Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Moto Guzzi – Νέα εμφάνιση της μικρής κλασικής με τον δικύλινδρο 457 της Aprilia

Έναν χρόνο μετά την τελευταία της θέαση, η μοτοσυκλέτα που αφήνει πίσω τους εγκάρσιους V2 της Moto Guzzi συνεχίζει να εξελίσσεται
Moto Guzzi 457
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/6/2026

Το Καλοκαίρι του 2025 είχαμε συναντήσει φωτογραφίες από μια μοτοσυκλέτα που φερόταν να είναι μελλοντικό μοντέλο της Moto Guzzi σε δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. Το περίεργο της υπόθεσης αφορούσε στον κινητήρα, καθώς εκεί είδαμε τον νέο δικύλινδρο της Aprilia από τη γκάμα των 457.

Από το 1965, όταν ο Giulio Cesare Carcano σχεδίασε τον πρώτο εγκάρσια τοποθετημένο V2 90 μοιρών, οι μοτοσυκλέτες της Moto Guzzi είχαν ως αδιάψευστο χαρακτηριστικό αυτόν τον κινητήρα, κάτι που προφανώς θα αλλάξει στο κοντινό μέλλον. Η ανάπτυξη της Moto Guzzi είναι εδώ και πολλά χρόνια συνυφασμένη με τον Όμιλο Piaggio στον οποίο ανήκει και ένας τρόπος για να μεγαλώσει η γκάμα της είναι να φορέσει κινητήρες από άλλες μάρκες του, όπως η Aprilia. Εν προκειμένω, φαίνεται πως η Ιταλοί θέλουν να μπουν στο δημοφιλές παιχνίδι των ρετρό μοτοσυκλετών και ακούγεται λογικότερο να το κάνουν με τη Moto Guzzi, παρά με την Aprilia.

moto guzzi 457

Ταυτόχρονα, αυτή μπορεί να είναι μια αναζωογονητική εξέλιξη για τη Moto Guzzi, καθώς έτσι θα αποκτήσει εκπροσώπηση σε μια γωνιά μικρότερων κυβισμών της αγοράς από την οποία απείχε στη σύγχρονη εποχή της, όταν ο μικρότερος κινητήρας που έχει φτιάξει τις τελευταίες δεκαετίες ήταν ο V2 744cc των Breva, Nevada, V7 κ.ο.κ.

Με τον δικύλινδρο σε σειρά της Aprilia η Moto Guzzi θα βρεθεί σύντομα με μια μοτοσυκλέτα που, όπως φαίνεται, θα έχει κλασική εμφάνιση σε συνδυασμό με σύγχρονες ικανότητες. Θα είναι επίσης μια ηχηρή απόκλιση από την πάγια τακτική της εταιρείας να χρησιμοποιεί άξονα στην τελική μετάδοση των μοτοσυκλετών της, καθώς εδώ ο δικύλινδρος έχει φτιαχτεί για αλυσίδα και γρανάζια.

moto guzzi 457

Συγκρίνοντας τις τελευταίες φωτογραφίες που μας έρχονται από τον διεθνή Τύπο δίπλα σε αυτές που είχαν διαρρεύσει το περσινό Καλοκαίρι, βλέπουμε πως η μοτοσυκλέτα έχει μερικές αλλαγές. Το μπροστινό φρένο ανατίθεται σε μια ακτινική δαγκάνα της ByBre (θυγατρικής της Brembo), κάτι που πιθανώς υπονοεί πως η μοτοσυκλέτα θα κατασκευάζεται στην Ινδία, ενώ έχουμε νέα εξωτερικά καπάκια στον κινητήρα.

Στις εικόνες του περασμένου Αυγούστου ο κινητήρας ήταν πρακτικά ολόιδιος όπως τον χρησιμοποιεί η Aprilia στα δικά της μοντέλα, ωστόσο στις νέες φωτογραφίες τα πλαϊνά καπάκια είναι νέα και διαφορετικά από πριν, δείγμα πως η αισθητική έχει διαμορφωθεί ώστε η μικρή Moto Guzzi να αποκτήσει έναν πιο ξεχωριστό χαρακτήρα.

moto guzzi 457

Τα χρυσά καλάμια του πιρουνιού επίσης έχουν αντικατασταθεί από μαύρα, ενώ και ο προβολέας έχει αλλάξει, από τον απλό στρογγυλό των περσινών εικόνων σε έναν νέο που λογικά κρύβει στο κέντρο του τον αετό της Moto Guzzi, κατά το τρέχον μοτίβο που χαρακτηρίζει την εταιρεία στα υπάρχοντα μοντέλα της.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν προς το ότι η εξελικτική διαδικασία έχει προχωρήσει πολύ και το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα φαίνεται στις νέες φωτογραφίες να είναι πιο πολύ καμουφλαρισμένη απ’ όσο πέρυσι μάλλον συνηγορεί στο ότι κάτω από τις μαύρες αυτοκόλλητες ταινίες κρύβεται η τελική εμφάνιση του μοντέλου.

Αυτά σημαίνουν πως κατά πάσα πιθανότητα η μοτοσυκλέτα που προς το παρόν παραμένει αβάπτιστη – επισήμως τουλάχιστον – ετοιμάζεται για την ερχόμενη EICMA σε 4,5 μήνες για να κυκλοφορήσει ως μοντέλο 2027.

Ετικέτες