Ultraviolette F77 - Ινδική sport ηλεκτρική μοτοσυκλέτα σε 3 εκδόσεις

Με πλάνο να έρθει και στην Ευρώπη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/11/2022

Η ηλεκτρική F77 της νεότευκτης (2016) ινδικής Ultraviolette Automotive ξεχωρίζει για το συμπαθητικό design της, που δεν θυμίζει καθόλου τα παραδοσιακά χρηστικά ινδικά δίκυκλα, με τη μοτοσυκλέτα να έχει αξοπρεπές επίπεδο εξοπλισμού και επιδόσεις Α2 βενζινοκίνητου δικύκλου.

Η F77 κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην ινδική αγορά σε 3 εκδόσεις, στη βασική F77, στη μεσαία F77 RECON και στην (εξαντλημένη πλέον) κορυφαία έκδοση περιορισμένης παραγωγής F77 LIMITED (με τα κίτρινα γραφικά).

Ο ηλεκτροκινητήρας βρίσκεται στο κέντρο της μοτοσυκλέτας και όχι στο κέντρο του πίσω τροχού, με απόδοση 36,2 hp, 38,9 hp και 40.5 hp για τις τρεις παραπάνω εκδόσεις. Αντίστοιχα η ροπή της φτάνει τα 8,6 kgm, τα 9,7 kgm και τα 10,2 kgm, και η επίσημη τελική της ταχύτητα τα 140, 147 και 152 χλμ/ώρα.

Για επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα η F77 χρειάζεται 8,3 δευτερόλεπτα στη βασική της έκδοση, 8 στη μεσαία και 7,8 στην LIMITED, ενώ και οι τρεις εκδόσεις έχουν τρία επίπεδα ανάκτησης ενέργειας από το φρένο του κινητήρα.

Δύο είναι τα Riding Modes του στάνταρ εξοπλισμού, με ένα ακόμη στον έξτρα, ενώ και οι τρεις εκδόσεις έχουν και όπισθεν.

Όσον αφορά στην αυτονομία, όπως με τα περισσότερα ηλεκτρικά δίκυκλα τα εργοστασιακά νούμερα είναι υπερβολικά αισιόδοξα, ενώ για μια πιο ακριβή αίσθηση ας λάβουμε υπόψη μας τα στοιχεία για κίνηση με μέση ωριαία 60 χλμ/ώρα, όπου η F77 θα διανύσει 118 χλμ. στη βασική έκδοση και 171 χλμ. στις άλλες 2 εκδόσεις. Χρησιμοποιώντας ταχυφορτιστή η μπαταρία γεμίζει έως και με 75 χλμ. για κάθε ώρα φόρτισης.

Το βάρος ανακοινώνεται στα 197 κιλά για τη βασική έκδοση με μπαταρία 7,1 kWh και στα 207 για τις εκδόσεις με τη μεγαλύτερη μπαταρία των 10,3 kWh.

Όσον αφορά στα μηχανικά μέρη της F77, το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, στις αναρτήσεις έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι 41 mm και μονό αμορτισέρ πίσω, και στα φρένα έναν δίσκο 320 mm μπροστά -με ακτινική τετραπίστονη δαγκάνα παρακαλώ, έναν ακόμα πίσω σα 230 mm, και δικάναλο ABS της Bosch. Τα ελαστικά έχουν διαστάσεις 110/70-17 και 150/60-17, ενώ το ψαλίδι κλέβει τις εντυπώσεις με τις διαστάσεις του.

Στα όργανα βρίσκουμε μια TFT οθόνη 5 ιντσών με συνδεσιμότητα και OS της Linux(!), με χαρακτηριστικά τηλεφωνίας, πλοήγησης και μουσικής. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνεται dedicated GPS με εντοπισμό οχήματος, Geofencing, κ.α., IMU 6 αξόνων, full LED φώτα, αισθητήρες πτώσης και E-Call, κλπ.

Οι τιμές στην Ινδία ξεκινούν από τα 4.500 ευρώ, συνεχίζουν στα 5.400 για τη μεσαία έκδοση και φτάνουν τα 6.520 ευρώ για την LIMITED.

Ενώ τώρα η F77 διατίθεται για την ώρα μόνο στην Ινδία, η Ultraviolette έχει την Ευρώπη στα μελλοντικά της πλάνα επέκτασης -αν και όχι σύντομα-, και αν όλα πάνε καλά το πιθανότερο είναι να τη δούμε και στα μέρη μας στα τέλη της δεκαετίας.

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.