Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Μαλαισία SPRINT: Νίκη Bagnaia – Δεύτερος παγκόσμιος Alex Marquez – Rookie της χρονιάς ο Aldequer

Η καλύτερη ημέρα για την Gresini
Η καλύτερη ημέρα για την Gresini
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/10/2025

Έντονα ξεκίνησε ο SPRINT με τον Bagnaia να κάνει μία φανταστική εκκίνηση και να ξεφεύγει εμπρός έχοντας κολλημένο πίσω του τον Alex Marquez και πίσω τον Acosta. Οι τρεις τους αμέσως ξεχώρισαν για μικρή απόσταση με τον Alex Marquez να κάνει το λάθος και να αφήνει τον Acosta να περάσει μπροστά στο τέλος του πρώτου γύρου.

Αμέσως πήρε την θέση του πίσω όμως αυτή η αλλαγή επέτρεψε στον Bagnaia να τοποθετήσει μία μικρή απόσταση ασφαλείας από τους δύο πίσω η οποία και ποτέ δεν θα έκλεινε, αντιθέτως μόνο θα μεγάλωνε περισσότερο.

Στον 3ο γύρο ήδη ήταν πάνω από το ένα δευτερόλεπτο και θα γινόταν και πολύ παραπάνω μέχρι το τέλος του αγώνα.

Πίσω του γινόταν μία όμορφη μάχη αρχικά με τον Morbidelli που όπως είπαμε και στην κατάταξη, ήταν στην πρώτη σειρά της εκκίνησης γιατί δύο ταχύτεροι του είχαν αποτύχει να κάνουν τέλειο τον γύρο τους που ήταν ήδη καλύτερος.

Ο Mir είχε καταφέρει να ανέβει στην 4η θέση, καμία έκπληξη ως εδώ γιατί ήταν γρήγορος μέχρι τώρα, η έκπληξη ήταν που δεν είχε πέσει ακόμη και πράγματι πριν τελειώσει ο 5ο γύρος ο Mir έπεσε από την κλασσική αιτία, έχασε πρόσφυση εμπρός.

Αμέσως μετά έπεσε και ο Oliveira ενώ λίγο αργότερα θα έπεφτε και ο Marini μάλιστα εκείνη την στιγμή ήταν εσωτερικά του Pol Espargaro αλλά ήταν πολύ τυχερός με την KTM γιατί απλά άνοιξε γραμμή ακουμπώντας πάνω στην Honda και κατάφερε να ξεφύγει χωρίς να πέσει.

Η κατάρα της Honda που δεν μπορεί να κρατήσει τον εμπρός τροχό κολλημένο στην άσφαλτο, χτύπησε ξανά.

Λίγο πριν το τέλος ο Acosta είχε απόσταση από τους δύο και είχε πίσω του τον Aldequer έτοιμο να περάσει και πράγματι 3 γύρους πριν το τέλος τα κατάφερε, ο Aldequer πέρασε εμπρός και ανεβαίνοντας στο βάθρο θα γινόταν ο καλύτερος της χρονιάς.

Ποιος είναι ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΟΒΛΕΨΕ; Ο Σάκης Συνιώρης στην στήλη του για τα MotoGP στο MOTO από την αρχή της χρονιάς. Όταν οι άλλοι έβγαζαν τίτλους λέγοντας «Δεν τον είδε κανείς να έρχεται» εννοούν τον εαυτό τους φυσικά.

Ο Bagnaia απέφυγε αυτή τη φορά τις μεγάλες δηλώσεις περί επιστροφής, το είπε κιόλας, «αυτή τη φορά δεν θα πω τίποτα» ευχαρίστησε την ομάδα του και τόνισε πως ακόμη είναι στα τυφλά, ψάχνουν τι είναι αυτό που μπορούν να βελτιώσουν για να έχουν σταθερό αποτέλεσμα και απλά καλές ημέρες.

 

 

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφορά

1

12

Francesco Bagnaia (63 / IT)

Ducati Lenovo Team

19:53.725

2

9

Alex Marquez (73 / ES)

BK8 Gresini Racing MotoGP

+2.259

3

7

Fermin Aldeguer (54 / ES)

BK8 Gresini Racing MotoGP

+3.138

4

6

Pedro Acosta (37 / ES)

Red Bull KTM Factory Racing

+5.155

5

5

Franco Morbidelli (21 / IT)

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+6.541

6

4

Fabio Quartararo (20 / FR)

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+8.468

7

3

Marco Bezzecchi (72 / IT)

Aprilia Racing

+10.232

8

2

Johann Zarco (5 / FR)

CASTROL Honda LCR

+12.627

9

1

Enea Bastianini (23 / IT)

Red Bull KTM Tech3

+12.974

10

 

Fabio Di Giannantonio (49 / IT)

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+14.515

11

 

Pol Espargaro (44 / ES)

Red Bull KTM Tech3

+14.924

12

 

Ai Ogura (79 / JP)

Trackhouse MotoGP Team

+15.394

13

 

Raul Fernandez (25 / ES)

Trackhouse MotoGP Team

+15.461

14

 

Jack Miller (43 / AU)

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+17.601

15

 

Alex Rins (42 / ES)

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+17.721

16

 

Brad Binder (33 / ZA)

Red Bull KTM Factory Racing

+18.248

17

 

Somkiat Chantra (35 / TH)

IDEMITSU Honda LCR

+22.398

18

 

Lorenzo Savadori (32 / IT)

Aprilia Racing

+22.478

19

 

Augusto Fernandez (7 / ES)

Yamaha Factory Racing Team

+25.412

20

 

Michele Pirro (51 / IT)

Ducati Lenovo Team

+26.074

 

Πτώσεις

Αναβάτης

Ομάδα

Γύροι

Luca Marini (10 / IT)

Honda HRC Castrol

7 Laps

Joan Mir (36 / ES)

Honda HRC Castrol

5 Laps

Miguel Oliveira (88 / PT)

Prima Pramac Yamaha MotoGP

5 Laps