Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Silly Season 2027 - Επιβεβαιώσεις, μετακινήσεις και ενδεχόμενα

Η μεταγραφολογία έχει πάρει φωτιά
MotoGP Silly Season 2027
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/2/2026

Με 22 Grand Prix τα MotoGP 2026 προμηνύονται συναρπαστικά – Αλλά ήδη τα βλέμματα και τα πρωτοσέλιδα βρίσκονται στο 2027 και το παρασκήνιο του.

Αυτό που πριν λίγους μήνες έμοιαζε με απλή φημολογία, σήμερα αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Συμβόλαια που θεωρούσαμε κλειδωμένα δεν είναι πλέον τόσο σίγουρα, μεγάλα ονόματα κοιτούν αλλού και οι κατασκευαστές έχουν έτοιμα περισσότερα από ένα πλάνα.

Aprilia Racing - Μόνος σίγουρος ο Bezzecchi

Ο Marco Bezzecchi είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός αναβάτης με επιβεβαιωμένη θέση σε εργοστασιακή ομάδα για το 2027. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα "παντρευτεί" τη δεύτερη RS-GP της Aprilia Racing.

MotoGP Silly Season 2027

Ο Jorge Martin, παρότι πρωταθλητής του 2024, φέρεται να σκέφτεται την αποχώρηση. Η απουσία του από την Sepang λόγω ενός ακόμα τραυματισμού και η πρότερη διαφωνία των δυο μερών γύρω από το μέλλον του έχουν φουντώσει τα σενάρια. Ο CEO της Aprilia, Massimo Rivola, ήταν ξεκάθαρος: “Η Aprilia δεν κοιμάται ποτέ. Υπάρχουν Plan B, Plan C, D…”. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα σχέδια βρίσκονται εντός της “οικογένειας” Aprilia ή αν κάποιος αστέρας από άλλη ομάδα θα βρεθεί ξαφνικά στο εργοστάσιο που πέρσι πήρε τη 2η θέση στους κατασκευαστές.

Ducati Lenovo - Acosta αντί για Bagnaia

Ο Marc Marquez είναι το πρώτο και μεγαλύτερο κομμάτι του ντόμινο. Στην παρουσίαση της Ducati δήλωσε ξεκάθαρα ότι πρώτη του επιλογή είναι να μείνει στη Ducati, ενώ ο Davide Tardozzi επιβεβαίωσε πως η υπογραφή του #93 είναι κορυφαία προτεραιότητα και πως οι δύο πλευρές είναι “κοντά”.

MotoGP Silly Season 2027

Για τη δεύτερη εργοστασιακή Ducati, όμως, επικρατεί σιγή. Ο Francesco Bagnaia μίλησε για “μεγάλες ευκαιρίες” το 2027, χωρίς να δεσμευτεί. Την ίδια στιγμή, το όνομα του Pedro Acosta ακούγεται όλο και πιο δυνατά, με τον Ισπανό να περιγράφει τα αποτελέσματά του με την ΚΤΜ στο Sepang Test ως “6/10”.

Το ζήτημα Marquez: 1+1 αντί για δύο χρόνια

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Marc Marquez πιέζει τη Ducati για συμβόλαιο τύπου “1+1” αντί για κλασικό διετές. Δηλαδή συμφωνία για το 2027 με δικαίωμα ανανέωσης για το 2028, ώστε να έχει ευελιξία ενόψει των μεγάλων αλλαγών κανονισμών και των κινητήρων 850cc. Η κίνηση αυτή θεωρείται ότι κρατά ανοιχτή την πόρτα, καθόσον στη νέα εποχή του πρωταθλήματος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εκ των προτέρων ποιος κατασκευαστής θα έχει καλύτερη μοτοσυκλέτα. Παρά την κυριαρχία του το 2025, ο Marquez θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο του μέλλοντός του, ενώ η Ducati ήδη προετοιμάζεται για τη ζωή μετά τον τωρινό της σούπερ σταρ.

MotoGP Silly Season 2027

Honda HRC Castrol – Κυνηγάει τον Quartararo

Η Honda είναι από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της φετινής μεταγραφολογίας και ο ίδιος ο Fabio Quartararo παραδέχτηκε πως βρίσκεται σε συζητήσεις με τη Honda, ενώ δεν κρύβει την απογοήτευση του από τις μοτοσυκλέτες και την ομάδα του από την προηγούμενη σεζόν.

MotoGP Silly Season 2027

Οι Joan Mir και Luca Marini παλεύουν να κρατήσουν τις θέσεις τους, ενώ ο Alberto Puig ξεκαθάρισε ότι ο Quartararo είναι “σπουδαίος αναβάτης”, αλλά η Honda “διερευνά πολλές επιλογές”.

Yamaha - Με ή χωρίς Fabio

Αν ο Quartararo φύγει, η Yamaha θα χρειαστεί plan B και αυτό φαίνεται να ακούει στο όνομα Jorge Martin. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 θα είναι ελεύθερος στην αγορά μετά το τέλος της φετινής σεζόν και όλα δείχνουν ότι το μέλλον του μπορεί να καθορίσει ολόκληρο το παζλ του 2027.

MotoGP Silly Season 2027

Όλοι οι αναβάτες της Yamaha έχουν επίσης συμβόλαια που λήγουν φέτος, με τον Toprak Razgatlioglu να θεωρείται ο λιγότερο πιθανός να μετακινηθεί, αφού βρίσκεται μόλις στο πρώτο του έτος στο MotoGP.

KTM: Marquez αντί για Acosta;

Οι φήμες θέλουν τον Alex Marquez να μετακινείται από τη Gresini στη Red Bull KTM Factory Racing. Αν αυτό γίνει, τότε πιθανότατα θα αντικαταστήσει τον Pedro Acosta, σε περίπτωση που ο τελευταίος πάει στη Ducati.

MotoGP Silly Season 2027

Οι Maverick Viñales και Brad Binder είναι επίσης βασικοί υποψήφιοι για μια εργοστασιακή σέλα στην ΚΤΜ, με τον Binder να αποτελεί θεμέλιο λίθο του project εδώ και χρόνια.

Οι υπόλοιποι του παζλ

Ο Fermin Aldeguer θεωρείται βέβαιο ότι θα παραμείνει στη δορυφορική Ducati BK8 Gresini. Αν φύγει ο Alex Marquez από τη Gresini, τότε ανοίγει μια θέση-φιλέτο έμμεσης εργοστασιακής υποστήριξης, κάτι που άλλωστε προβλέπεται από το συμβόλαιό του καθώς δεν έχει υπογράψει με τη Gresini αλλά απευθείας με τη Ducati Corse.

MotoGP Silly Season 2027

Στη VR46 του Valentino Rossi, τόσο ο Fabio Di Giannantonio όσο και ο Franco Morbidelli πρέπει να δικαιολογήσουν τις θέσεις τους μετά από μια σεζόν δίχως σπουδαία αποτελέσματα το 2025.

Στην KTM Tech 3, τα ονόματα των Daniel Holgado και David Alonso παίζουν δυνατά για το 2027, ενώ ένας ακόμη αναβάτης που ενδέχεται να έρθει στη μεγάλη κατηγορία του χρόνου είναι ο Nicolo Bulega, ειδικά αν κυριαρχήσει στο WSBK φέτος. Ο Ιταλός πάντως είναι παιδί της Ducati και ενδεχόμενη άφιξή του στο πρωτάθλημα θα γίνει σε μια ομάδα της ιταλικής εταιρείας. Δεν ξεχνάμε πως έχει ήδη αναλάβει εξελικτικό ρόλο στη Ducati, εξαιτίας της εμπειρίας του με τα ελαστικά της Pirelli, η οποία επίσης θα αναλάβει την αποκλειστικότητα της μεγάλης κατηγορίας από το 2027. Παρόλα αυτά, ο μάνατζέρ του έχει υπαινιχθεί πως, αν δεν του δώσει η Ducati μια θέση, θα κοιτάξει και αλλού στο MotoGP.

MotoGP Silly Season 2027

Στην δορυφορική Aprilia Trackhouse, αν ο Raul Fernandez πάει σε εργοστασιακή ομάδα, θα ανοίξει άλλη μία θέση, ενώ δύο αναβάτες που δεν ανησυχούν καθόλου είναι οι Johann Zarco και Diogo Moreira, που έχουν ήδη συμβόλαια με τη Honda μέχρι το 2027.

MotoGP Silly Season 2027

Με το πρώτο Grand Prix του 2026 στην Ταϊλάνδη να πλησιάζει, οι ανακοινώσεις για το 2027 αναμένεται να αρχίσουν να “σκάνε” τις επόμενες εβδομάδες. Και αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που ήδη έχουν διαρρεύσει, αυτή η Silly Season ίσως αποδειχθεί εκρηκτική.

Ετικέτες