Avalon Motorsport Park - Πρόταση για νέα πίστα αγώνων F1 και MotoGP στην Αυστραλία

Από το 2009 "ψήνεται" η κατασκευή της, ενώ τουλάχιστον για την ώρα δεν δείχνει να έχει σοβαρές προοπτικές
Avalon Motorsport Park
Από το

motomag

26/4/2023

Ο αγώνας του Phillip Island έχει εξασφαλίσει την παραμονή του στο καλεντάρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών έως το 2026, ωστόσο δημοσιεύματα κάνουν λόγω για δημιουργία νέας πίστας αγώνων στους χώρους του αεροδρομίου Avalon της Αυστραλίας που φιλοδοξεί να αποτελέσει το αντίπαλο δέος για τη φιλοξενία αγώνων MotoGP, WorldSBK και F1.

Ενώ έργα βελτιώσεων της ασφάλειας των αγωνιζομένων βρίσκονται σε εξέλιξη στην πίστα Phillip Island της Αυστραλίας, η κυβέρνηση της πολιτείας της Βικτόριας, μέσω του ελληνικής καταγωγής Υπουργού Αθλητισμού Steve Dimopoulos, ανακοίνωσε ότι προτίθεται να χρηματοδοτήσει με 1.6 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας τη δημιουργία πίστας στην περιοχή του αεροδρομίου Avalon το οποίο βρίσκεται 50 χιλιόμετρα μακριά από την Μελβούρνη. Η πίστα συνολικής έκτασης 1.500 στρεμμάτων θα έχει την ονομασία "Avalon Motorsport Park" (το σπίτι του μηχανοκίνητου αθλητισμού).

Το περίεργο είναι πως στο site του κατασκευαστή πιστών APEX, βρίσκουμε το “Avalon Motor Park” με τη σημείωση πως η CAMS, το Αυστραλιανό μέλος της FIA, είχε πληρώσει μελέτη για τη δημιουργία πίστας αγώνων στον χώρο του αεροδρομίου του Avalon από το… 2009! Μάλιστα στο site της APEX μπορεί κανείς να βρει και τα σχέδια της πίστας, αλλά και το υπολογιζόμενο συνολικό της κόστος που ανέρχεται στα 165 εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια! Από το 2009 φτάσαμε στο 2023 για το επόμενο στάδιο στην εξέλιξη της ιστορίας, ενώ δεν ξέρουμε αν η πολιτεία της Βικτόριας έχει βάλει στην άκρη τα σχέδια της APEX και αν έχει νέο συνεργάτη για την πρόσφατη ανακοίνωση της.

Ο τύπος της Αυστραλίας αναφέρει ότι ο Tim Bamford, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Australian Grand Prix Corporation (Αυστραλιανή Επιτροπή Μηχανοκίνητων Διοργανώσεων), έχει προσληφθεί ως νέος διευθυντής του συγκεκριμένου έργου. Να τονίσουμε πως η AGPC είναι ο διοργανωτής του αγώνα της Formula 1 στη Μελβούρνη και του αγώνα Phillip Island του MotoGP. Ωστόσο για να πάρει σάρκα και οστά το συγκεκριμένο έργο θα πρέπει να βρεθούν επενδυτές, με την κρατική επιχορήγηση να δείχνει αστεία συγκριτικά με το απαιτούμενο τελικό κόστος της πίστας που θα μπορούσε να είναι πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια.

Ο προγραμματισμός του συγκεκριμένου έργου αναφέρει πως το Avalon Motorsport Park θα πρέπει να είναι έτοιμο μέχρι το 2026, τη χρονιά που λήγουν τα δεκαετή συμβόλαια του Phillip Island με την Dorna για το MotoGP και το Superbike, με τους πρώτους προγραμματισμένους αγώνες να γίνονται το 2027. Σε κάθε περίπτωση δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως η νέα αγωνιστική εγκατάσταση θα συγκεντρώσει αρκετά χρήματα α) για να κατασκευαστεί μέχρι το 2026, και β) για να μπορέσει να ανταγωνιστεί το Phillip Island, ακόμη και αν οι υποδομές της νέας πίστας στη θεωρία υπερτερούν σε σχέση με την υπάρχουσα.

Βρισκόμαστε σε αναμονή για τυχόν εξελίξεις στην ιστορία.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.