Turbo τρικύλινδρο Yamaha με 180 ίππους

Το δοκιμάζουν με το βλέμμα στο μέλλον
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2020

Αυτή τη στιγμή μόνο η Kawasaki -και η Bimota πλέον με τον κινητήρα της Kawasaki- έχει στην παραγωγή ένα κινητήρα με υπερτροφοδότηση, όπου στην έκδοση δρόμου είναι ρυθμισμένη στους 200 (Z-H2 και H2-SX) και 231 (H2/H2 Carbon) ίππους, ενώ η έκδοση χωρίς προδιαγραφές για χρήση στο δρόμο (H2R) φτάνει τους 300 ίππους. Όμως και οι άλλοι τρεις Ιάπωνες “ψάχνονται” με τα συστήματα υπερπλήρωσης, χωρίς όμως να έχουν ξεπεράσει το στάδιο των πρωτότυπων. Η Suzuki ήταν εκείνη που περιμέναμε να δείξει πρώτη έναν δικύλινδρο εν σειρά turbo κινητήρα, όμως τα τελευταία νέα θέλουν να βγάζει στην παραγωγή την ατμοσφαιρική έκδοση, αφήνοντας για το (μακρινό…) μέλλον την turbo έκδοση. Πρόσφατα το φως της δημοσιότητας είδαν και οι πατέντες της Honda για έναν επίσης δικύλινδρο εν σειρά με έναν κλασικό μηχανικό υπερσυμπιεστή (χωρίς κιβώτιο ταχυτήτων και με δύο “λοβούς” τύπου βίδας, αντί για το κιβώτιο και την φτερωτή που χρησιμοποιεί η Kawasaki).

Τώρα είναι η σειρά της Yamaha να μας δείξει την άποψή της για το θέμα. Η Yamaha ακολουθεί το δρόμο του τρικύλινδρου εν σειρά κινητήρα, προσπαθώντας να περιορίσει το συνολικό πλάτος για να βρει χώρο για τα εξαρτήματα που συνοδεύουν τον υπερσυμπιεστή καυσαερίων. Η Yamaha έδωσε στη δημοσιότητα κάποιες λεπτομέρειες που σχετίζονται με το πρωτότυπο που δοκιμάζει.

Η μοτοσυκλέτα είναι ένα MT-10, όμως ο κινητήρας είναι ο τρικύλινδρος του MT-09, με πολλές αλλαγές εσωτερικά. Πέρα από τη μείωση της σχέσης συμπίεσης, αυτός ο κινητήρας είναι υποτετράγωνος, δηλαδή έχει μικρότερη διάμετρο (67,5mm) και μεγαλύτερη διαδρομή (73mm). Η μέγιστη ιπποδύναμη είναι στους 180 ίππους στις μόλις 8.500 στροφές και η ροπή φτάνει τα εξωφρενικά 18kg/m με το 90% να βρίσκεται μεταξύ 3.000 και 7.000 στροφών. Εξίσου εντυπωσιακά χαμηλότερες είναι και οι εκπομπές ρύπων, κατά 50% από εκείνες που ορίζουν οι προδιαγραφές Euro5. Το μόνο πρόβλημα με τους υπερσυμπιεστές καυσαερίων είναι η χρονική καθυστέρηση στην αύξηση της πίεσης (turbo-lag) και γι΄αυτό η Kawasaki με την Honda διάλεξαν το δρόμο των μηχανικών υπερσυμπιεστών που μειώνουν στο ελάχιστο αυτή την καθυστέρηση.

Η Yamaha πάντως λέει πως οι δοκιμές στον πρωτότυπο κινητήρα έδειξαν ότι με τρίτη σχέση στις 3.000 στροφές χρειάστηκε μόλις ένα δευτερόλεπτο για να φτάσει η ροπή στο 90%. Για ένα βαρύ αυτοκίνητο ίσως αυτό να μην είναι πρόβλημα, όμως για μια ελαφριά μοτοσυκλέτα δεν είναι ό,τι καλύτερο όταν οδηγείς σε επαρχιακούς δρόμους ανοιγοκλείνοντας το γκάζι…  Ένα κοινό πρόβλημα όλων των υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων είναι η αύξηση της θερμοκρασίας του συμπιεσμένου αέρα. Τα intercooler είναι απαραίτητα, αλλά μέχρι στιγμής εξακολουθούν να παρουσιάζουν μεταβολές στις απόδοση του κινητήρα όταν οι θερμοκρασίες ανέβουν ψηλά (π.χ. γρήγορη οδήγηση στην πίστα).  

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.