Kawasaki Z900RS Customs

Τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2017

Αν και έχουν περάσει λίγες εβδομάδες από τότε που το Z900RS της Kawasaki έκανε το ντεμπούτο του Tokyo Motor Show, η εταιρεία ανακοίνωσε πως το ενδιαφέρον από το κοινό ήταν μαζικό και τεράστιο σε μέγεθος, με τον κόσμο να απαιτεί ήδη για περισσότερα νέα και πληροφορίες. Στην EICMA δόθηκε η απάντηση στο ερώτημα για τον αν θα υπάρξει κι άλλη έκδοση του Ζ900RS μέσα στο 2018, με την παρουσίαση της έκδοσης Ζ900RS Café, δίνοντας τόσο το στίγμα της φιλοσοφίας πίσω από την κατασκευή του, αλλά και το έναυσμα για την εξέλιξη αυτής της φιλοσοφίας, ιντριγκάροντας την φαντασία των φανατικών του customizing.
Κάνοντας απτό το συγκεκριμένο σκεπτικό, η Kawasaki –όπως είχατε διαβάσει εδώ στην πρώτη παρουσίαση του μοντέλου- ανέθεσε σε τρεις διάσημους ιαπωνικούς οίκους customizing να δημιουργήσουν τη δική τους οπτική για το Ζ900RS. Έχοντας πλήρη πρόσβαση στα μοντέλα προπαραγωγής και την δυνατότητα να αλληλοεπιδράσουν με τους μηχανικούς του εργοστασίου, οι Bito R&D, Moto Corse και Doremi Collection (τα ονόματα των τριών κατασκευαστών) δούλεψαν στα δικά τους εργαστήρια προκειμένου να δημιουργήσουν εναλλακτικές του Ζ900RS, στα πλαίσια του customizing που είχε ξεκινήσει από το 1972 με το Ζ1.


H Bito R&D, που έχει την έδρα της στην επαρχία Toyooka Hyogo και επικεφαλής τον Jo Bito, είναι διεθνώς αναγνωρισμένη ως βελτιωτικός οίκος με προϊόντα που ξεχωρίζουν, όπως οι τροχοί JB Magtan (πολές ομάδες MotoGP εφοδιάζονται με JB Magtan τροχούς). Η πρώτη αντίδραση του Bito όταν πρωτοείδε το Z900RS ήταν πως "πρόκειται για μια όμορφη μοτοσυκλέτα που επιδεικνύει το πνεύμα της Kawasaki σε ολόκληρη την κατασκευή. Αν και είναι υγρόψυκτος, ο κινητήρας διαθέτει ψύκτρες, το ρεζερβουάρ έχει μια έντονη παρουσία, οι αναρτήσεις και τα φρένα είναι ιδιαίτερα ποιοτικά και η μοτοσυκλέτα έχει εξαιρετική συμπεριφορά. Μπορείς να νιώσεις την κληρονομιά του Ζ1."


Φυσικά, πάντα θα υπάρχουν πελάτες που θα αισθάνονται πως στην στάνταρ μορφή της μοτοσυκλέτας κάτι λείπει. Ο Bito, ο οποίος γνωρίζει άριστα την οικογένεια των Ζ1, έφτιαξε το δικό του Ζ900RS custom σαν να ήταν πελάτης… του εαυτού του. Τοποθετώντας το σήμα κατατεθέν του –τους τροχούς JB Maagtan των 18'' με πιο λεπτά ελαστικά- πρόσθεσε και άλλα εξαρτήματα που σχεδίασε ειδικά για την μοτοσυκλέτα, κάποια εκ των οποίων είναι εύκολο να τα εντοπίσεις και άλλα λειτουργούν πιο παρασκηνιακά για να υποστηρίξουν το όραμά του. Αντικατέστησε τους δίσκους και τις δαγκάνες, τοποθετώντας δικής του κατασκευής εξαέμβολες ακτινικές. Η εξάτμιση έχει διάταξη 4 σε 1 και είναι από τιτάνιο, με τον ίδιο να φτιάχνει στο χέρι τις κούρμπες των σωλήνων.

Ο άξονας του πίσω τροχού αντικαταστάθηκε με άλλον που διαθέτει μηχανισμό ταχείας απελευθέρωσης, ενώ αντικαταστάθηκαν και οι πλάκες του πιρουνιού που προσφέρουν ρυθμιζόμενο offset. Άλλα εξαρτήματα που σχεδίασε ο ίδιος είναι η οι βάσεις του προβολέα, των φτερών και των φλας, η πίσω σχάρα, ο άξονας του μπροστινού τροχού και οι βάσεις των μαρσπιέ. Όντας ένας πραγματικός φαν της Kawasaki, ο Jo Bito κατασκεύασε μια εκπληκτική και προκλητική μοτοσυκλέτα που φέρνει αγωνιστικούς συνειρμούς.

 

Η διαδρομή που διάλεξε η Moto Corse ήταν διαφορετική. Ως η κορυφαία εταιρεία στην Ιαπωνία για ιταλικές μοτοσυκλέτες, το έργο που ανέλαβε δείχνει αρχικά δύσκολο. Ο Shin Kondo όμως της Moto Corse δεν είναι απλώς ένας ιδιοκτήτης ενός Mach IV H2 του 1972, αλλά και ένας από τους πρώτους που γοητεύτηκαν από το Ζ2, την έκδοση του Ζ1 για την ιαπωνική αγορά.
"Οδηγώντας στον αυτοκινητόδρομο Nishi-Meihan, ερωτεύτηκα την αίσθηση του τετρακύλινδρου εν σειρά και τον ήχο της εξάτμισης. Σ' αυτή την βόλτα συνάντησα άλλους αναβάτες με "Ζ". Οι μοτοσυκλέτες έδειχναν καταπληκτικές εν κινήσει. Από τότε που ξεκίνησα αυτή την δουλειά, πάντα ήθελα να δουλέψω πάνω σε ένα "Ζ" και να δω τι αποτέλεσμα θα προέκυπτε".


Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια ξεχωριστή μοτοσυκλέτα που αποπνέει αποκλειστικότητα αντί να φλυαρεί με αμέτρητες μικροαλλαγές. Το carbon είναι σε αφθονία, ενώ φαινομενικά μικρές αλλαγές έχουν μελετηθεί μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια, όπως οι χρωμιομένες ρίγες στο ρεζερβουάρ. Πινελιές όπως η καπιτονέ σέλα και τα εξαρτήματα από ανθρακονήματα προσθέτουν μια μοναδική κομψότητα στο δημιούργημα της Moto Corse.

 


Η Doremi Collection από την άλλη, είχε ως γνώμονα την αγωνιστική λειτουργικότητα αντί την κομψότητα, σε ό,τι αφορά το δικό της Z900RS, το τρίτο και τελευταίο δείγμα της αχαλίνωτης δημιουργικότητας. Από την πρώτη ματιά αντιλαμβάνεσαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα αντανακλά πιστά το πνεύμα του αγωνιστικού Ζ1 με το οποίο έτρεχε ο Wes Cooley στο ΑΜΑ superbikes. Μαζί με μια 4 σε 1 εξάτμιση βαμμένη μαύρη ματ, ο Hiroshi Take της Doremi Collection πρόσθεσε πολλές αναφορές σε εκείνο το Ζ1, όπως το καπάκι της ανάφλεξης και τα χρωμιομένα φλας του μοντέλου παραγωγής.


Ο Take είναι ένας ακόμη φανατικός των "Ζ" και η βαθιά γνώση του στις μηχανολογικές βελτιώσεις είναι άκρως αναζωογονητική. "Μπαίνουμε στην εποχή των ρόλων", λέει ο Take. "Προσθέτοντας απλώς μαρσπιέ και μια after market εξάτμιση, δεν αρκούν για να κάνεις τη διαφορά. Αν όποιος το βλέπει δεν σκέφτεται "αυτό είναι διαφορετικό", τότε δεν έχει νόημα στον κάνεις customizing στην μοτοσυκλέτα σου."
Όπως στους Bito R&D και Moto Corse, η προσέγγιση της Doremi Collection έγινε σε δύο στάδια. Αρχικά, κάθε κατασκευαστής απορρόφησε την φιλοσοφία του Z900RS και την θέση του στη θρυλική σειρά των "Ζ" και στην συνέχεια εφάρμοσαν τη δική τους μοναδική οπτική για να δημιουργήσουν τρεις ξεχωριστές και ανατρεπτικές πνευματικά μοτοσυκλέτες, ώστε να αποτελέσουν το έναυσμα για μια παγκόσμια τάση.

Ετικέτες

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi