NEA HONDA CBR1000RR FIREBLADE SP & SPII

4/10/2016
1992-2017: Tα Fireblade κλείνουν τα 25 τους χρόνια και η Ηonda το γιορτάζει, με ένα νέο CBR1000RR SP, και μια ακόμα πιο σπέσιαλ έκδοσή του, το SPII. Αλλά... μια στιγμή. Που είναι το... στάνταρ CBR1000RR; Αγνοείται η τύχη του. Αυτό που παρουσίασε η Honda, είναι μια ολοκληρωτική ανανέωσή του, σε έκδοση SP, και το ειδικά σχεδιασμένο για να πάρει έγκριση τύπου για αγώνες, το SPII, που έχει άλλη κεφαλή, άλλα πιστόνια και ζάντες Marchesini.

Όταν είχαμε δει τις πρώτες φωτογραφίες δυσκολευτήκαμε να πιστέψουμε πως πρόκειται για εντελώς νέο μοντέλο. Η Honda όμως δηλώνει πως πάνω από το 90% των εξαρτημάτων του είναι διαφορετικά, με μόνο την διάμετρο επί διαδρομή του κινητήρα να έχει μείνει ίδια. Στην παρουσίασή της στην Intermot, με τους Nicky Hayden και Freddy Foray να ποζάρουν δίπλα στα δύο Fireblade, με παρόντες και τον πρόεδρο της Honda Motor, Tetsuo Suzuki (τι ειρωνεία, να σε λένε Suzuki και να είσαι πρόεδρος της Honda!), αλλά και τον επικεφαλής του τμήματος έρευνας και εξέλιξης Teishiro Goto, η Honda δήλωσε πως με το νέο CBR ανεβάζει την φιλοσοφία του Total Control στο επόμενο επίπεδο.

Ας δούμε συνοπτικά τις αλλαγές: Ο λόγος ισχύος προς βάρος βελτιώθηκε κατά 14%, χάρη στην αύξηση της ιπποδύναμης κατά 10,74 ίππους (189HP/13.000 τώρα) και την μείωση του βάρους κατά 15 κιλά (το βάρος είναι 195 κιλά, με βενζίνη και όλα τα υγρά). Το πλαίσιο είναι νέο, ελαφρύτερο, όπως και το ψαλίδι. Οι αναρτήσεις είναι οι ημιενεργητικές της Ohlins, S-EC, με mode λειτουργίας τόσο για τον δρόμο όσο και για την πίστα (συν manual ρυθμίσεις) ενώ πλέον διαθέτει πλήρη ηλεκτρονικά: Για πρώτη φορά ride by wire, traction control, wheelie control (ελεγχόμενη ανύψωση εμπρός τροχού...), ρυθμιζόμενο φρένο κινητήρα, νέο ABS με έλεγχο ανύψωσης του πίσω τροχού, quickshifter, downshift assist (για πιο ομαλά κατεβάσματα ταχυτήτων), ρυθμιζόμενα επίπεδα ισχύος και χάρτες απόδοσης, με τεχνολογία δανεισμένη από το RC213V-S. Κομβικό σημείο των ηλεκτρονικών είναι η νέα αδρανειακή μονάδα (IMU) των 5 αξόνων, που πληροφορεί την κεντρική μονάδα για την κινητική κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Το νέο για την Honda ride by wire έχει και έναν αισθητήρα "επιτάχυνσης", το ανάλογο του TPS, όπως και στο RC213V-S. Ίδια με της εξωτικής V4 είναι και η οθόνη TFT, που έχει τρία διαφορετικά βασικά mode λειτουργίας. Συνολικά, η Honda υπόσχεται περισσότερη δύναμη παντού, και χαμηλά αλλά ειδικά ψηλά, χάρη στην αυξημένη συμπίεση και τον πιο άγριο χρονισμό, τόσο σε διάρκεια όσο και σε βύθισμα. Ο κινητήρας ζυγίζει 2 κιλά λιγότερα, και για περαιτέρω μείωση του βάρους τόσο η εξάτμιση όσο και το ρεζερβουάρ είναι από τιτάνιο (για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα δρόμου, γιατί ρεζερβουάρ από τιτάνιο έχει και το CRF450R του 2017).
Νέο είναι και το υποπλαίσιο, όπως και όλο το κουστούμι, που είναι πιο μικρών διαστάσεων, και πιο ελαφρύ, με στάνταρ μονόσελο. Tα φώτα είναι led παντού. Τα χρώματά του παραπέμπουν στην αγωνιστική ιστορία της Honda, και ειδικά στις μοτοσυκλέτες endurance που επιμελούνταν το RSC, ο πρόγονος του HRC.
Δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα αν θα παραμείνει το μέχρι τώρα CBR1000RR στην γκάμα, αλλά το πιθανότερο είναι πως η Honda δεν θα μπει στον κόπο να το μετατρέψει σε Euro4. Aυτό αφήνει ένα κενό, που παραδοσιακά κάλυπτε το CBR, η αξιοποιήσιμη στο δρόμο superbike.  Mε δεδομένο πως οι τιμές των νέων SP και SP II δεν θα είναι "καθημερινές" αλλά "αγωνιστικές", μένει να δούμε αν η Honda θα καλύψει αυτό το κενό με μια πιο οικονομική πρόταση, χωρίς ημιενεργητικές αναρτήσεις. Ή μήπως το κάνει με ένα V4;

Οι διαφορές του CBR1000RR SPII
Εξωτερικά, ξεχωρίζει από το βάψιμο και τις ζάντες της Marchesini. Εσωτερικά όμως είναι οι σημαντικές αλλαγές για αυτό το homologation special. Έχει διαφορετική κεφαλή με μεγαλύτερες βαλβίδες, που έχουν και άλλη περιεχόμενη γωνία. Διαφορετικές είναι και οι δίοδοι του ψυκτικού γύρω από τους επίσης αλλαγμένους θαλάμους καύσης, που συνεργάζονται με επίσης πιο ανθεκτικά και διαφορετικού σχήματος πιστόνια. Για τους αγώνες θα υπάρχει διαθέσιμο και racing kit, με εκκεντροφόρους που θα μπαίνουν μόνο σε αυτή την κεφαλή. Διαφορετικές είναι και οι ρυθμίσεις των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων.
 
 
 
Ετικέτες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.