Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

https://bit.ly/MOTO_682

Νέα Μοντέλα

Επικαιρότητα

VOGE RR660S - Με 99,2 hp, τηλεμετρία, και ρυθμιζόμενη από τον αναβάτη στάθμη θορύβου κινητήρα!

Παρουσιάστηκε στον ειδικό τύπο της Κίνας σε μορφή παραγωγής το νέο τετρακύλινδρο SS της εταιρείας

Από τον

Κώστα Γκαζή

2/9/2024

Η VOGE προχώρησε σε παρουσίαση στην πίστα του Ordos στη Μογγολία του νέου τετρακύλινδρου Supersport μοντέλου RR660S, το οποίο έχει απόδοση σχεδόν 100 hp, σύγχρονη εμφάνιση με αεροδυναμικά φτεράκια, ηλεκτρονικά βοηθήματα και τηλεμετρία, αλλά και… ρυθμιζόμενη με ένα κουμπί στάθμη θορύβου κινητήρα!

Η παρουσίαση για τον ειδικό τύπο της Κίνας στην πίστα του Ordos είχε τη δική της σημασία, καθώς η συγκεκριμένη πίστα στην Εσωτερική Μογγολία που έκανε το ντεμπούτο της το 2010 ήταν η πρώτη πίστα της χώρας που σχεδιάστηκε αποκλειστικά από Κινέζους αρχιτέκτονες. Κάπως έτσι και η Voge (γνωστή και ως Wuji στην Κίνα), θέλει να δείξει την τεχνική της υπεροχή, παρουσιάζοντας στην πίστα του Ordos τη δική της τετρακύλινδρη Supersport μοτοσυκλέτα που φέρει κορυφαία τεχνολογία και μια τεχνική λεπτομέρεια που βλέπουμε για πρώτη φορά σε SS παραγωγής. Η RR660S, την οποία είχαμε δει ως RR666S στην έκθεση CIMAMOTOR 2023 αναμένεται να παρουσιαστεί στη συγκεκριμένη έκδοση παραγωγής στην επερχόμενη έκθεση Chongqing Motorcycle Expo, στις 13-16 Σεπτεμβρίου.

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει τετρακύλινδρο υγρόψυκτο και 16βάλβιδο κινητήρα κατασκευής Loncin (η μητρική της Voge) 663 κ.εκ. που η εταιρεία αποκαλεί KEN660, με απόδοση 99,2 hp / 11.500 rpm και 6,5 kgm / 10.000 rpm ενώ το κόκκινο βρίσκεται στις 13.000 rpm. Η Voge κάνει λόγο για επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα σε 3,5 δευτερόλεπτα, τελική ταχύτητα 235 χλμ/ώρα και ειδική απόδοση 154,2 hp στο λίτρο.

VOGE RS660S

Η εμφάνισή της σε πείθει για τις σπορ δυνατότητες της, καθώς είναι σύγχρονη και αιχμηρή, με ανασηκωμένη ουρά και αεροδυναμικά βοηθήματα (που προσθέτουν 2-3 κιλά βάρους στο μπροστινό στα 120 χλμ/ώρα), θυμίζοντας λίγο και την BMW S 1000 RR / M 1000 RR.

Σε σχέση με την concept RR666S (φωτό άνω) η RR660S έχει χάσει το μονόμπρατσο ψαλίδι, και το κοντό τελικό που έβγαινε κάτω από τον κινητήρα,

Η Voge περηφανεύεται για το βάρος της RS660S χρησιμοποιώντας το καθόλου πολιτικά ορθό σλόγκαν “Είμαι δυνατή, είσαι χοντρή” για τον ανταγωνισμό της, όμως αυτά φυσικά συμβαίνουν στην Κίνα. Το βάρος τώρα ανακοινώνεται στα 215 γεμάτα κιλά, που όμως δεν τα λες και πολύ λίγα, όταν για παράδειγμα το Triumph Daytona 660 ζυγίζει 201 ονομαστικά κιλά.

To πλαίσιο δυο δοκών δεν γνωρίζουμε αν είναι ατσάλινο ή αλουμινένιο, ενώ το μεταξόνιο ανακοινώνεται στα 1.450 mm. Στις αναρτήσεις η RR660S έρχεται εξοπλισμένη με ανεστραμμένο πιρούνι και μονό πίσω αμορτισέρ, ενώ τα ελαστικά είναι 120/70-17 και 180/55-17. Στα φρένα βρίσκουμε δυο μεγάλους δίσκους μπροστά με τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες της Brembo ενώ έχουμε και δικάναλο ABS κινέζου κατασκευαστή.

Στα ηλεκτρονικά βοηθήματα υπάρχει και Traction Control, Launch Control και 2 Riding Modes (Normal / Sport). Η TFT οθόνη οργάνων ξεχωρίζει για την τηλεμετρία της, καθώς δείχνει γυρολόγιο, μέγιστη γωνία κλίσης, επιταχύνσεις, κ.α., ενώ στο κιβώτιο υπάρχει και shifter.

Ρυθμιζόμενα τώρα είναι τα μαρσπιέ, όχι μόνο καθ’ ύψος κατά 25 mm, αλλά και σε μήκος κατά 30 mm για να τα φέρετε ακριβώς στα μέτρα σας ανάλογα το ύψος σας και τη χρήση της μοτοσυκλέτας. Παράλληλα, ρυθμιζόμενη σε τρία ύψη είναι και η σέλα, από τα 780 στα 810, μέχρι και τα 830 mm για να ταιριάξει σε όλα τα αναστήματα. Ρυθμιζόμενα τέλος είναι και τα κλιπόν.

Εκεί που η μοτοσυκλέτα της VOGE ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί είναι σε μια βαλβίδα που βρίσκεται στην εξάτμιση, η οποία όπως φαίνεται, με τη χρήση ενός κουμπιού στο δεξί γκριπ, αλλάζει τη διατομή στο τελικό, περιορίζοντας απόδοση και θόρυβο για τον αστικό ιστό, και απελευθερώνοντάς τον κινητήρα για χρήση πίστας. Ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρον, και είναι ένα χαρακτηριστικό που μέχρι σήμερα δεν θυμόμαστε να έχουμε δει σε μοτοσυκλέτα παραγωγής.