Η Kawasaki έχει ήδη δύο γυμνά street των 250 κυβικών με διαφορετικούς κινητήρες στην γκάμα της, που πωλούνται κυρίως στις αγορές τις Ασίας. Η μία είναι η Z 250 SL με τον μονοκύλινδρο υγρόψυκτο κινητήρα, που είχε εισαχθεί κανονικά και στη χώρα μας και σταμάτησε η πωλείται στην Ευρώπη όταν επιβλήθηκαν οι προδιαγραφές Euro 4. Η άλλη είναι η δικύλινδρη Z 250, η οποία είναι μια υποκυβισμένη έκδοση του Ζ 400 που έχουμε εμείς εδώ στην Ευρώπη.
Και οι δύο αυτές γυμνές μοτοσυκλέτες έχουν τις αντίστοιχες εκδόσεις με φαίρινγκ που ονομάζονται Ninja 250 SL και Ninja 250. Μετά την εμφάνιση του τετρακύλινδρου ΖΧ-25 R των 250 κυβικών και την θερμή ανταπόκριση που είχε στην Ασία όπου θα πωλείται, αλλά και σε όλο τον κόσμο που ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί αν υπάρχει πρόθεση για πώλησή του από την Kawasaki, έχουν φουντώσει οι φήμες για την δημιουργία της δικής του γυμνής έκδοσης.
Προς το παρόν οι πληροφορίες κινούνται στο επίπεδο των προσδοκιών και βασίζονται στη λογική πως το τετρακύλινδρο Ζ 250 θα έχει ελάχιστες διαφορές στα μηχανικά μέρη από το ZX-25 R. Η Kawasaki πάντως δίνει πολύ μεγάλη προσοχή σε αυτή την κατηγορία και δεν αρκείται μόνο στην αφαίρεση του φαίρινγκ. Για παράδειγμα, τα γυμνά Ζ 400 έχουν αλλαγές στο πλαίσιο και τις αναρτήσεις σε σχέση με το Ninja 400 με στόχο την άνεση. Οπότε δεν θα μας κάνει έκπληξη αν το τετρακύλινδρο Ζ 250 έχει διαφορετικής σχεδίασης πλαίσιο και διαφορετικές ρυθμίσεις στις αναρτήσεις. Σε κάθε περίπτωση, ο ήχος του τετρακύλινδρου κινητήρα των 250 κυβικών θα ξεχωρίζει από χιλιόμετρα μακριά ανάμεσα στα υπόλοιπα μονοκύλινδρα και δικύλινδρα που κυκλοφορούν στις χώρες όπου θα πωλείται. Όχι μόνο αυτό, αλλά θα είναι και με διαφορά το γρηγορότερο γυμνό 250 πάνω στους δρόμους!
Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές
Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/3/2026
Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.
Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.
Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.
Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.
Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.
Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.
Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.
Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.
