MotoGP - Michelin για Jorge Martin: Διαφορά στη θερμοκρασία εντός του ελαστικού ο λόγος της πτώσης  

Θα συνεχιστούν οι έρευνες για τα αίτια της πτώσης του παγκόσμιου πρωταθλητή
Michelin Jorge Martin Crash 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/2/2025

Χωρίς να καταλήγει κάπου το μπαλάκι των ευθυνών μεταξύ Aprilia Racing και Michelin, για την πτώση του Jorge Martin στις δοκιμές της Sepang, η γαλλική εταιρεία έδωσε νέα εξήγηση έπειτα από περαιτέρω διερεύνηση των δεδομένων τηλεμετρίας.

Aprilia Racing και Michelin ήρθαν έμμεσα σε αντιπαράθεση μετά την δεύτερη πτώση του Jorge Martin στη Sepang όπου ο παγκόσμιος πρωταθλητής, έπειτα από highside, χτύπησε πρώτα στο έδαφος με το αριστερό του πόδι και μετά με το κεφάλι για να αποκομίσει μια διάσειση αλλά και σπασμένα κόκκαλα στο ποδι και το δεξί του χέρι.

Ο Martin βρίσκεται σήμερα στη Βαρκελώνη ώστε να γίνει η επέμβαση στο χέρι του -στο πόδι τελικά δεν θα γίνει- από τον δρ. Xavier Mir και την ομάδα του, που χειρούργησε νωρίτερα και τον Raul Fernandez.

Στις αρχικές της ανακοινώσεις μετά το ατύχημα η Aprilia Racing και συγκεκριμένα ο διευθύνων σύμβουλος της, Massimo Rivola, δήλωσε ότι βάσει των δεδομένων της τηλεμετρίας η πτώση του παγκόσμιου πρωταθλητή δεν προήρθε ούτε από οδηγικό λάθος, ούτε όμως από κάτι που πήγε στραβά με τη μοτοσυκλέτα, ρίχνοντας έτσι έμμεσα την ευθύνη στη Michelin. 

Ο Rivola ζήτησε από τους Γάλλους να του δώσουν το ιστορικό του πίσω ελαστικού του Martin λέγοντας ότι δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να μάθει ότι το ελαστικό βρισκόταν σε αποθήκη για 11 μήνες πριν από τη χρήση του στην πίστα της Sepang.

Massimo Rivola 2025

Τη δουλειά αυτή ανέλαβε ο Piero Taramasso, διευθυντής Motosport της Michelin o οποίος και ανέφερε τελικά ότι το ελαστικό κατασκευάστηκε τον περασμένο Ιούνιο στη Γαλλία και όλον αυτόν τον καιρό ήταν αποθηκευμένο σε χώρο όπου η θερμοκρασία είναι ελεγχόμενη και έτσι δεν είχε χάσει καμία από τις ιδιότητές του.

Ο Taramasso επανήλθε σήμερα με περισσότερες λεπτομέρειες από τα δεδομένα που του παραχώρησε και η Aprilia, τα οποία δεν δίνουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το ποιος θα μπορούσε να φταίει για το ατύχημα του Martin, όμως ξεκαθαρίζουν τον λόγο που ο παγκόσμιος πρωταθλητής είχε αυτή την οδυνηρή πτώση. 

Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Taramasso το πέλμα στην επιφάνειά του είχε τη σωστή θερμοκρασία, ωστόσο η θερμοκρασία στο εσωτερικό του ελαστικού ήταν 15 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη από εκείνη που θα έπρεπε να είναι για να λειτουργεί σωστά το λάστιχο, όταν ο Martin έφυγε από τα πιτ για να μπει στην πίστα. 

Αυτή είναι και η θερμοκρασία που η Michelin μετράει στο MotoGP για να καθορίσει αν ένα ελαστικό βρίσκεται σε σωστή θερμοκρασία λειτουργίας και πήρε τη μέτρηση μέσω ενός αισθητήρα του ελαστικού που προέρχεται από τη McLaren. Από την άλλη η συλλογή των δεδομένων από την Aprilia Racing γίνεται από τη μέτρηση της θερμοκρασίας του αέρα που βρίσκεται μέσα στο ελαστικό.

Ο Taramasso απέδωσε αυτή τη διαφορά στη θερμοκρασία σε διάφορους λόγους όπως το γεγονός ότι η μοτοσυκλέτα επέστρεψε στα πιτ μετά από την πρώτη πτώση του Martin -οπότε μπορεί να έπεσε η θερμοκρασία στο εσωτερικό- σε πρόβλημα που θα μπορούσαν να είχαν οι κουβέρτες αλλά και στις ασυνήθιστες συνθήκες κατά τη διάρκεια των δοκιμών αφού η θερμοκρασία της πίστας ήταν 30 βαθμοί Κελσίου όταν συνήθως είναι 50 βαθμοί. Είπε επίσης ότι το ελαστικό του Bezzecchi που ήταν το ίδιο (μεσαία γόμα), στην ίδια μοτοσυκλέτα βρισκόταν στη σωστή θερμοκρασία λειτουργίας, τη στιγμή της πτώσης του Martin.

Ο Taramasso δεν έκανε κανένα σχόλιο για ενδεχόμενη αστοχία κατά την κατασκευή του ελαστικού, ενώ πρόσθεσε ότι η έρευνα θα συνεχιστεί. Καλό θα ήταν ίσως να γνώριζε και η Aprilia Racing αυτή τη μικρή λεπτομέρεια με τις διαφορετικές θερμοκρασίες, ενώ δεν αποκλείεται να αλλάξει κάτι σχετικά με αυτό στο μέλλον ώστε να αποφευχθεί ξανά τέτοιου είδους ατύχημα. 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.