Ducati Panigale V4 2018 / Speciale

Η στροφή της Ducati…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/11/2017

Ιστορική ημέρα για την Ducati η σημερινή, καθώς διακλαδώνεται το μέλλον της εταιρίας: Οι V2 θα συνεχίσουν να υπάρχουν, τώρα όμως ανοίγεται κι ένα νέο μονοπάτι, οι V4 μοτοσυκλέτες ήρθαν για να μείνουν για την Ducati…

Από κοντά η νέα Panigale είναι εντυπωσιακή, δεν σε ιντριγκάρει τόσο όσο η απερχόμενη κι αυτό γιατί έχεις συνηθίσει τους προβολείς και το επιθετικό αυτό στιλ που τότε είχε κάνει αίσθηση. Είναι εντυπωσιακή η V4 γιατί αν και λίγο μεγαλύτερη στους αριθμούς σε σύγκριση με την προηγούμενη Panigale, δείχνει μικρότερη, με πιο μαζεμένες διαστάσεις. Τρία εκατοστά μακρύτερη για να κερδίσει σε σταθερότητα, τώρα που η ιπποδύναμη έχει αυξηθεί και λίγο φαρδύτερη εξαιτίας του κινητήρα. Τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται στην πράξη!

Η αύξηση του μεταξονίου ήταν απαραίτητη για να ανταπεξέλθει σε σταθερότητα τώρα που η ιπποδύναμη αυξήθηκε στα 214 άλογα, ενώ η Spesiale που θα παραχθεί σε μόλις 1500 κομμάτια και μάλιστα πολύ αργά, σε βάθος χρόνων εξαιτίας της διαθεσιμότητας των περιφερειακών, φτάνει τα 226 άλογα ενώ είναι 10 κιλά ελαφρύτερη!

Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά. Φτάνουν για να αναδείξουν την Panigale V4 στην μοτοσυκλέτα με την καλύτερη αναλογία ίππων/κιλών της κατηγορίας της, και μία από τις καλύτερες στη σύγχρονη εποχή. Η απόδοσή της είναι ένα από τα πολύ εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της. Τα ηλεκτρονικά είναι ένα άλλο..

Η Panigale V4 εισάγει το ντριφτάρισμα με φρένο στην παραγωγή. Το Slide Control στην επιτάχυνση το έχουμε ξανά δει ως ορολογία στην Yamaha R1, αλλά με φρένο είναι κάτι καινούριο. Βέβαια εδώ να πούμε ότι η περιγραφή λειτουργίας που μας έχει δώσει η Yamaha για το δικό της slide control διαφέρει από αυτή που μας έδωσε η Ducati. Ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα και κυρίως να δούμε τις διαφορές στην πράξη. Επίσης τα συνδυαζόμενα φρένα, το σύστημα της Bosch που είναι κορυφαίο στον κόσμο, μπορούν τώρα να λειτουργήσουν ανεξάρτητα με το ABS στην πρώτη θέση να δουλεύει σαν supermoto…

Το Cornering ABS της προηγούμενης Panigale αποτέλεσε την βάση του συστήματος και πλέον εισακούστηκε κι ένα παλιό αίτημα, να μπορεί να απενεργοποιηθεί ανεξάρτητα στον πίσω τροχό, καθώς οι γρήγοροι οδηγοί αντιμετώπιζαν πρόβλημα σε συνθήκες πίστας. Με την προσθήκη αυτής της ρύθμισης η Ducati δεν υπόσχεται ένα ABS παραγωγής που να δουλεύει σε όλες τις διαφορετικές πίστες του κόσμου, αλλά μία ρύθμιση που μέχρι ένα καλό επίπεδο οδήγησης του αναβάτη, θα είναι απαραίτητο βοήθημα…

Το ντριφτάρισμα με την νέα Panigale, πρόκειται να είναι εντυπωσιακό σαν να είσαι ο Stoner, χωρίς όμως να επενδύσεις τον απαραίτητο χρόνο για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο. Η Ducati υπόσχεται πως η νέα superbike θα βοηθά τον αναβάτη της να διασκεδάσει αφαιρώντας το άγχος, σε ένα trackday και να είναι λιγότερο απόλυτη στην γρήγορη οδήγηση, στον δρόμο, συγκριτικά με τον προκάτοχό της.

Άλλη μια πρωτιά της Ducati είναι το Cornering Quick Shifter! Φυσικά και έχει λειτουργία Up/Down αλλά εποπλέον γνωρίζει αν η μοτοσυκλέτα στρίβει ή όχι και αναλόγως ρυθμίζει τον ψεκασμό για ομαλότερες ή πιο άμεσες αλλαγές ταχυτήτων!

Συνομιλώντας με τους ανθρώπους της Ducati, είπαμε για ορισμένα από τα στοιχεία του σχεδιασμού της: Η νέα μοτοσυκλέτα φτιάχτηκε γύρω από τον κινητήρα, σχεδιάστηκε πρώτα ο κινητήρας κι έπειτα η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα γύρω του. Η θέση του κινητήρα στην μοτοσυκλέτα έχει αντιγραφεί από την MotoGP αγωνιστική και ήταν στην πράξη η εύκολη λύση. Όταν έχεις έναν κινητήρα σε ένα λευκό χαρτί, η εύκολη λύση είναι να τον τοποθετήσεις με έναν τρόπο για τον οποίο έχεις ήδη δεδομένα. Το δύσκολο με αυτή την επιλογή ήταν να επιτύχουν μία προσθόβαρη κατανομή βάρους, περισσότερο από το 50-50 που έχει η προηγούμενη Panigale, για να ενισχύσουν την σταθερότητα στην επιτάχυνση. Με 54% κατανομή βάρους εμπρός, τα κατάφεραν και με το παραπάνω και μένει να φανεί στην πράξη, πόσο διατηρήθηκε η ευελιξία της μοτοσυκλέτας για την οποία δεν είχαμε κανένα παράπονο στην V2 ζωή της… Η Ducati συνεχίζει και στην V4 να σχεδιάζει με ιδανικό ύψος αναβάτη κάτω από το 1.80 ξεκινώντας με αναφορά το 1.75 πρακτική που θα διατηρήσει και στο μέλλον, την στιγμή που στα υπόλοιπα μοντέλα της αυτό έχει αλλάξει. Σαν αρχική θέση οδήγησης όμως, ανεβαίνοντας στατικά επάνω της, το εύρος ύψους αναβάτη που τις ταιριάζει, φαίνεται να είναι ευρύτερο...

Η εμπειρία των MotoGP δεν είναι διάχυτη επάνω στην νέα superbike, κι αυτό είναι καλό, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να μιλάμε για μία τελείως εξωτική μοτοσυκλέτα. Αντιθέτως οι γνώσεις από εκεί, χρησιμοποιήθηκαν για να επιλύσουν κάθε πρόβλημα που προέκυψε στην πορεία, ή απέναντι σε κάθε δυσκολία, όπως η κατασκευή του στροφάλου και λύσεις για την οδήγηση της εισαγωγής και τις ψύξης. Με την MotoGP μοτοσυκλέτα μοιράζονται επίσης την ίδια διάμετρο, στοιχείο όμως που προέκυψε από ανάγκη και όχι από αντιγραφή…

Περνώντας αρκετή ώρα με τους ανθρώπους της Ducati, θα μεταφέρουμε αναλυτικότερα στο τεύχος, όλα όσα μάθαμε για την νέα superbike, και όχι –σύμφωνα με τους ίδιους- δεν χρησιμοποίησαν κάποιο τρικ για να περάσουν προδιαγραφές θορύβου.. Τα κατάφεραν να ακούγεται ξεκάθαρα μοναδική χωρίς να χρειαστεί να παίξουν με τα όρια του νόμου.

 

Δύο συν μία εκδόσεις

Η Panigale V4 θα είναι διαθέσημη σε δύο εκδόσεις εξοπλισμού στα μοντέλα ευρείας παραγωγής, καθώς και σε μία ειδική έκδοση στα χρώματα της Tricolore. Η βασική έκδοση έχει πιο βαριές ζαντές, πιρούνι Showa BPF, αμορτισέρ Sachs και λείπει το Quick/shifter. Η έκδοση S έχει σφυρίλατες ζάντες, Ohlins NiX ημί-ενεργητικές αναρτήσεις με λογισμικό 2.0 και όλα τα νέα ηλεκτρονικά. H Speciale είναι μια S με σχεδόν όλο τον κατάλογο των Performance Parts. 

Speciale – 226 άλογα συν, δέκα κιλά μείον!

Το καλό με την Speciale είναι που αρκετά από τα περισσότερα άλογα, έρχονται με την τοποθέτηση της εξωπραγματικής Akrapovic τιτανίου, και μαζί και κάποια από την εξοικονόμηση βάρους. Αυτό σημαίνει πως αν μπεις στην ουρά για παραγγελία, έχοντας αποκτήσει την «απλή» V4, τότε κάποια στιγμή θα καταφέρεις να αυξήσεις την ιπποδύναμη της μοτοσυκλέτας σου, χωρίς να έχεις κυνηγήσει την ακριβότερη Speciale που θα παραχθεί σε 1500 κομμάτια. Είναι βέβαια οι σημαντικά ελαφρύτεροι τροχοί μαγνησίου και τα κορυφαία φρένα της Brembo ικανά να μεταμορφώσουν τόσο πολύ την μοτοσυκλέτα, που ακόμα κι αν έχεις τα άλογα να μην πετύχεις την αίσθηση της Speciale…

 

Δείτε τις φωτογραφίες της Ducati για την νέα Panigale V4:

 

Ετικέτες

Royal Enfield Himalayan 440: Η αερόψυκτη γενιά επιστρέφει! Εξατάχυτο κιβώτιο και αναβαθμισμένος εξοπλισμός

Ο αντικαταστάτης του πρώτου Himalayan 411 ξαναχτυπά την πόρτα της ευρωπαϊκής αγοράς
royal enfield himalayan 440
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/9/2026

Συμπληρώνεται φέτος μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση μιας πολύ σημαντικής μοτοσυκλέτας για τη Royal Enfield. Το Himalayan 411 έφερε τον πρώτο νέο κινητήρα της Royal Enfield μετά από πολλές δεκαετίες βασισμένες στο ίδιο δίδυμο των “αρχαίων” μονοκύλινδρων των Bullet 350 και 500. Η κίνηση αυτή σηματοδότησε μια απότομη και τεράστιας σημασίας στροφή στη στρατηγική ανάπτυξης της εταιρείας, η οποία έκτοτε έχει παρουσιάσει πληθώρα νέων κινητήρων.

Ένας εξ αυτών ήταν ο αερόψυκτος μονοκύλινδρος LS410 που με τα 411 κυβικά του τροφοδότησε την πρώτη γενιά Himalayan 411, μοντέλο που έμεινε στην παραγωγή ως το 2024, πριν η Royal Enfield σταματήσει να το κατασκευάζει όταν κατέφτασε η νέα υγρόψυκτη γενιά του Himalayan 450.

Στο μεταξύ όμως είχε ήδη δείξει την επόμενη μέρα του αερόψυκτου κινητήρα όταν λάνσαρε τον LS440, υπερκυβισμένο στα 443 κυβικά εκατοστά και ντεμπουτάροντας στο Scram 440. Με αυτόν ακριβώς τον κινητήρα οι Ινδοί επαναφέρουν στη γκάμα τους το αερόψυκτο Himalayan ως 440 πλέον.

Royal Enfield Himalayan 440

Από τις εικόνες γίνεται άμεσα σαφές πως το νέο μοντέλο δεν έχει καμιά σχεδόν εμφανισιακή διαφορά από το παλιότερο Himalayan 411 που γνωρίζαμε και στην ελληνική αγορά: Ίδια σχεδίαση, ίδιες αναρτήσεις και φρένα, ίδιες διαστάσεις.

Αλλάζει προφανώς ο κινητήρας, μεγαλώνοντας τη χωρητικότητά του μέσω διεύρυνσης του πιστονιού. Ο αρχικός κινητήρας LS410 των 411 cc είχε διαστάσεις 78 x 86 mm, με τον νέο να ανεβαίνει στα 443 cc με διαστάσεις 81 x 86 mm, παραμένοντας δηλαδή σε εμφανώς υποτετράγωγη γεωμετρία.

Από πλευράς απόδοσης η διαφορά είναι ελάχιστη: 24,3 hp στις 6.500 rpm δήλωνε στα 411 κυβικά, 25,4 στις 6.250 δηλώνει τώρα με 443 cc, ενώ και η ροπή δεν έχει αλλάξει δραστικά με 3,5 kgm στις 4.000 rpm, από 3,3 στις ίδιες στροφές πριν.

Royal Enfield Himalayan 440

Η μεγάλη διαφορά είναι στο σύστημα μετάδοσης, όπου η Royal Enfield αναβάθμισε το κιβώτιο σε εξατάχυτο από πεντατάχυτο, βελτιώνοντας την ικανότητα της μοτοσυκλέτας στον αυτοκινητόδρομο.

Μια ακόμη αναβάθμιση βρίσκουμε στο μπροστινό φρένο, το οποίο παραμένει με διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 300 mm, αλλά η Royal Enfield μας λέει πως έχει χρησιμοποιήσει μεγαλύτερα έμβολα στη δαγκάνα ώστε να παρέχει περισσότερη δύναμη.

Επιπλέον, νέα προσθήκη στο Himalayan 440 είναι το δικάναλο ABS με δυνατότητα απενεργοποίησης στον πίσω τροχό.

Royal Enfield Himalayan 440

Μια ακόμη διαφορά του 440 ως προς το 411 είναι αόρατη στο μάτι αλλά έχει ουσία, καθώς το υποπλαίσιο δηλώνει ενισχυμένο για αυξημένη αντοχή στο βαρύ φόρτωμα.

Τέλος, νέος είναι ο LED προβολέας με (θεωρητικά) ισχυρότερη δέσμη, ενώ νέα είναι και τα όργανα με ένα μεγάλο στρογγυλό κεντρικό ρολόι που φιλοξενεί το ταχύμετρο με μια ψηφιακή οθόνη LCD μέσα του, ενώ δίπλα ένα μικρότερο στεγάζει το σύστημα πλοήγησης Tripper.

Royal Enfield Himalayan 440

Κατά τα λοιπά, το νέο Himalayan 440 ακολουθεί πιστά τα γεωμετρικά στοιχεία του προκατόχου του, με τροχούς 21 και 17 ιντσών μπρος-πίσω, τις ίδιες αναρτήσεις με διαδρομές 200 και 180 mm, ρεζερβουάρ 15 λίτρων, ελάχιστη απόσταση από το έδαφος 200 mm και ύψος σέλας στα 800 mm.

Μια τελευταία διαφορά εντοπίζουμε στο ζύγι, καθώς το νέο 440 δηλώνει 199 υγρά κιλά, δηλαδή 8 περισσότερα από αυτά που δήλωνε το 411.

Στην Ινδία το Himalayan 440 παρουσιάστηκε σε τρία χρώματα – λευκό, καφέ και μαύρο – και το περιμένουμε να έρθει και στην Ευρώπη ως απλούστερη και οικονομικότερη εναλλακτική στο υγρόψυκτο Himalayan 450.

Ετικέτες