Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Αυστραλία: Pole Position Quartararo και έκπληξη Miller

Ξαφνικά δεν βλέπεις Ducati
MotoGP Αυστραλία: Pole Position Quartararo και έκπληξη Miller
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/10/2025

Παρόλο που ο Bezzecchi όχι μόνο έδειχνε αλλά ήταν και το απόλυτο φαβορί για την πρώτη σειρά της εκκίνησης από την πρώτη στιγμή της Q2, οι κίτρινες σημαίες και τα προβλήματα με τους υπόλοιπους αναβάτες όταν ήρθε η ώρα για γρήγορο γύρο, τον καθυστέρησαν. Στη δεύτερη προσπάθειά του πλησίασε το ρεκόρ γύρου, αλλά δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τον Quartararo. Ο Γάλλος άργησε να «μπει στο ρυθμό», όμως το τελευταίο του πέρασμα ήταν εκρηκτικό — από τη 10η θέση εκτοξεύτηκε στην 1η, εξασφαλίζοντας την πέμπτη pole της χρονιάς και νέο απόλυτο ρεκόρ γύρου στο Phillip Island.

Ο Bezzecchi που είχε κυριαρχήσει σε όλες τις περιόδους δοκιμών, έμεινε τελικά δεύτερος για μόλις τρία εκατοστά του δευτερολέπτου, ενώ ο Miller έκανε την έκπληξη ανεβαίνοντας στην πρώτη σειρά. Ο ήρωας του κοινού της Αυστραλίας βγήκε από το Q1 και συνέχισε με ακόμα πιο γρήγορο ρυθμό, πετυχαίνοντας την καλύτερη εμφάνισή του στις κατατακτήριες δοκιμές εδώ και δύο χρόνια.

Η καταστροφή του Bagnaia ήταν σε σκαλοπάτια και δυστυχώς τα κατέβαινε δύο – δύο, πηγαίνοντας προς τα κάτω αντί να προοδεύει ανεβαίνοντας την σκάλα. Έμεινε σχεδόν οκτώ δέκατα πίσω καταφέρνοντας να βάλει το όνομά του δίπλα σε εκείνο του Rins στην Q2, όμως τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα μετά την ποινή τριών θέσεων που του επιβλήθηκε για καθυστέρηση στη γραμμή και παρεμπόδιση του Bezzecchi. Θα εκκινήσει τελικά από τη 14η θέση.

Αντίστοιχα, ο Binder που έχασε την θέση στην Q2 για μόλις δύο εκατοστά του δευτερολέπτου, τιμωρήθηκε κι εκείνος με τρεις θέσεις για παρόμοια παράβαση εις βάρος του Zarco, πέφτοντας στη 16η σειρά της εκκίνησης.

Ο Raul Fernandez έχασε την πρώτη σειρά της εκκίνησης για ένα μόλις δέκατο και θα ξεκινήσει τέταρτος, ανοίγοντας τη δεύτερη σειρά για την Trackhouse, μπροστά από το ταχύτερο KTM, που ήταν για άλλη μία φορά του Acosta.

Ο Alex Marquez ξεκίνησε δυνατά, γράφοντας τον πρώτο γρήγορο χρόνο, αλλά έπεσε στην τέταρτη στροφή. Παρότι ξαναμπήκε αμέσως στη μοτοσυκλέτα και προσπάθησε να ανακάμψει, μια δεύτερη πτώση στην πρώτη στροφή, έβαλε πρόωρο τέλος στη συνεδρία του. Βγήκε αλώβητος και περιορίστηκε στην 6η θέση, πολύ πίσω από οτιδήποτε περιμένεις για την ταχύτερη Ducati!

Ο Aldeguer που για ακόμη μία φορά πήγε πολύ καλά στην Q1 σημείωσε ακριβώς τον ίδιο χρόνο με τον Espargaro και οι δυο τους θα μοιραστούν την τρίτη σειρά με τον Marini, τον μοναδικό αναβάτη της Honda στην Q2. Ο Diggia έκλεισε τη δεκάδα, αφήνοντας πίσω του τον Bagnaia, ενώ οι δύο εργοστασιακές Yamaha πλαισιώνουν την εκκίνηση με Quartararo στην κορυφή και Rins στην ουρά.

Ο Binder μοιράζεται την πέμπτη σειρά με Mir και Zarco, ενώ ο Oliveira θα ξεκινήσει από την έκτη σειρά μαζί με Morbidelli και Ai Ogura.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Q2:

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ.

ΠΡΟΗΓ.

1

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:26.465

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

01:26.496

0.031

0.031

3

43

Jack Miller

Yamaha

01:26.708

0.243

0.212

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:26.851

0.386

0.143

5

37

Pedro Acosta

KTM

01:26.874

0.409

0.023

6

73

Alex Marquez

Ducati

01:26.920

0.455

0.046

7

54

Fermin Aldeguer

Ducati

01:26.995

0.530

0.075

8

44

Pol Espargaro

KTM

01:26.995

0.530

0.000

9

10

Luca Marini

Honda

01:27.095

0.630

0.100

10

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:27.116

0.651

0.021

11

63

Francesco Bagnaia

Ducati

01:27.285

0.820

0.169

12

42

Alex Rins

Yamaha

01:27.491

1.026

0.206

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Q1:

Q2

54

Fermin Aldeguer

Ducati

01:27.071

 

 

Q2

43

Jack Miller

Yamaha

01:27.080

0.009

0.009

13

33

Brad Binder

KTM

01:27.109

0.038

0.029

14

36

Joan Mir

Honda

01:27.280

0.209

0.171

15

5

Johann Zarco

Honda

01:27.392

0.321

0.112

16

88

Miguel Oliveira

Yamaha

01:27.726

0.655

0.334

17

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:27.789

0.718

0.063

18

79

Ai Ogura

Aprilia

01:27.817

0.746

0.028

19

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

01:28.156

1.085

0.339

20

23

Enea Bastianini

KTM

01:28.211

1.140

0.055

21

35

Somkiat Chantra

Honda

01:28.273

1.202

0.062

22

51

Michele Pirro

Ducati

01:28.451

1.380

0.178