Νέα Hayabusa και GSX-R 750

Έρχονται το 2018!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/3/2017

Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέει το Αυστραλέζικο περιοδικό Motor-Cycle, η Suzuki όχι μόνο θα έχει έτοιμη την καινούρια Hayabusa μέσα στο 2018, αλλά την ίδια χρονιά θα δούμε στις εκθέσεις και ένα καινούριο GSX-R 750.

Παρά το γεγονός ότι όλοι οι υπόλοιποι Ιάπωνες κατασκευαστές έχουν εγκαταλείψει τις superbike των 750 κυβικών για πάνω από μια εικοσαετία -και μετά την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 4, φαίνεται ότι θα αποχαιρετήσουμε και τα supersport 600, - η Suzuki δεν εγκαταλείπει την GSX-R 750, που αποτελεί σημείο αναφοράς στην πρόσφατη ιστορία της. Η αλήθεια είναι ότι μια τετρακύλινδρη superbike 750 δεν μπορεί να έχει τις επιδόσεις των 1000 κυβικών και σήμερα το βάρος των μεγάλων Superbike δεν διαφέρει από εκείνο των μικρότερων 750.

Οπότε η επιλογή ενός superbike 750 βασίζεται κυρίως στη χαμηλότερη τιμή. Όμως για τα εργοστάσια το κόστος κατασκευής ενός 750 δεν διαφέρει πολύ από εκείνο ενός 1000, αφού σε γενικές γραμμές έχει τις ίδιες απαιτήσεις σε ποιότητα αναρτήσεων, φρένων και φυσικά σε τεχνολογία κινητήρα. Οπότε ένα superbike 750 σου κοστίζει κατασκευαστικά περίπου το ίδιο, αλλά για να το πουλήσεις θα πρέπει να μειώσεις αισθητά την τιμή του, άρα και το κέρδος σου. Παρ’ όλα αυτά, το GSX-R 750 έχει καταφέρει να δημιουργήσει το δικό του κοινό στις μεγάλες αγορές της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Επιπρόσθετα, οι τιμές των Superbike 1000 έχουν εκτοξευτεί τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να γίνουν απλησίαστα για το νεανικό κοινό.

Έτσι αν η Suzuki καταφέρει να προσφέρει το νέο GSX-R 750 σε μια λογική τιμή (δηλαδή όσο έκαναν τα superbike 1000 στις αρχές του 2000… ) τότε ίσως να βρει αρκετούς πελάτες που σήμερα είναι αναγκασμένοι να αγοράσουν ένα MT-09 ή ένα GSX-S 750. Όσο για το νέο Hayabusa, οι Αυστραλοί είναι βέβαιοι ότι μέχρι το τέλος του 2018 θα έχει βγει στους δρόμους. Και πιο νωρίς να ήταν δεν θα μας χάλαγε πάντως! 

 

 

Η αλήθεια είναι ότι μια τετρακύλινδρη superbike 750 δεν μπορεί να έχει τις επιδόσεις των 1000 κυβικών και σήμερα το βάρος των μεγάλων Superbike δεν διαφέρει από εκείνο των μικρότερων 750

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.