Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Χωριστές κατατακτήριες δοκιμές για Sprint και Grand Prix από το 2027! [VIDEO]

Αλλαγές και στο πρόγραμμα ελεύθερων και κατατακτήριων δοκιμών για όλο το τριήμερο
MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/10/2026

Το MotoGP αλλάζει ξανά τη δομή του αγωνιστικού τριημέρου από το 2027, με την καθιέρωση ξεχωριστής διαδικασίας κατάταξης για το Sprint και το Grand Prix.

Από το 2027 το MotoGP θα έχει δύο διαφορετικά grid σε κάθε Grand Prix, καθώς οι κατατακτήριες για το Sprint θα πραγματοποιούνται ξεχωριστά από εκείνες του κυρίως αγώνα. Η αλλαγή έρχεται μαζί με τους νέους τεχνικούς κανονισμούς και περιορίζει παράλληλα τον χρόνο δοκιμών, χωρίς όμως να μειώνει τον συνολικό αριθμό των αγωνιστικών συνεδριών.

Η Παρασκευή αποκτά διαφορετική δομή. Το FP1 παραμένει διάρκειας 45 λεπτών, ενώ το δεύτερο σκέλος ελεύθερων δοκιμών μειώνεται στα 30 λεπτά και αντικαθιστά το σημερινό Practice. Το FP2 δεν θα καθορίζει πλέον την πρόκριση για κάποια επόμενη συνεδρία.

Η Παρασκευή θα ολοκληρώνεται με το νέο Sprint Qualifying, διάρκειας 15 λεπτών. Σε αυτό θα συμμετέχουν όλοι οι αναβάτες και η κατάταξή του θα καθορίζει αποκλειστικά τον σχηματισμό εκκίνησης του Sprint του Σαββάτου.

Το Σάββατο ξεκινά με ένα νέο FP3 διάρκειας 20 λεπτών και στη συνέχεια ακολουθούν οι κατατακτήριες δοκιμές για το Grand Prix. Όλοι οι αναβάτες θα συμμετέχουν στο Q1, διάρκειας 15 λεπτών, με τους 12 ταχύτερους να περνούν στο Q2, επίσης διάρκειας 15 λεπτών.

Έτσι, οι κατατακτήριες του Grand Prix θα καθορίζουν το grid μόνο του κυριακάτικου αγώνα, ενώ το Sprint θα χρησιμοποιεί το ξεχωριστό αποτέλεσμα που θα έχει προκύψει από το Sprint Qualifying της Παρασκευής.

Το Σάββατο θα ολοκληρώνεται με τον Αγώνα Sprint, ο οποίος παραμένει ως δεύτερο αγωνιστικό σκέλος, αλλά πλέον με τη δική του διαδικασία κατάταξης.

Αλλαγή υπάρχει και την Κυριακή. Οι Moto3 και Moto2 θα αγωνίζονται πριν από το MotoGP, ενώ καταργείται το σημερινό πρωινό Warm Up της Κυριακής ως ξεχωριστή συνεδρία. Ο χρόνος που μέχρι σήμερα διατίθεται για το Warm Up μεταφέρεται ακριβώς πριν από το Grand Prix, όπου η pitlane θα ανοίγει για 10 λεπτά, επιτρέποντας στους αναβάτες να κάνουν πολλαπλούς γύρους προθέρμανσης και ελέγχου των μοτοσυκλετών τους πριν από την εκκίνηση σε καιρικές συνθήκες όπως αυτές του αγώνα.

Το grid του κυριακάτικου Grand Prix θα προκύπτει από τα Q1 και Q2 του Σαββάτου και δεν θα επηρεάζεται από το αποτέλεσμα του Sprint.

Με τη νέα μορφή, επομένως, το MotoGP αποκτά δύο ανεξάρτητες διαδικασίες κατάταξης και δύο διαφορετικά grid, ένα για το Sprint και ένα για το Grand Prix. Παράλληλα, το πρόγραμμα της Παρασκευής και του Σαββάτου γίνεται πιο συγκεκριμένο ως προς τον ρόλο κάθε συνεδρίας, ενώ η Κυριακή αποκτά διαφορετική σειρά αγώνων και προετοιμασίας για το MotoGP.

Το πρόγραμμα του νέου τριημέρου

Ημέρα

Συνεδρία

Διάρκεια / grid

Παρασκευή

FP1

45 λεπτά

Παρασκευή

FP2

30 λεπτά

Παρασκευή

Sprint Qualifying

15 λεπτά

Σάββατο

FP3

20 λεπτά

Σάββατο

Grand Prix Q1

15 λεπτά - όλοι οι αναβάτες

Σάββατο

Grand Prix Q2

15 λεπτά - 12 ταχύτεροι του Q1

Σάββατο

MotoGP Sprint

Grid από το Sprint Qualifying

Κυριακή

Moto3 Grand Prix

Αγώνας

Κυριακή

Moto2 Grand Prix

Αγώνας

Κυριακή

MotoGP Grand Prix

Grid από το Grand Prix Qualifying

Η νέα μορφή θα εφαρμοστεί από τη σεζόν του 2027, μαζί με το νέο τεχνικό πλαίσιο κανονισμών των MotoGP.