Αλλάζει (ξανά!!!) το ποινολόγιο στα MotoGP!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2016

Διορθώσεις της τελευταίας στιγμής έγιναν στον τρόπο που θα τιμωρούνται οι συμμετέχοντες στα MotoGP και δεν εννοούμε μόνο τους αναβάτες. Τα περσινά γεγονότα μεταξύ Rossi και Marquez, έδειξαν ότι ο μηχανισμός απόδοσης δικαιοσύνης των MotoGP έμπαζε από παντού, κυρίως όμως δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη  για διευθέτηση αντιδικιών μεταξύ αναβατών. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεφύγει η κατάσταση από τον έλεγχο της FIM και της Dorna, αφού δεν υπήρχε ένας γρήγορος και δίκαιος για όλους τρόπος να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν. Η φιλοσοφία των νέων κανονισμών έχει ως σκεπτικό να υπάρχει μεγαλύτερη διαβάθμιση στις ποινές και ταυτόχρονα τα μέλη της νέας επιτροπής απονομής αυτών των ποινών (υπό την σκέπη της FIM) να έχει στα χέρια της μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογών.  Έτσι, το πρώτο που αλλάζει είναι το μέγιστο όριο βαθμών ποινής που από τέσσερεις μόλις βαθμούς πέρσι, ανεβαίνει φέτος στους δέκα. Μέχρι στιγμής κανένας αναβάτης δεν έχει ποτέ μαζέψει τόσους πολλούς βαθμούς ποινής, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι δεν θα ξαναδούμε κάποιον να τιμωρείται με βαριές ποινές λόγω συγκέντρωσης βαθμών όπως ο Rossi πέρσι. Αυτό, αναβαθμίζει την ισχύ της νέας επιτροπής των αγωνοδικών της FIM, η οποία θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει απευθείας ποινές, χωρίς να είναι απαραίτητο ένας αναβάτης να έχει συμπληρώσει δέκα βαθμούς στο ποινολόγιό του. Μόνο που τώρα υπάρχει ένας μεγαλύτερος κατάλογος από ποινές, που τους δίνει την ευχέρεια να διαλέξουν την κατάλληλη ανά περίπτωση. Έτσι, μπορούν να τιμωρήσουν έναν αναβάτη με χρηματικό πρόστιμο, να του δώσουν βαθμούς ποινής, να τον αναγκάσουν να κάνει υποχρεωτική διέλευση μέσα από τα πιτς στην διάρκεια του αγώνα ή να ξεκινήσει από αυτά, να εκκινήσει από μία ή περισσότερες θέσεις πίσω από εκείνη που πέτυχε στα χρονομετρημένα, να του αφαιρεθούν ένας ή όλοι οι βαθμοί του, να ξεκινήσει από την τελευταία θέση, να μην ξεκινήσει καν τον επόμενο αγώνα ή ακόμα και να αποβληθεί από το πρωτάθλημα. Όπως καταλαβαίνουμε, αυτές οι ποινές θα γίνουν πλέον πιο συχνές απ΄ότι στο παρελθόν. Η ύπαρξη της επιτροπής σημαίνει ότι όσοι τιμωρούνται θα μπορούν να αμφισβητήσουν την ποινή τους σε δεύτερο βαθμό (η εκδίκαση θα γίνεται εντώς τεσσάρων ημερών), χωρίς να καταφύγουν απευθείας στο CAS, όπου οι χρόνοι απονομής δικαιοσύνης και το κόστος της διαδικασίας δεν ταιριάζει με την ταχύτητα που συμβαίνουν τα γεγονότα στο MotoGP και φυσικά το CAS δεν έχει τις τεχνικές γνώσεις για να διαπιστώσει αν το μέγεθος της ποινής είναι αντίστοιχο του παραπτώματος.  

Το δεύτερο σημείο που αλλάζει στους κανονισμούς του νέου ποινολογίου, είναι η προσθήκη μιας παραγράφου που ορίζει ως παράπτωμα κάθε δήλωση/δραστηριότητα η οποία πλήττει το κύρος του πρωταθλήματος. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο ασαφή, καθώς δεν καθορίζεται ποιου είδους δηλώσεις θεωρούν ότι πλήττουν το πρωτάθλημα.

 Προφανώς αν ανατρέξουμε ξανά στην περσινή χρονιά θα καταλάβουμε ότι δεν θέλουν να δουν στην δημοσιότητα δηλώσεις αναβατών και ομάδων που να υπονοούν ότι το πρωτάθλημα δεν είναι δίκαιο ή κοκορομαχίες που προκαλούν την αποστροφή των θεατών. Βέβαια, αντίστοιχη παράγραφος υπάρχει ήδη στο συμβόλαιο που υπογράφουν οι ομάδες με την διοργανώτρια αρχή και οι αναβάτες με τις ομάδες τους, οπότε από τυπικής άποψης δεν προσθέτει κάτι. Όμως η δυνατότητα του νέου ποινικού δικαστηρίου της FIM να επιβάλει ποινές για τέτοια παραπτώματα είναι περισσότερο συμβολική και θέλει να δώσει ένα μήνυμα προς τα έξω, ότι από εδώ και πέρα θα δείξουν μεγαλύτερη αυστηρότητα σε τέτοιες περιπτώσεις.       

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.