Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP, Le Mans Q2: Ducati 1-2 με Bagnaia πρώτο - Οι τέσσερεις πρώτοι στριμώχνονται σε 6,5 εκατοστά!

Τρίτος ο Bezzecchi, με απόλυτο ρεκόρ πίστας πέρασε ο Marc Marquez το Q1
motogp le mans q2
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/5/2026

Η Ducati σε κρίση, μας έλεγαν. Αν κάτι μας δίδαξαν οι κατατακτήριες δοκιμές του Le Mans είναι πως, στις στεγνές συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν, υπάρχουν τουλάχιστον τρεις Ducati GP26 των Marc Marquez, Pecco Bagnaia και Fabio Di Giannantonio ικανές να διεκδικήσουν τη νίκη σήμερα το απόγευμα και αύριο το μεσημέρι.

Ο πρωταθλητής είναι δεδομένα σε μια δύσκολη περίοδο, για την οποία ο ίδιος δηλώνει πως δεν μπορεί να βρει σταθερότητα στην απόδοσή του αλλά, ακόμη κι αν χτες δεν κατάφερε να πλησιάσει καν στην προνομιούχο δεκάδα της Practice, πέταξε από το Q1 γράφοντας ιστορία.

Με τον Fabio Quartararo να έχει καπαρώσει μια άνετη πρώτη θέση από σχετικά νωρίς, ο Marc Marquez κατέγραψε τον ταχύτερο γύρο που έχει ποτέ επιτευχθεί στην ιστορία του Le Mans Bugatti Circuit περίπου δύο λεπτά πριν τη λήξη της διαδικασίας. Το 1'29.288 ήταν τόσο απίθανο που ουδείς καν το πλησίασε στην τελική αναμέτρηση του Q2.

Το πρώτο μισό του Q2 ήταν σχετικά ήσυχο, χωρίς απρόοπτα και χωρίς κανείς να έχει δείξει τα χαρτιά του ακόμη. Πλησιάζοντας προς τα έξι λεπτά προ της λήξης τα αίματα άρχισαν να ανάβουν, καθώς ο Marco Bezzecchi μόλις έχει ανέβει πρώτος με τον Di Giannantonio δεύτερο και τον Jorge Martin από κοντά τρίτο, οι τρεις τους χωρισμένοι από εκατοστά του δευτερολέπτου. Ο Marc Marquez είναι κολλημένος έκτος και ο Bagnaia τελευταίος ακόμη.

Περίπου τέσσερα λεπτά πριν το τέλος ο Marc Marquez γράφει έναν πολύ γρήγορο γύρο και περνά πρώτος, ενώ την ίδια στιγμή ο Martin ανεβαίνει δεύτερος. Λίγο αργότερα ο Bagnaia σκαρφαλώνει πέμπτος, την ώρα ο Alex Marquez προσπάθησε να ακολουθήσει αυτόν τον ρυθμό αλλά είχε ένα ανώδυνο lowside.

Μπαίνοντας στο τελευταίο λεπτό είναι ο Marc Marquez πρώτος, ο Di Giannantonio δεύτερος και ο Bezzecchi τρίτος, αλλά πλησιάζοντας στα τελευταία 30 δευτερόλεπτα ο Bagnaia με έναν εκπληκτικό γύρo 1'29.634 παίρνει την πρωτιά.

Θα την κρατήσει ως το τέλος, καθώς το μόνο που άλλαξε ήταν η άνοδος του Marc Marquez στη δεύτερη θέση μπροστά από τον Bezzecchi.

motogp le mans q2

Ή έτσι νομίζαμε καθώς, ενόσω είχε βγει η καρό σημαία και πιστεύαμε πως διαβάζαμε την τελική σειρά εκκίνησης, ο Digia είχε καταφέρει να προλάβει έναν τελευταίο γύρο, στα τρία τέταρτα του οποίου ερχόταν με όλες τις επιμέρους μετρήσεις χρόνου κατακόκκινες! Εν τέλει η κλοπή της pole δεν έμενε να ολοκληρωθεί, καθώς ένα κακό τέταρτο κομμάτι της πίστας τον κράτησε στην ίδια θέση που είχε ως τότε, τέταρτος.

Ο πρώτος αγώνας του σαββατοκύριακου, Sprint Race, θα ξεκινήσει στις 16:00 ώρα Ελλάδας.

Η σειρά εκκίνησης διαμορφώνεται ως εξής:

#

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ

ΧΡΟΝΟΣ (sec)

1

Francesco Bagnaia

Ducati

1'29.634 

2

Marc Marquez

Ducati

1'29.646 

3

Marco Bezzecchi

Aprilia

1'29.657 

4

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1'29.699 

5

Pedro Acosta

KTM

1'29.817 

6

Fabio Quartararo

Yamaha

1'29.831 

7

Joan Mir

Honda

1'29.837 

8

Jorge Martin

Aprilia

1'29.847 

9

Ai Ogura

Aprilia

1'29.888 

10

Alex Marquez

Ducati

1'29.931 

11

Johann Zarco

Honda

1'30.371 

12

Alex Rins

Yamaha

1'30.616 

13

Raul Fernandez

Aprilia

1'29.885 

14

Enea Bastianini

KTM

1'30.360 

15

Luca Marini

Honda

1'30.396 

16

Franco Morbidelli

Ducati

1'30.413 

17

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1'30.419 

18

Diogo Moreira

Honda

1'30.428 

19

Jack Miller

Yamaha

1'30.439 

20

Fermin Aldeguer

Ducati

1'30.769 

21

Brad Binder

KTM

1'30.825 

Ετικέτες