Flatrock Motorsports Park - Νέα ασφάλτινη πίστα στις Η.Π.Α. με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Τμήμα της θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ακόμα σταθμό για τα MotoGP στα επόμενα χρόνια
motomagFlatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/1/2024

Μία νέα -τεραστίων διαστάσεων- πίστα έχει αρχίσει να ετοιμάζεται στο Nashville του Tennessee των Η.Π.Α., η οποία θα έχει συνολικό μήκος 9,493 χιλιομέτρων, με την διαδρομή να αποτελείται από 34 στροφές (!), ενώ μία εξ αυτών θα έχει θετική κλίση… 30 μοιρών!

Οι Η.Π.Α. είναι μία αχανής έκταση, όπου μεγάλο τμήμα της έχει μείνει είτε μερικώς είτε ολικώς ανεκμετάλλευτο. Παρέχει έτσι τον χώρο για την δημιουργία μίας μεγάλης πίστας, η οποία δεν θα αποτελεί μόνο αυτό, αλλά θα λειτουργεί και σαν πολυχώρος, με εστιατόρια, ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, χώρο για συναυλίες κ.α.

Αυτό σκέφτηκε να κάνει και ο Γερμανός μηχανολόγος-μηχανικός Hermann Tilke, μαζί με άλλους μετόχους στο Nashville του Tennessee. Μιλάμε για έναν άνθρωπο με αρκετή εμπειρία στη σχεδίαση και την κατασκευή πιστών, έχοντας υπάρξει υπεύθυνος για την δημιουργία ή αναδιάρθρωση για πάνω από 50 σε όλο τον κόσμο. Μερικές εξ αυτών είναι η πίστα της Καταλονίας, η Buddh International Circuit της Ινδίας, αλλά και η Circuit of the Americas στο Όστιν του Τέξας και πολλές ακόμα. Μάλιστα, ο Γερμανός είναι ένας από τους τέσσερις σχεδιαστές που έχουν αναγνωριστεί από την FIA, ενώ είναι ο μόνος που έχει πάρει άδεια να σχεδιάζει πίστες για την F1. Στο Nashville εδρεύει και η εταιρεία Trackhouse Entertainment του Justin Marks, η οποία αποτελεί τον βασικό χορηγό της δορυφορικής ομάδας της Aprilia στα MotoGP.

Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Μπορεί η περιοχή γύρω από τον ποταμό Μισισιπή, όπου βρίσκεται και το Tennessee να είναι κατά κύριο λόγο επίπεδη, ωστόσο η Flatrock αναμένεται να έχει αρκετές υψομετρικές διαφορές, χωρίς όμως να διευκρινίζεται πόσο έντονες θα είναι. Η πίστα εντοπίζεται στην περιοχή Rockwood του Tennessee, κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-40 και 112 χιλιόμετρα μακριά από το Knoxville και 211 από το Nashville.

Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Πέραν της υψομετρικής διαφοράς, που αναμφίβολα κάνει μία πίστα πιο ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική, αλλά ταυτόχρονα και πιο τεχνική -ειδικά όσον αφορά τις μοτοσυκλέτες η συνολική διαδρομή περιλαμβάνει 34 στροφές (!), ενώ μία εξ αυτών έχει κλίση 30°. Για να σας δώσουμε μία εικόνα, η συγκεκριμένη κλίση είναι μόλις μία μοίρα μικρότερη από την οβάλ πίστα της Daytona, όπου τρέχουν και με μοτοσυκλέτες, ενώ είναι 9 μεγαλύτερη από τις δύο στροφές που είχε η οβάλ πίστα της Monza στην Ιταλία, από τις πρώτες στροφές με κλίση που είδε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός σε πίστα. Το MOTO έχει εμπειρία από τέτοιου είδους στροφές, καθώς έχουμε βρεθεί σε αντίστοιχη πίστα για την παρουσίαση ελαστικών της Continental, όπου στο τελευταίο κομμάτι η κεκλιμένη στροφή ήταν τόσο απότομη που είχε συγκεκριμένο εύρος ταχύτητας στο οποίο έπρεπε να παραμείνεις (πάνω από 120 και κάτω από 250 χ.α.ω.) για να μην πέσεις ή να μην απογειωθείς, αντίστοιχα!

​ Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Η τόσο μεγάλη έκταση της πίστας δίνει την δυνατότητα δημιουργίας διαφορετικών τμημάτων, για ποικίλες χρήσεις. Έτσι, από τα 9.493 μέτρα, τα 5.631 χαρακτηρίζονται ως “Club Circuit” για χρήση από ιδιώτες, trackday και διάφορες άλλες διοργανώσεις. Από την άλλη, υπάρχει μία μικρότερη εκδοχή 4.296 μέτρων, η οποία έχει ήδη λάβει έγκριση τύπου Grade 2 από την FIA, ενώ αναμένεται και έγκριση από την FIM για αγώνες MotoGP, Motul WSBK κ.α. Το Grade 2 της FIA σημαίνει ότι η Flatrock μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες αυτοκινήτων -όχι όμως και Formula 1, τουλάχιστον προς το παρόν.

​​Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Εντός του χώρου της πίστας, εκτός από την διαδρομή των 9.493 μέτρων, θα υπάρχουν επίσης ένα club και ένα εστιατόριο, ενώ στόχος είναι να κατασκευαστούν ακόμα ξενοδοχείο, ζυθοποιείο, εμπορικό κέντρο, αλλά και ένας αμφιθεατρικός χώρος ικανός να φιλοξενήσει συναυλίες και άλλες διοργανώσεις. Ακόμη, υπάρχουν σχέδια και για την κατασκευή πίστας καρτ. Στον ευρύτερο χώρο έχουν κατασκευαστεί επίσης βίλες και χώροι στάθμευσης για τους λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού -και όσους μπορούν να υποστηρίξουν την αγορά τους- με στόχο να έχουν εύκολη πρόσβαση στην πίστα. Οι μισές έχουν ήδη πουληθεί και το ίδιο ισχύει για τις 23 από τις 40 συνολικά ιδιόκτητες θέσεις στάθμευσης.

Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Το πρώτο από τα τρία σκέλη της πίστας έχει ήδη ασφαλτοστρωθεί, ενώ τα υπόλοιπα δύο υπολογίζεται να ολοκληρωθούν μέχρι την άνοιξη του 2024. Οι έντονες βροχοπτώσεις και η έντονη ζέστη είναι μερικά από τα εμπόδια που έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν τα συνεργεία κατά την διάρκεια των εργασιών, που μαζί με άλλα ζητήματα που έχουν ανακύψει έχουν εμποδίσει την γρήγορη ολοκλήρωσή τους. Μέχρι το τέλος της χρονιάς που διανύουμε, ωστόσο, αναμένεται να έχει ανοίξει και τις πύλες της.

Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Τον τελευταίο καιρό οι Αμερικανοί φαίνεται ότι προσπαθούν να επανέλθουν στην πρότερη δόξα τους στο παγκόσμιο στερέωμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η δημιουργία της Flatrock Motorsports Park αποτελεί ένα ακόμα σκαλοπάτι για εκεί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Αμερικανοί αποτελούσαν την υπερδύναμη την δίχρονη εποχή των GP μέχρι και τη δεκαετία του 1990 (βλ. Kenny Roberts Jr., Waine Rainey, Eddie Lawson, Freddie Spencer κ.α.). Έκτοτε, άρχισαν να χάνονται από το προσκήνιο, διατηρώντας την παρουσία τους σε MX και Supercross. Στα GP, ωστόσο, την θέση τους ήρθαν να καλύψουν αρχικά οι Ιταλοί και πολύ σύντομα ακολούθησαν και οι Ισπανοί. Τώρα, φαίνεται ότι θέλουν να ανακάμψουν, παίρνοντας έναν πιο ενεργό ρόλο στον χώρο, θέτοντας το πλαίσιο για να έρθουν, στο μέλλον, και οι αναβάτες που θα ξεχωρίσουν στο χώρο.

Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!Flatrock Motorsports Park – Νέα πίστα με 34 στροφές και σχεδόν 9,5 χιλιόμετρα διαδρομής!

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.