Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Royal Enfield Interceptor Bear 650 2025 - Επιβεβαίωση για το όνομα του δικύλινδρου scrambler

Έκανε την εμφάνισή του σε έγκριση τύπου στην Αυστραλία
Royal Enfield Interceptor Bear 650 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/10/2024

Πλησιάζοντας χρονικά προς την EICMA τα πράγματα δείχνουν να ξεκαθαρίζουν γύρω από τη νέα μοτοσυκλέτα της Royal Enfield που θα έρθει για να διευρύνει την γκάμα των εν σειρά δικύλινδρων μοντέλων της στα 650 κ.εκ.

Η Royal Enfield συνεχίζει να αξιοποιεί την πλατφόρμα των δικύλινδρων μοτοσυκλετών της -τον αερόψυκτο κινητήρα και το κυρίως πλαίσιο- με στόχο να αυξήσει τα μοντέλα που μπορεί να "χτίσει" πάνω σε αυτή και να καλύψει τις απαιτήσεις του κοινού παίρνοντας παράλληλα πίσω το μέγιστο δυνατό εμπορικό κέρδος.

Μέσα στα μοντέλα που αναμένεται να δείξει στην ερχόμενη EICMA είναι και η έκδοση scrambler με την έγκριση τύπου που πήρε η νέα μοτοσυκλέτα για την αγορά της Αυστραλίας να αποκαλύπτει και το όνομά της, το οποίο και γνωρίζαμε ήδη -και όλοι εσείς που μας διαβάζετε- από τα έγγραφα προς κατοχύρωση που είχε καταθέσει η RE στην ίδια χώρα πριν από ενάμιση σχεδόν χρόνο, όπως και στην Ινδία και τη Νέα Ζηλανδία.

Με το νέο Interceptor Bear 650 η δικύλινδρη γκάμα της Royal Enfield θα φτάσει στα πέντε μοντέλα αφού ήδη αποτελείται από τα Interceptor, Continental GT, Super Meteor 650 και Shotgun 650. Σύμφωνα και με το στρατηγικό πλάνο των Ινδών που αποκαλύφθηκε πριν από δύο σχεδόν χρόνια η Scrambler δεν θα είναι η τελευταία μοτοσυκλέτα με τον εν σειρά δικύλινδρο αερόψυκτο κινητήρα που θα δούμε φέτος.

2025

Μαζί με το όνομα αποκαλύφθηκαν και δύο φωτογραφίες του Interceptor Bear 650 με τη Royal Enfield να κάνει και αυτή τη μοτοσυκλέτα τη να ξεχωρίζει με τα χρώματα και τα γραφικά που έχει επιλέξει. 

Αν κρίνουμε τόσο από το μικρό HNTR όσο και από το Guerilla 450 και έχοντας μιλήσει και με τους ανθρώπους του τμήματος σχεδιασμού της εταιρείας λογικά και αυτή η μοτοσυκλέτα θα είναι διαθέσιμη σε πολύ διαφορετικές μεταξύ τους χρωματικές εκδόσεις που θα ικανοποιούν όλες τις ηλικίες.

Ενδιαφέρον θα έχει και η απόδοση του κινητήρα με τον δικύλινδρο αερόψυκτο να μην ξεπερνά το όριο των 47 ίππων ούτε σε αυτή την περίπτωση, ώστε η μοτοσυκλέτα να είναι προσβάσιμη και στους αναβάτες με δίπλωμα κατηγορίας Α2. Ωστόσο δεν αποκλείεται τα χαρακτηριστικά της απόδοσής του μοτέρ να έχουν διαφοροποιηθεί αφού για πρώτη φορά η εξάτμιση δεν θα είναι 2-2 αλλά δύο σε ένα (εξοικονόμηση και σε βάρος), δίνοντας ίσως έμφαση στη ροπή και στο μεσαίο φάσμα λειτουργίας αλλά και στη αμεσότητα στην απόκριση με διαφορετική χαρτογράφηση.

Παράλληλα από ό,τι φαίνεται ως πίνακα πληροφοριών το Interceptor Bear 650 θα έχει την TFT οθόνη των Guerilla/Himalayan 450, ενώ το πιρούνι είναι ανεστραμμένο, όπως και στο Shotgun 650 με μεγαλύτερη όμως διαδρομής όπως μεγαλύτερες διαδρομές φαίνεται να έχουν και τα αμορτισέρ.