WorldSBK: Οι επικρατέστεροι στην μάχη για τη θέση του Bulega στη Ducati
Βασικοί υποψήφιοι ο Franco Morbidelli και ο Manuel Gonzalez
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
30/7/2026
Με τον Nicolo Bulega να βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη μεταγραφή του στη VR46 Ducati για το MotoGP του 2027, η Aruba.it Racing Ducati έχει ήδη στρέψει την προσοχή της στον διάδοχό του. Τα ονόματα που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας είναι εκείνα των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez.
Ο Nicolo Bulega πραγματοποιεί μια εντυπωσιακή σεζόν στο WorldSBK, έχοντας κερδίσει σχεδόν όλους τους αγώνες μέχρι στιγμής και βρισκόμενος πολύ κοντά στην κατάκτηση του πρώτου του παγκόσμιου τίτλου. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει στις δοκιμές της νέας Ducati MotoGP των 850 κ.εκ., ενώ όλα δείχνουν ότι το 2027 θα μετακινηθεί στα MotoGP με την ομάδα VR46 του Valentino Rossi.
Με τον Iker Lecuona να έχει ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του με την εργοστασιακή Ducati στο WorldSBK, απομένει μία μόνο διαθέσιμη θέση για το 2027.
Ο παλιός είναι αλλιώς - Το φαβορί της Ducati
Σύμφωνα με το πληροφορίες, ο Franco Morbidelli εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως το φαβορί για το κόκκινο γκαραζ.
Η πορεία του Ιταλού στα MotoGP φαίνεται να ολοκληρώνεται στο τέλος του 2026. Μετά τη σπουδαία σεζόν του 2020, όταν κατέκτησε τρεις νίκες και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στη δεύτερη θέση με την Petronas Yamaha SRT, η καριέρα του δεν ακολούθησε ανάλογη πορεία.
Η μετακίνησή του στην εργοστασιακή Yamaha δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, ενώ η πρώτη του χρονιά με Ducati στην Pramac επηρεάστηκε από σοβαρό τραυματισμό πριν από την έναρξη της σεζόν. Από το 2025 αγωνίζεται με τη VR46, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να επανέλθει στα επίπεδα απόδοσης του παρελθόντος.
Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της Aruba Ducati, Serafino Foti, βλέπει θετικά την επιλογή του Morbidelli. Επιπλέον, η ιταλική του υπηκοότητα θεωρείται πλεονέκτημα για μια εργοστασιακή ιταλική ομάδα.
Ένα ακόμη στοιχείο υπέρ του είναι ότι χρησιμοποιεί συστηματικά μια Ducati Panigale V4 στις προπονήσεις της VR46 Academy, ενώ η μετάβαση του WorldSBK στα ελαστικά Michelin από το 2027 θα μπορούσε να διευκολύνει σημαντικά την προσαρμογή του, καθώς διαθέτει πολυετή εμπειρία με τα συγκεκριμένα ελαστικά από τα MotoGP.
Μα και ο νέος είναι ωραίος - Η εναλλακτική λύση
Ο δεύτερος βασικός υποψήφιος είναι ο ManuelGonzalez, ο οποίος προηγείται στο πρωτάθλημα Moto2 με σημαντική διαφορά.
Παρά την εξαιρετική του πορεία, οι πιθανότητες να βρεθεί στα MotoGP το 2027 φαίνεται να μειώνονται, καθώς οι διαθέσιμες θέσεις είναι ελάχιστες. Έτσι, μια εργοστασιακή θέση στο WorldSBK θα αποτελούσε ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή.
Ο Ισπανός γνωρίζει ήδη το περιβάλλον των μοτοσυκλετών παραγωγής, αφού πριν μεταβεί στα Grand Prix είχε στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής Supersport 300 το 2019, ενώ το 2021 ολοκλήρωσε τρίτος το παγκόσμιο Supersport.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Morbidelli, δεν διαθέτει εμπειρία με τα ελαστικά Michelin ούτε με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες του WorldSBK, κάτι που θα μπορούσε να δυσκολέψει την προσαρμογή του.
Η τελική απόφαση εκκρεμεί
Η Ducati δεν έχει ακόμη λάβει την οριστική της απόφαση, όμως όλα δείχνουν ότι η επιλογή θα γίνει μεταξύ των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez, χωρίς πάντως να αποκλείονται εκπλήξεις με τόσους έμπειρους και γνωστούς αναβάτες να περισσεύουν από το MotoGP.
Αν τελικά ο Bulega μετακινηθεί στη VR46 για το MotoGP του 2027, η εργοστασιακή ομάδα του WorldSBK θα κληθεί να αποφασίσει αν θα επενδύσει στην εμπειρία ενός αναβάτη με πολυετή παρουσία στα MotoGP ή σε έναν από τους πιο ελπιδοφόρους νέους αναβάτες της Moto2.
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.
