Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP, Le Mans Practice – Πρώτος ο Zarco, εκτός δεκάδας ο Marc Marquez

Δεύτερος ο Di Giannantonio και τρίτος ο Bagnaia
zarco
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/5/2026

Εκπλήξεις είχαμε στα σημερινά δοκιμαστικά στην πίστα του Le Mans, καθώς ταχύτερος αναδείχθηκε ο Johann Zarco, με δεύτερο τον Fabio Di Giannantonio και τρίτο τον Pecco Bagnaia, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Περίπου 35 λεπτά πριν τη λήξη των δοκιμαστικών ο Di Giannantonio έκανε 1:30:739 με τους πρώτους πέντε αναβάτες - Pedro Acosta, Bagnaia, Jorge Martin και Marco Bezzecchi - να έχουν διαφορά ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, ενώ φωτιά έπιασε η μοτοσυκλέτα του Raul Fernandez χωρίς ευτυχώς τραυματισμό.

Ένα τέταρτο πριν το τέλος, οι αναβάτες ξεκινούν να τις προσπάθειες τους για τον απόλυτο χρόνο και ο Zarco γράφει 1:30:500 και περνάει πρώτος και στον αμέσως επόμενο γύρο βελτιώνει τον χρόνο του σε 1:30:197.

Ο Acosta δώδεκα λεπτά πριν το τέλος ανέβηκε στην δεύτερη θέση και την ώρα που πήγαινε για την πρώτη θέση σημείωσε πτώση από μπροστινό, ευτυχώς ανώδυνη. Δύο λεπτά αργότερα ο Joan Mir περνάει πρώτος, όμως απαντάει έξι λεπτά πριν το τέλος ο Bagnaia και είναι εκείνος πρώτος. Στην συνέχεια οι χρόνοι βελτιώνονταν συνεχώς και απανωτά άλλαζαν και οι θέσεις της πρώτης δεκάδας.

Τελικά οι Zarco, Di Giannantonio, Bagnaia, Alex Marquez, Mir, Martin, Bezzechi, Rins, Ogura και Acosta είναι οι αναβάτες που προκρίνονται κατευθείαν στην Q2, ενώ εκτός δεκάδας έμεινε ο Marc Marquez.

Ενδιαφέρον είναι ότι βλέπουμε όλους τους κατασκευαστές στην πρώτη δεκάδα και εκτός από τις Ducati και Aprilia, έχουμε μία Honda στην πρώτη θέση, Yamaha στην 8η και KTM στην 10η. Παρακάτω οι χρόνοι ανά αναβάτη:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1:29.907

2

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46

1:29.917

3

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1:30.045

4

Alex Marquez

Gresini Racing

1:30.045

5

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1:30.092

6

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.128

7

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.177

8

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:30.195

9

Ai Ogura

Trackhouse Racing

1:30.196

10

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.196

11

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:30.274

12

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.288

13

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1:30.371

14

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.417

15

Jack Miller

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:30.428

16

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.463

17

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:30.469

18

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46

1:30.670

19

Diogo Moreira

Pro Honda LCR

1:30.723

20

Toprak Razgatlioglu

Prima Alpine Pramac Yamaha

1:31.328

21

Fermin Aldeguer

Gresini Racing

1:31.434

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

1:32.450