Avalon Motorsport Park - Πρόταση για νέα πίστα αγώνων F1 και MotoGP στην Αυστραλία

Από το 2009 "ψήνεται" η κατασκευή της, ενώ τουλάχιστον για την ώρα δεν δείχνει να έχει σοβαρές προοπτικές
Avalon Motorsport Park
Από το

motomag

26/4/2023

Ο αγώνας του Phillip Island έχει εξασφαλίσει την παραμονή του στο καλεντάρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών έως το 2026, ωστόσο δημοσιεύματα κάνουν λόγω για δημιουργία νέας πίστας αγώνων στους χώρους του αεροδρομίου Avalon της Αυστραλίας που φιλοδοξεί να αποτελέσει το αντίπαλο δέος για τη φιλοξενία αγώνων MotoGP, WorldSBK και F1.

Ενώ έργα βελτιώσεων της ασφάλειας των αγωνιζομένων βρίσκονται σε εξέλιξη στην πίστα Phillip Island της Αυστραλίας, η κυβέρνηση της πολιτείας της Βικτόριας, μέσω του ελληνικής καταγωγής Υπουργού Αθλητισμού Steve Dimopoulos, ανακοίνωσε ότι προτίθεται να χρηματοδοτήσει με 1.6 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας τη δημιουργία πίστας στην περιοχή του αεροδρομίου Avalon το οποίο βρίσκεται 50 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη. Η πίστα συνολικής έκτασης 1.500 στρεμμάτων θα έχει την ονομασία "Avalon Motorsport Park" (το σπίτι του μηχανοκίνητου αθλητισμού).

Το περίεργο είναι πως στο site του κατασκευαστή πιστών APEX, βρίσκουμε το “Avalon Motor Park” με τη σημείωση πως η CAMS, το Αυστραλιανό μέλος της FIA, είχε πληρώσει μελέτη για τη δημιουργία πίστας αγώνων στον χώρο του αεροδρομίου του Avalon από το… 2009! Μάλιστα στο site της APEX μπορεί κανείς να βρει και τα σχέδια της πίστας, αλλά και το υπολογιζόμενο συνολικό της κόστος που ανέρχεται στα 165 εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια! Από το 2009 φτάσαμε στο 2023 για το επόμενο στάδιο στην εξέλιξη της ιστορίας, ενώ δεν ξέρουμε αν η πολιτεία της Βικτόριας έχει βάλει στην άκρη τα σχέδια της APEX και αν έχει νέο συνεργάτη για την πρόσφατη ανακοίνωση της.

Ο τύπος της Αυστραλίας αναφέρει ότι ο Tim Bamford, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Australian Grand Prix Corporation (Αυστραλιανή Επιτροπή Μηχανοκίνητων Διοργανώσεων), έχει προσληφθεί ως νέος διευθυντής του συγκεκριμένου έργου. Να τονίσουμε πως η AGPC είναι ο διοργανωτής του αγώνα της Formula 1 στη Μελβούρνη και του αγώνα Phillip Island του MotoGP. Ωστόσο για να πάρει σάρκα και οστά το συγκεκριμένο έργο θα πρέπει να βρεθούν επενδυτές, με την κρατική επιχορήγηση να δείχνει αστεία συγκριτικά με το απαιτούμενο τελικό κόστος της πίστας που θα μπορούσε να είναι πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια.

Ο προγραμματισμός του συγκεκριμένου έργου αναφέρει πως το Avalon Motorsport Park θα πρέπει να είναι έτοιμο μέχρι το 2026, τη χρονιά που λήγουν τα δεκαετή συμβόλαια του Phillip Island με την Dorna για το MotoGP και το Superbike, με τους πρώτους προγραμματισμένους αγώνες να γίνονται το 2027. Σε κάθε περίπτωση δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως η νέα αγωνιστική εγκατάσταση θα συγκεντρώσει αρκετά χρήματα α) για να κατασκευαστεί μέχρι το 2026, και β) για να μπορέσει να ανταγωνιστεί το Phillip Island, ακόμη και αν οι υποδομές της νέας πίστας στη θεωρία υπερτερούν σε σχέση με την υπάρχουσα.

Βρισκόμαστε σε αναμονή για τυχόν εξελίξεις στην ιστορία.

Ετικέτες

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”