Triumph Tiger 1200 2022 – Η μεγάλη αλλαγή: Θα γίνει T-plane! Νέο VIDEO

Συνεχίζονται τα teaser από την Triumph
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2021

Το νέο Tiger 1200 θα αποκτήσει φαίνεται την σειρά ανάφλεξης που υιοθέτησε και το Tiger 900 στην τελευταία του αλλαγή, προσομοιάζοντας ως ένα βαθμό την δικύλινδρη απόκριση του γκαζιού.

Η διάταξη T-Plane για τον στρόφαλο του Tiger 900 ήταν η μεγαλύτερη αλλαγή σύμφωνα με την Triumph, δηλώνοντας μάλιστα χαρακτηριστικά στο MOTO, πως «είμασταν χαζοί που δεν το κάναμε νωρίτερα». Με βάση αυτή την δήλωση θα έπρεπε να το περιμένει κανείς πως και το μεγαλύτερο της σειράς Tiger θα ακολουθούσε κι αυτό με την σειρά του την T-plane διάταξη.

Ταυτόχρονα η Triumph έχει δώσει μερικά ακόμη πλάνα λίγων δευτερολέπτων από την φωτογράφιση του καμουφλαρισμένου μοντέλου εστιάζοντας ξεκάθαρα στην σπορ οδήγηση στο χώμα, τουλάχιστον για την συγκεκριμένη έκδοση με τον τροχό των ’21 ιντσών.

Περιμένουμε να υπάρχουν διαφορετικές εκδόσεις εξοπλισμού και τεχνικών χαρακτηριστικών στα πλαίσια του Tiger 900, στοχεύοντας και σε διαφορετικό τελείως κοινό. Ανέκαθεν η Triumph δήλωνε πως στόχος είναι η άλλη μεγάλη On-Off με άξονα, το GS δηλαδή με το Tiger Explorer να το έχει ξεπεράσει σε ιπποδύναμη και να ταξιδεύει και καλύτερα σε εθνική οδό, δεν ήταν όμως το ίδιο ευέλικτο και ως σύνολο έχανε πόντους.

Το νέο Tiger 1200 φαίνεται πως έρχεται να τα αλλάξει όλα αυτά, ενώ αν κρατήσει την ήδη πολύ υψηλή απόδοση του νέου κινητήρα, θα έρχεται αντιμέτωπο και με τους παραδοσιακούς αντιπάλους στην μάχη της ιπποδύναμης σε αυτή την κατηγορία, με πρώτο το Super Adventure R και ίσως και το Multistrada που όμως με την V4 έκδοση έχει ξεφύγει αρκετά σε ιπποδύναμη.

Με τον T-plane στρόφαλο η Triumph στοχεύει σε μία απόκριση που θα δίνει στο Tiger 1200 ξέσπασμα από χαμηλά, χωρίς να χάνεται η χαρακτηριστική ευστροφία του τρικύλινδρου και η διάρκειά του.

Κάθε τρικύλινδρος κινητήρας είναι εξ ορισμού crossplane, μιας και τα κομβία βρίσκονται σε κάθε ανάφλεξη σε διαφορετικό άξονα ως προς την διαμήκη περιστροφή του στροφάλου. Με την T-plane διάταξη αλλάζει η σειρά ανάφλεξης ώστε δύο «πιστονιές» να έρχονται κοντά μεταξύ τους ακολουθούμενες από μία τρίτη σε ίση απόσταση, μοιάζοντας έτσι σε απόκριση με δικύλινδρο. Σε καμία περίπτωση δεν σε μπερδεύει νομίζοντας πως οδηγείς δικύλινδρο όπως είδαμε να διατείνονται για το Tiger 900, αλλά ωστόσο η απόκριση αλλάζει αρκετά: Στις δύο περιστροφές του στροφάλου που απαιτεί ο τετράχρονος κύκλος για να ολοκληρωθεί, συμπληρώνοντας 720 μοίρες περιστροφής, η σειρά ανάφλεξης των κυλίνδρων μπορεί να γίνει με περισσότερους από έναν τρόπους, με τον βασικό να είναι απόλυτα μοιρασμένος ο κύκλος σε τρείς διαδοχικές εκρήξεις με ίσα διαστήματα πηγαίνοντας από τον 1ο στον 2ο και από εκεί στον 3ο κύλινδρο, σε μία crossplane διάταξη, από εξηγούμε και πιο πάνω για τους τρικύλινδρους. Αυτό που αλλάζει με τον T-plane είναι πως τώρα μετά τον 1ο ακολουθεί ο 3ος κύλινδρος και έπειτα ο 2ος. Αν αποτυπώσουμε την περιστροφή αυτή στις δύο διαστάσεις, τότε παίρνουμε ένα κεφαλαίο Τ. Ο ένα και ο τρία είναι διαμετρικά απέναντι ο ένας από τον άλλο, στις 180 μοίρες, στην οριζόντια δηλαδή γραμμή του Ταυ και ο δύο στην άλλη άκρη της κάθετης, στις 90 μοίρες συγκριτικά με τους άλλους δύο. Έτσι παίρνουμε 180, 270 και 270 μοίρες περιστροφής ανάμεσα στις αναφλέξεις με την πρώτη και την δεύτερη ανάφλεξη να είναι κοντά και την τρίτη να έρχεται σε μία ίση απόσταση από τις άλλες δύο κάνοντας την απόκριση στο γκάζι να προσομοιάζει έναν δικύλινδρο κινητήρα. Η Triumph έδωσε το όνομα “T-plane” στον νέο της κινητήρα με βάση την θέση των κομβίων του στροφάλου - από το Ταυ που σχηματίζεται όταν βάλεις την περιστροφή σε δύο διαστάσεις. Και ο λόγος που γίνονται όλα αυτά, είναι γιατί υπάρχει η αέναη αναζήτηση στους τρικύλινδρους και στους τετρακύλινδρους για περισσότερη ζωντάνια στην απόκριση. Για αυτό και η Yamaha έφερε την crossplane διάταξη στην R1, γιατί καλή η γραμμικότητα στην απόδοση, αλλά η ζωντάνια στην απόκριση είναι εξίσου σημαντική. Ένας αναβάτης αντιλαμβάνεται τον κινητήρα δυνατότερο, αν του δώσεις πιο ζωντανή απόκριση και σίγουρα είναι συνυφασμένη η λειτουργία των δικύλινδρων με τις Adventure μοτοσυκλέτες καθώς στο χώμα χρειάζεσαι αμεσότητα στον έλεγχο. Να λοιπόν ο τρόπος που η Triumph κάνει τον δικό της κινητήρα, να είναι λιγότερο street, συγκριτικά με άλλα μοντέλα που τον χρησιμοποιεί! Στο Tiger 900 που έγινε T-plane χρειαζόταν και επανασχεδιασμός του αντικραδασμικού άξονα ενώ η Triumph τον χρησιμοποίησε για να αυξήσει την αδράνεια, καθώς το φρένο του κινητήρα παίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των Adventure μοτοσυκλετών. Για τον ίδιο λόγο που είχαμε εξηγήσει και την αλλαγή κατά 20% στην αύξηση της αδράνειας που έκανε η KTM στο 890, συγκριτικά με το 790 Adventure! Μάλιστα αυτή η απώλεια της street συμπεριφοράς ήταν κάτι που είχε ζητήσει η πλειοψηφία ιδιοκτητών Tiger 800 στην Triumph, και φαίνεται πως θα ακολουθήσει και το μεγαλύτερο στον ίδιο δρόμο!

 

 

 

 

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.