QJMOTOR SRT 300DX και SRT 450RX 2026 - Τα μικρομεσαία adventure έρχονται Ελλάδα
Μονοκύλινδρο και δικύλινδρο που διευρύνει την γκάμα της QJMOTOR προς τα κάτω
Από τον
Παύλο Καρατζά
8/10/2025
Η QJMOTOR διευρύνει δυναμικά την γκάμα της στην κατηγορία των μικρών και μεσαίων adventure με δύο νέες προτάσεις. Τα SRT 300DX και SRT 450RX θέλουν να συνδυάσουν λογικό βάρος και επιδόσεις, χρηστικότητα στην καθημερινή μετακίνηση αλλά και εκτός δρόμου ικανότητες για να καλύψουν και την όρεξη για περιπέτεια του αναβάτη τους.
SRT 300DX
Ο μονοκύλινδρος κινητήρας των 292 cc αποδίδει 29 ίππους στις 9.000 στροφές και 2,5 kg.m ροπής στις 7.000 στροφές. Οι τροχοί της είναι 21 ιντσών μπροστά και 18 ιντσών πίσω. Το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 157 κιλά πλήρης υγρών, με το ντεπόζιτο να έχει χωρητικότητα 10 λίτρα.
SRT 450RX
Η SRT 450RX φέρει δικύλινδρο κινητήρα 449 cc και μπαίνει στην πιο δυναμική κατηγορία. Διαθέτει πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι μπροστά και μονό αμορτισέρ πίσω.
Τα δύο νέα μοντέλα της QJMOTOR θα βρίσκονται στη χώρα μας αρχές του 2026 με τιμές που θα είναι άκρως ανταγωνιστικές για την κατηγορία τους. Τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά και η τιμή των SRT 300DX και SRT 450RX θα επικαιροποιηθούν και θα κοινοποιηθούν προσεχώς σύμφωνα και με τη σχετική ανακοίνωση της Γκοργκόλης ΑΕ καθώς αυτή τη στιγμή οι δύο μικρές adventure βρίσκονται σε διαδικασία έγκρισης κατά Euro 5+.
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.