Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP 2026: Sepang Shakedown - Tαχύτερη όλων η Honda

Στην κορυφή οι αδερφοί Espargaro - Μεγάλη πρόοδος Moreira την τελευταία μέρα του τεστ
Shakedown
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/2/2026

Η πρώτη επίσημη δοκιμή της σεζόν ολοκληρώθηκε στη Μαλαισία, με την Honda και τον Aleix Espargaro στην κορυφή, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα προόδου ενόψει της επίσημης δοκιμής της Sepang, την επόμενη εβδομάδας.

Το τριήμερο Shakedown άνοιξε επίσημα τη σεζόν του MotoGP για το 2026 και έδωσε τις πρώτες ενδείξεις για τις ισορροπίες πριν καν εμφανιστούν όλοι οι εργοστασιακοί αναβάτες στην πίστα. Στην δοκιμή αυτή ήχαν δικαίωμα συμμετοχής οι εργοστασιακοί δοκιμαστές, οι rookies και οι αναβάτες ομάδων που ανήκουν στο γκρουπ παραχωρήσεων D (concessions), με τη Yamaha να βρίσκεται μόνη στη βαθμίδα D.

Στο τέλος της τρίτης και τελευταίας ημέρας, ο Aleix Espargaro έγραψε τον ταχύτερο γύρο του τριημέρου με τη Honda, σταματώντας το χρονόμετρο στο 1:57.173, χρόνος που όχι μόνο τον έφερε στην κορυφή αλλά και έδειξε ξεκάθαρα ότι η ιαπωνική εταιρεία έχει βρει επιτέλους κατεύθυνση.

HONDA - Σημάδια πραγματικής ανάκαμψης

Ο χρόνος του Aleix Espargaro ήταν μερικά δέκατα ταχύτερος από τον χρόνο του Joan Mir στις κατατακτήριες του GP Μαλαισίας 2025, όπου ο Ισπανός είχε ξεκινήσει από την 7η θέση. Με βάση εκείνα τα δεδομένα, ο γύρος του Aleix στο Shakedown θα τον έφερνε στην τέταρτη θέση του grid, ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικό στοιχείο.

Παρά το γεγονός ότι η Honda έχασε κάποια προνόμια, αφού ανέβηκε στο γκρουπ C των παραχωρήσεων στο φινάλε του 2025 για μόλις έναν βαθμό, στο paddock υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι το HRC έχει πλέον μια πιο ξεκάθαρη κατεύθυνση.

KTM - Πολύ κοντά στην κορυφή

Η Red Bull KTM Factory Racing βρέθηκε μόλις ένα δέκατο πίσω από τη Honda, με τον Pol Espargaro να σημειώνει 1:57.299. Ο χρόνος αυτός ήταν μάλιστα λίγο καλύτερος από τον καλύτερο γύρο του Pedro Acosta KTM στις κατατακτήριες του 2025 στη Μαλαισία.

Η KTM κατέβασε τριμελή δοκιμαστική ομάδα στο Shakedown, με τους Pol Espargaro, Dani Pedrosa και Mika Kallio. Στην πίστα φάνηκαν ξεκάθαρα νέες αεροδυναμικές λύσεις, ενώ στο paddock υπήρχαν και φήμες για εξαρτήματα που κοιτούν ακόμη πιο μακριά στο μέλλον.

YAMAHA - Νέα εποχή με V4

Ο Fabio Quartararo ήταν τρίτος, την τρίτη ημέρα, περίπου μισό δευτερόλεπτο πίσω από την κορυφή. Ο χρόνος του ήταν επίσης περίπου μισό δευτερόλεπτο πιο αργός από την επίδοσή του στις κατατακτήριες του 2025, όμως όλα αυτά μπαίνουν σε άλλο πλαίσιο αν σκεφτεί κανείς ότι η Yamaha παρουσίασε για το 2026 μια ολοκαίνουργια YZR-M1 με V4 κινητήρα.

Ως μοναδική κατασκευάστρια στο γκρουπ παραχωρήσεων D, η Yamaha παράταξε στη Μαλαισία όλους τους βασικούς της αναβάτες: Quartararo, Alex Rins και τον Jack Miller της Prima Pramac Yamaha, ο οποίος μάλιστα είχε σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο της Day 2.

Στην πίστα βρέθηκαν επίσης οι δοκιμαστές Augusto Fernandez και Andrea Dovizioso, αλλά και ο rookie Toprak Razgatlioglu, με αποτέλεσμα έξι Yamaha να δουλεύουν ταυτόχρονα επί τρεις ημέρες, μαζεύοντας δεδομένα για την εντελώς νέα μοτοσυκλέτα.

DUCATI – Με νέο αεροδυναμικό πακέτο

Για την Ducati, ο Michele Pirro ήταν ο μοναδικός αναβάτης στην πίστα. Παρά τις δύο πτώσεις του μέσα στο τριήμερο (χωρίς τραυματισμό), ο Ιταλός έκανε πολλούς γύρους με στόχο την προετοιμασία των μοτοσυκλετών πριν την άφιξη των εργοστασιακών αναβατών.

Το μεγάλο νέο από το Borgo Panigale ήρθε ήδη από την πρώτη ημέρα, με την δοκιμή ενός ολοκαίνουργιου αεροδυναμικού πακέτου. Κατά τα άλλα, ο Pirro επικεντρώθηκε στο στήσιμο των μοτοσυκλετών. Ο Alex Marquez παρακολουθούσε, ενόψει της παρουσίασης της δορυφορικής ομάδας της Ducati BK8 Gresini Racing MotoGP στην Kuala Lumpur.

APRILIA - Έτοιμο το πλαίσιο, αναμονή για την αεροδυναμική

Ο Lorenzo Savadori είχε αναλάβει το shakedown για την Aprilia, δουλεύοντας τόσο για την εργοστασιακή ομάδα όσο και για την Trackhouse MotoGP ενόψει της άφιξης των Bezzecchi, Raul Fernandez και Ai Ogura στην επίσημη δοκιμή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η επιλογή πλαισίου έχει ουσιαστικά “κλειδώσει”, ενώ στην επίσημη δοκιμή της Sepang το βάρος θα πέσει κυρίως στην αεροδυναμική, με διάφορα “πακέτα” να είναι διαθέσιμα για σύγκριση. Ο Jorge Martin θα είναι παρών με την ομάδα, αν και δεν θα οδηγήσει στη Μαλαισία, λόγω της αποθεραπείας του από τα τελευταία δύο χειρουργεία στα οποία υποβλήθηκε εντός του Δεκεμβρίου.

Η αρχή για Moreira και Razgatlioglu

Οι δύο rookies του 2026, Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu, εκμεταλλεύτηκαν το Shakedown για πολύτιμα χιλιόμετρα. Ο Βραζιλιάνος με την Pro Honda LCR αντιμετώπισε κάποια τεχνικά ζητήματα, αλλά την τρίτη ημέρα κατέβηκε στο 1:58.338, έχοντας ήδη σπάσει το φράγμα του 1:59 από τη την δεύτερη ημέρα δοκιμών.

Ο Razgatlioglu ήταν πολύ κοντά με τη Prima Pramac Yamaha, σημειώνοντας 1:58.465. Και οι δύο θα συνεχίσουν την προσαρμογή τους στο MotoGP από τις 3 έως τις 5 Φεβρουαρίου στην επίσημη δοκιμή της Sepang, όπου θα βρίσκονται όλοι οι αναβάτες και οι εργοστασιακές ομάδες.

Η σεζόν 2026 ξεκινά με πολλά ερωτηματικά αλλά και εκπλήξεις από τώρα, δείχνοντας πως αναμένεται μια ακόμη εντυπωσιακή χρονιά.