Νέο Ducati Hypermotard

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/8/2018

Μόλις λίγους μήνες πριν τις μεγάλες εκθέσεις (INTERMOT & EICMA), η Ducati ετοιμάζεται πυρετωδώς για να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της, ειδικά σε αυτή του Μιλάνου. Ήδη γνωρίζουμε ότι θα δούμε εκεί την νέα γενιά των Diavel, το Panigale V4R των 1000 κυβικών με το οποίο θα συμμετέχει στο WSBK. Tαυτόχρονα όμως θα υπάρχουν και αρκετές ανανεώσεις στις υπόλοιπες σειρές μοντέλων της, τόσο για να τονόσουν το ενδιαφέρον του κοινού, όσο και για να προσαρμοστούν στις αλλαγές που απαιτούν οι νέες προδιαγραφές Euro 5 στο άμεσο μέλλον. Ένα από αυτά τα ανανεομένα μοντέλα θα είναι και το Hypermotard, που ήδη βρήσκεται στο τελευταίο στάδιο δοκιμών και έκανε την πρώτη εμφάνιση του στους δρόμους, με ελαφρύ καμουφλάζ.Το νέο μοντέλο διατηρεί γενικώς τις γραμμές του κοντά στο πνεύμα του προκατόχου του και δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα στο εμπρός τμήμα του, όμως από το υποπλείσιο και πίσω οι αλλαγές είναι πάρα πολλές. Ο κινητήρας όπως φαίνεται είναι βασικά ο ίδιος, αλλά υπάρχουν αλλαγές στο ψυγείο, που απέκτησε μεγαλύτερο όγκο και το σύστημα εξαγωγής, όπου επανέρχονται οι διπλές εξατμίσεις στην ουρά και το υποπλαίσιο χωροδικτυωμα, αντί της μονής εξάτμησης χαμηλά και του χυτού υποπλαισίου που έχει το υπάρχον μοντέλο. Στη πίσω ανάρτηση παρατηρείται ένας αναλογικός αισθητήρας ο οποίος μετράει με ακρίβεια (μεγαλύτερη απ’ ότι ενός ψηφιακού καθώς δεν επηρεάζεται από τους κραδασμούς) την κίνηση του ψαλιδιού και συνολικά τη λειτουργία της ανάρτησης, όμως το πιθανότερο είναι να πρόκειται για αίσθητήρα του οργάνου καταγραφής δεδομένων που χρησιμοπιούν οι δοκιμαστές για την τελική ρύθμιση των αναρτήσεων και όχι για ημι-ενεργητικές αναρτήσεις. Βέβαια με την Ducati δεν μπορείς να αποκλείσεις τίποτα, ειδικά στον τομέα των ηλεκτρονικών, όπου οι Ιταλοί συνηθήζουν τα τελευταία χρόνια να πρωτοπορούν.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας φαίνεται ότι έχει πιρούνι της Marzocchi με αντιτριβηκή επίστρωση DLC σε μαύρο χρώμα, όπως το πρώτο αερόψυκτο Hypermotard 1100 S. Το πίσω αμορτισέρ δεν είναι σαφές αν πρόκειται για Ohlins ή αν είναι της Sachs. Θυμίζουμε ότι αυτή τη στιγμή η έκδοση SP έχει Ohlins εμπρός (48mm) και πίσω, ενώ η βασική έχει πιρούνι kayaba (43mm) εμπρός και Sachs αμορτισέρ πίσω. 

Η επιστροφή της Marzocchi είναι σίγουρα μια πολύ ευχάρηστη είδηση για όσους έχουν οδηγήσει Ducati ή MV Agusta με πιρούνι της ιταλικής εταιρείας. Οι υπόλοιποι μάλλον θα γκρινιάξουν γιατί τους ενδιαφέρει περισσότερο η "λεζάντα" και το brand name της Ohlins. Βεβαια αυτά λέμε με την υπόθεση ότι η μοτοσυκλέτα της φωτόγραφίας είναι η κορυφαία έκδοση SP, διότι αν είναι η βασική ή κάποια ενδιάμεση έκδοση εξοπλισμού, τότε όλοι θα είναι χαρούμενοι! 

 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες