Αλλάζει (ξανά!!!) το ποινολόγιο στα MotoGP!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2016

Διορθώσεις της τελευταίας στιγμής έγιναν στον τρόπο που θα τιμωρούνται οι συμμετέχοντες στα MotoGP και δεν εννοούμε μόνο τους αναβάτες. Τα περσινά γεγονότα μεταξύ Rossi και Marquez, έδειξαν ότι ο μηχανισμός απόδοσης δικαιοσύνης των MotoGP έμπαζε από παντού, κυρίως όμως δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη  για διευθέτηση αντιδικιών μεταξύ αναβατών. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεφύγει η κατάσταση από τον έλεγχο της FIM και της Dorna, αφού δεν υπήρχε ένας γρήγορος και δίκαιος για όλους τρόπος να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν. Η φιλοσοφία των νέων κανονισμών έχει ως σκεπτικό να υπάρχει μεγαλύτερη διαβάθμιση στις ποινές και ταυτόχρονα τα μέλη της νέας επιτροπής απονομής αυτών των ποινών (υπό την σκέπη της FIM) να έχει στα χέρια της μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογών.  Έτσι, το πρώτο που αλλάζει είναι το μέγιστο όριο βαθμών ποινής που από τέσσερεις μόλις βαθμούς πέρσι, ανεβαίνει φέτος στους δέκα. Μέχρι στιγμής κανένας αναβάτης δεν έχει ποτέ μαζέψει τόσους πολλούς βαθμούς ποινής, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι δεν θα ξαναδούμε κάποιον να τιμωρείται με βαριές ποινές λόγω συγκέντρωσης βαθμών όπως ο Rossi πέρσι. Αυτό, αναβαθμίζει την ισχύ της νέας επιτροπής των αγωνοδικών της FIM, η οποία θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει απευθείας ποινές, χωρίς να είναι απαραίτητο ένας αναβάτης να έχει συμπληρώσει δέκα βαθμούς στο ποινολόγιό του. Μόνο που τώρα υπάρχει ένας μεγαλύτερος κατάλογος από ποινές, που τους δίνει την ευχέρεια να διαλέξουν την κατάλληλη ανά περίπτωση. Έτσι, μπορούν να τιμωρήσουν έναν αναβάτη με χρηματικό πρόστιμο, να του δώσουν βαθμούς ποινής, να τον αναγκάσουν να κάνει υποχρεωτική διέλευση μέσα από τα πιτς στην διάρκεια του αγώνα ή να ξεκινήσει από αυτά, να εκκινήσει από μία ή περισσότερες θέσεις πίσω από εκείνη που πέτυχε στα χρονομετρημένα, να του αφαιρεθούν ένας ή όλοι οι βαθμοί του, να ξεκινήσει από την τελευταία θέση, να μην ξεκινήσει καν τον επόμενο αγώνα ή ακόμα και να αποβληθεί από το πρωτάθλημα. Όπως καταλαβαίνουμε, αυτές οι ποινές θα γίνουν πλέον πιο συχνές απ΄ότι στο παρελθόν. Η ύπαρξη της επιτροπής σημαίνει ότι όσοι τιμωρούνται θα μπορούν να αμφισβητήσουν την ποινή τους σε δεύτερο βαθμό (η εκδίκαση θα γίνεται εντώς τεσσάρων ημερών), χωρίς να καταφύγουν απευθείας στο CAS, όπου οι χρόνοι απονομής δικαιοσύνης και το κόστος της διαδικασίας δεν ταιριάζει με την ταχύτητα που συμβαίνουν τα γεγονότα στο MotoGP και φυσικά το CAS δεν έχει τις τεχνικές γνώσεις για να διαπιστώσει αν το μέγεθος της ποινής είναι αντίστοιχο του παραπτώματος.  

Το δεύτερο σημείο που αλλάζει στους κανονισμούς του νέου ποινολογίου, είναι η προσθήκη μιας παραγράφου που ορίζει ως παράπτωμα κάθε δήλωση/δραστηριότητα η οποία πλήττει το κύρος του πρωταθλήματος. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο ασαφή, καθώς δεν καθορίζεται ποιου είδους δηλώσεις θεωρούν ότι πλήττουν το πρωτάθλημα.

 Προφανώς αν ανατρέξουμε ξανά στην περσινή χρονιά θα καταλάβουμε ότι δεν θέλουν να δουν στην δημοσιότητα δηλώσεις αναβατών και ομάδων που να υπονοούν ότι το πρωτάθλημα δεν είναι δίκαιο ή κοκορομαχίες που προκαλούν την αποστροφή των θεατών. Βέβαια, αντίστοιχη παράγραφος υπάρχει ήδη στο συμβόλαιο που υπογράφουν οι ομάδες με την διοργανώτρια αρχή και οι αναβάτες με τις ομάδες τους, οπότε από τυπικής άποψης δεν προσθέτει κάτι. Όμως η δυνατότητα του νέου ποινικού δικαστηρίου της FIM να επιβάλει ποινές για τέτοια παραπτώματα είναι περισσότερο συμβολική και θέλει να δώσει ένα μήνυμα προς τα έξω, ότι από εδώ και πέρα θα δείξουν μεγαλύτερη αυστηρότητα σε τέτοιες περιπτώσεις.       

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες