Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Ιαπωνία, Race - Άνετη νίκη M.Marquez με J. Martin και  Μ. Bezzecchi πίσω του

Στους δύο βαθμούς η διαφορά μεταξύ Marquez και Martin
Marc Marquez Motegi winner 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/10/2026

O M. Marquez επιβεβαίωσε και στον κυρίως αγώνα την ανωτερότητά του και μέσα στην πίστα της Honda κέρδισε και τον κυρίως αγώνα παίρνοντας πολύτιμου βαθμούς για τη συνέχεια του πρωταθλήματος που μπαίνει σιγά-σιγά στην τελική του ευθεία.

Τα κόκκινα φώτα έσβησαν και στην εκκίνηση ο Jorge MArtin τα κατάφερε καλύτερα από ότι χθες και έστριψε πρώτος με τους M.Marquez και M.Bezzecchi πίσω του και τον Alex Marquez στην 4η θέση έχοντας πίσω του τον Pedro Acosta αλλά και ποινή δύο long laps λόγω του χθεσινού εμβολισμού του Di Giannantonio που έστειλε στην αμμοπαγίδα τους δυο τους αλλά και τον Pedro Acosta. Ο Acosta δεν έμεινε πολύ εκεί αφού τόσο ο Enea Bastianini όσο και ο Raul Fernandez τον πέρασαν στον δεύτερο γύρο, κάτι που έκανε και ο Ai Ogura, Την δεκάδα έκλειναν στην αρχή του αγώνα οι Diogo Morerira και ο Pecco Bagnaia.

Στον 7ο γύρο ο A. Marquez έκτέλεσε και τον δεύτερο μακρύ γύρο για να πέσει στην 9η θέση, ενώ μπροστά δεν υπήρχε αλλαγή μεταξύ των πέντε πρώτων με τον Martin να ηγείται και τον M.Marquez να καραδοκεί. Με το  Bezzecchi τρίτο να αδυνατεί να κολλήσει στους δύο πρώτους ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής άρχισε εμφανώς να παίρνει τα μέτρα του αναβάτη της Aprilia στον 9ο γύρο που είδαμε τον Diogo Moreira να πέφτει δυστυχώς και να εγκαταλείπει τον αγώνα και επόμενο καλύτερο Honda μέσα στην έδρα της εκείνο του Luca Marini στη 11η θέση.

Ο M.Marquez έκανε τελικά την κίνησή του στον 11ο γύρο με τον Martin να το δέχεται σχεδόν αδιαμαρτύρητα σε εκείνο το σημείο και έπειτα έχτισε μια μικρή διαφορά ασφαλείας που μεγάλωνε γύρο με το γύρο για να φτάσεις στα εννέα (9) δέκατα του δευτερολέπτου στον 16ο γύρο. 

Ενδιαφέρον σε εκίνο το σημείο του αγώνα είχε η μάχη του Pedro Acosta με τον Ai Ogura με τον Ισπανό να είναι πιο γρήγρος και να τον περνά στον 16ο γύρο για την 6η θέση, πίσω από τον 5ο Raul Fernandez.

Πολύ γρήγορος ο Enea Bastianini που έδειξε να έχει τον ρυθμό να πλησιάσει τον Bezzecchi κάτι που προσπάθησε να κάνει στον 20ο γύρο, όταν Alex Marquez και Jack Miller έπεσαν (o Αυστραλός συνέχισε), όπως και ο Zarco.

Η κοκορομαχία μεταξύ Pedro Acosta και Raul Fernandez  γύρισε τελικά μπούμερανγκ για τον αναβάτη της KTM, ο οποίος, ενώ πέρασε τον συμπατριώτη του αρχικά δέχτηκε όχι μόνο άμεση απάντηση αλλά είδε και τον Ogura να το εκμεταλλεύεται παίρνοντας πίσω το αίμα του.

Στον 21ο γύρο ο Bastianini γύριζε εντυπωσιακά πιο γρήγορα από όλους κάνοντας και ρεκόρ χρόνου σε διάρκεια αγώνα, ενώ μπροστά η διαφορά του Marquez ήταν το ένα δευτερόλεπτο από τον Martin. Η επίδοση του Bastianini τον έφερε σε απόσταση βολής απο τον Bezzecchi στον τελευταίο γύρο, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για να του δώσει μια θέση στο βάθρο αν και τα έδωσε όλα.

Ο αγώνας τελείωσε χωρίς εκπλήξεις με τον M.Marquez να παίρνει μια μεγάλη και άνετη νίκη με τον Jorge Martin στην δεύτερη θέση και τον Bezzechi τρίτο, μια πολύ σημαντική νίκη για τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή, για την εξέλιξη του πρωταθλήματος με δεδομένο ότι η επόμενη πίστα, στη θεωρία τουλάχιστον, βολεύει περισσότερο τις Aprilia.

Τέταρτος ο εξαιρετικό Bastianini, ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον 5ο Raul Fernandez με 6ο τον Ai Ogura και τον Pedro Acosta πίσω του. Ο Bagnaia τα πήγε σαφώς καλύτερα σε σχέση με χθες για την 8η θέση με τον Fermin Aldeguer 9o και τον Luca Marini να συμπληρώνει την πρώτη δεκάδα.

Στα περίεργα η απόδοση των αναβατών της VR46 που μάλλον αντιμετώπισαν κάποιο πρόβλημα με τον F. Morbidelli να τερματίζει 15ος και ον F. Di Giannantonio 18ο.

Με 333 βαθμούς ο Martin προηγείται για μόλις δύο βσθμούς του Marquez με την κορυφή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος να έχει μια άγρια ομορφιά και φυσικά πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε σχέση με τον περσινό περίπατο του M. Marquez.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ Διαφορά (δλ.)
1. Marc MARQUEZ Ducati Lenovo Team 41:31,467  
2. Jorge MARTIN Aprilia Racing 41:32,830 1,363
3. Marco BEZZECCHI Aprilia Racing 41:33,719 2,252
4. Enea BASTIANINI Red Bull KTM Tech3 41:33,797 2,330
5. Raul FERNANDEZ SuperFile Trackhouse MotoGP Team 41:46,282 14,815
6. Ai OGURA SuperFile Trackhouse MotoGP Team 41:46,677 15,210
7. Pedro ACOSTA Red Bull KTM Factory Racing 41:48,395 16,928
8. Francesco BAGNAIA Ducati Lenovo Team 41:51,800 20,333
9. Fermin ALDEGUER BK8 Gresini Racing MotoGP 41:55,012 23,545
10. Luca MARINI Honda HRC Castrol 41:57,144 25,677
11. Brad BINDER Red Bull KTM Factory Racing 41:57,320 25,853
12. Fabio QUARTARARO Monster Energy Yamaha MotoGP Team 42:02,334 30,867
13. Somkiat CHANTRA Honda HRC Castrol 42:02,800 31,333
14. Maverick VIÑALES Red Bull KTM Tech3 42:05,462 33,995
15. Franco MORBIDELLI Pertamina Enduro VR46 Racing Team 42:06,057 34,590
16. Alex RINS Monster Energy Yamaha MotoGP Team 42:10,695 39,228
17. Toprak RAZGATLIOGLU Prima Pramac Yamaha MotoGP 42:11,029 39,562
18. Fabio DI GIANNANTONIO Pertamina Enduro VR46 Racing Team 42:22,283 50,816
19. Jack MILLER Prima Pramac Yamaha MotoGP 42:42,594 111,127
         
  Εγκατέλειψαν      
  Johann ZARCO Castrol Honda LCR   2ος γύρος
  Alex MARQUEZ BK8 Gresini Racing MotoGP   6ος γύρος
  Diogo MOREIRA Pro Honda LCR   16ος γύρος