδρομή εμβόλου. Το KTM 1290 Superduke R είναι πραγματικά μια βίαιη μοτοσυκλέτα. Είναι η θεραπεία για την χορτοφαγία! Το μικρό βάρος και τα υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά σε βοηθούν να την κουμαντάρεις, αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τον αιμοδιψή χαρακτήρα του.  Στις μέρες μας θα βρεις κι άλλες μοτοσυκλέτες που σου ζουλάνε τους αδένες παραγωγής αδρεναλίνης, αλλά μόνο το 1290 Superduke R τους χτυπάει με βαριοπούλα.

Diavel V4 RS 2026: Γράφει ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χλμ./ώρα σε 2,52 δλ.

Καλύτερη επιτάχυνση από όλες τις μοτοσυκλέτες παραγωγής του Borgo Panigale
Η νέα Diavel V4 RS γράφει το ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χαω σε 2.52 δευτερόλεπτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/9/2025

Η ειδική έκδοση της Diavel, η V4 RS θα κυκλοφορήσει σε λίγα αριθμημένα κομμάτια και έχει φτιαχτεί με στόχο να είναι ότι πιο κοντά σε Dragster μπορείς να αποκτήσεις από την Ducati απευθείας, πριν αρχίσεις τις μετατροπές. Πολλές από αυτές που χρειάζεται για να γίνει μία τέτοια μοτοσυκλέτα, τις έχουν κάνει ήδη οι Ιταλοί ξεκινώντας από τον Desmosedici Stradale κινητήρα των 1.103 κυβικών που έχει δεχτεί την φροντίδα του αγωνιστικού τμήματος του εργοστασίου.

Πολλά από τα περιφερειακά της RS έχουν αντικατασταθεί από carbon και τιτάνιο κατεβάζοντας το βάρος και φυσικά, ανεβάζοντας το κόστος. Ο κινητήρας με τον περιστρεφόμενο αντίστροφα στην κίνηση της μοτοσυκλέτας στρόφαλο, που μεταξύ άλλων βοηθά να μένει ο τροχός στο έδαφος κατά την βίαιη επιτάχυνση, αποδίδει 182 ίππους και αποδεικνύει πως τα άλογα δεν είναι ο μόνος παράγοντας για να γράψει κανείς ρεκόρ επιτάχυνσης, ο τρόπος που η δύναμη αυτή καταλήξει στον δρόμο, είναι πιο σημαντικό.

Με το τεράστιο πίσω ελαστικό η Diavel έγραψε εύκολα το απόλυτο νούμερο ανάμεσα στην γκάμα της Ducati. Το εύκολα  είναι σχετικό βέβαια καθώς τα 2,52 δευτερόλεπτα γράφτηκαν από τον Marc Marquez. Με αυτό τον τρόπο έγινε η ταχύτερη στην συγκεκριμένη μέτρηση ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες της γκάμας της Ducati που βγάζουν πινακίδα και σε κατάσταση, όπως ακριβώς βγαίνουν από το εργοστάσιο.

Η νέα Diavel V4 RS γράφει το ρεκόρ επιτάχυνσης για Ducati με 0-100 χαω σε 2.52 δευτερόλεπτα

Ο Desmosedici Stradale με τον ξηρό συμπλέκτη ακούγεται όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς, εξαιρετικά δυνατά και καθαρά ακόμη και στις μεσαίες στροφές, με την Ducati να διαβάζει πολύ προσεκτικά το βιβλίο των προδιαγραφών για να καθορίζει το επίπεδο θορύβου στα χιλιόμετρα που ορίζονται. Κοινώς, αν πηγαίνεις μέσα στην πόλη λίγο πιο γρήγορα, τότε γίνεσαι γρήγορα πολύ γνωστός και «αγαπητός» σε όλους τους κατοίκους.

Η ροπή της μοτοσυκλέτας φτάνει τα 12,2kg.m στις 9.500 στροφές και φυσικά όλες οι μονάδες των ηλεκτρονικών είναι της Bosch, τελευταίας τεχνολογίας και με τους αλγόριθμους που έχουν αναπτύξει από το αγωνιστικό τμήμα που όπως είπαμε, υπογράφει και την ρύθμιση του κινητήρα.

Οι αναρτήσεις της Ohlins με το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι, τα φρένα της Panigale V4 και τις σφυρήλατες ζάντες που σχεδιάστηκαν ειδικά για αυτό το μοντέλο, είναι μόνο λίγα από τα ακριβά περιφερειακά του. Το Centro Stile που έχει αναλάβει τον σχεδιασμό, φρόντισε και για την εμφάνιση της έκδοσης αυτής με το λογότυπο RS να ξεχωρίζει σε μία σειρά από περιφερειακά.

Η έκδοση θα είναι διαθέσιμη από τον ερχόμενο Νοέμβριο με τις πρώτες παραδόσεις στην Ευρώπη να γίνονται μέσα στον Δεκέμβριο και αργότερα θα ακολουθήσουν και οι ΗΠΑ.  

Ετικέτες