Νέα Aprilia GPR 250

Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2019

Με τον μέσω όρο ηλικίας των ευρωπαίων μοτοσυκλετηστών να είναι πάνω από 40 και διαρκώς να ανεβαίνει είναι απόλυτα φυσιολογικό η αγορά των μικρού κυβισμού supersport μοτοσυκλετών να έχει εξαφανιστεί. Ακόμα και τα άλλοτε δημοφιλή τετρακύλινδρα 600 έχουν περνάνε την μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους, σε τέτοιο βαθμό που ούτε η Honda δεν μπήκε στον κόπο να προσαρμόσει στις προδιαγραφές euro4 το CBR 600 RR, με αποτέλεσμα τα τελευταία δύο χρόνια να πουλάει στην Ευρώπη μόνο όσα έχουν μείνει στις αποθήκες. Κι αυτό είναι λογικό, αφού οι 40άριδες και οι 50άριδες αγοράζουν on-off και όταν θέλουν σπορ μοτοσυκλέτα δεν κοιτάνε τίποτα που δεν έχει τουλάχιστον 200 άλογα…

Όμως το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει στις χώρες της Ασίας, όπου τόσο λόγω νομοθεσίας που κάνει τις μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτες εξωπραγματικά ακριβές (σε κάποιες χώρες απαγορεύεται και η πώληση μοτοσυκλέτών άνω των 250cc) και όσο και του νεανικού κοινού που αποτελεί την μεγαλύτερη αγοραστική βάση, τα εργοστάσια παρουσιάζουν συνεχώς νέες supersport μοτοσυκλέτες με 125, 150, 250 και 300-400 κυβικά.

Μετά τα ολοκαίνουρια δικύλινδρα Honda CBR 250 RR και τα αντίστοιχα Yamaha R25/R3 και Kawasaki Ninja 250/400 ήρθε η ώρα και της Aprilia να μπει στο χορό με το νέο GPR 250. Η Ιταλική εταιρεία αποτελεί μαζί με την ΚΤΜ τους μοναδικούς ευρωπαίους που έχουν supersport μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού, καθώς η BMW δεν προχώρησε στη δημιουργία του G 310 RR σε συνεργασία με την ινδική TVS. Η πρόταση της Aprilia δεν είναι τόσο σοφιστικέ από μηχανολογικής άποψης όσο είναι οι Ιάπωνες ανταγωνιστές της, αφού έχει μονοκύλινδρο κινητήρα 250 κυβικών με 26,5 ίππους στις 9.500 στροφές αντί για τα δικύλινδρο, όμως η εμφάνισή του είναι εντυπωσιακή, έχοντας πλαίσιο δύο δοκών, αφαιρούμενο υποπλαίσιο, αλουμινένιο ψαλίδι και ακτινική δαγκάνα εμπρός με δικάναλο ABS. Το βάρος έχει περιοριστεί στα 150 κιλά και η μοτοσυκλέτα έχεις μεταξόνιο στα 1350mm, ελαστικά 110/70-17 εμπρός και 130/70-17 πίσω, ενώ το ρεζερβουάρ της χωράει 14 λίτρα βενζίνης. Όλα αυτά είναι εντυπωσιακά για την Ασιατική αγορά και σίγουρα ο μονοκύλινδρος κινητήρας θα προσφέρει ανταγωνιστική τιμή στο GPR 250, όμως εδώ στην Ευρώπη ακόμα θυμόμαστε τα δίχρονα 250 RS με τους 62 ίππους του κινητήρα του Suzuki RGV 250 Γ… Τουλάχιστον η Aprilia μας έχει υποσχεθεί πως σύντομα θα έχουμε το RS 660 των 90+ ίππων. Κρατάμε την ανάσα μας!

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Μετά τα Speed 400, Scrambler 400 X και XC, Tracker 400 και Thruxton 400 η αγγλική εταιρεία σχεδιάζει να προσθέσει ένα έκτο μέλος στην οικογένεια με τον μονοκύλινδρο κινητήρα της σειράς TR 400 – ή έβδομο, αν συνυπολογίσουμε το Speed T4 που κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Ινδία ως φτηνότερη παραλλαγή του Speed 400.

Ο λόγος για ένα μοντέλο με ακόμη πιο κλασική σχεδίαση που παραπέμπει ευθέως στην οικογένεια Modern Classics των Bonneville, πηγαίνοντας ουσιαστικά το σχέδιο του Speed 400 ένα βήμα πιο πίσω προς το παρελθόν.

Στο υποτιθέμενο Bonneville 400 η Triumph έχει κάνει τα προφανή: συμβατικό πιρούνι με φυσούνες, ακτινωτές ζάντες με λάστιχα που δείχνουν να είναι με αεροθάλαμο (σαμπρέλα), ένα φαινομενικά νέο στρογγυλό όργανο, αλλά και μια σημαντική αλλαγή στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας: δύο αμορτισέρ.

Αυτό το τελευταίο σημείο έχει σημασία, καθώς το υπό δοκιμή μοντέλο που βλέπουμε σήμερα είναι το πρώτο που φορά τέτοια διάταξη πίσω, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πέντε που έχουν ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ, διαφορά που πιθανότατα μεταφράζεται σε άλλο πλαίσιο και ψαλίδι για το Bonneville.

Οι αναφορές του ινδικού Τύπου μοιάζουν διχασμένες ανάμεσα στο ενδεχόμενο να φορά τον νέο κινητήρα των 349 cc ή τον τρέχοντα των 399 cc, γεγονός που συνδέεται με μια νέα συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο και η Triumph να διαθέτει διαφορετικά μοντέλα εντός και εκτός Ινδίας. Ως τώρα οι πληροφορίες που μας έρχονταν από τη Bajaj μιλούσαν για ειλημμένη απόφαση να κυκλοφορεί μια σειρά για όλον τον κόσμο και αυτή προφανώς θα είναι με τα καινούργια μικρότερα μοτέρ των 349 κυβικών, ωστόσο φαίνεται πως το ενδεχόμενο να ακολουθήσει μια πολιτική ανάλογη της ΚΤΜ (με 350 στην Ινδία και 400 στον υπόλοιπο κόσμο) δεν έχει απορριφθεί εντελώς ακόμη.