Απίστευτος αγώνας στην Catalunya χωρίς όμως πανηγυρισμούς μέσα στο βαρύ κλίμα

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/6/2016

Πριν λίγο στην Ισπανία είδαμε έναν από τους καλύτερους αγώνες - μέχρι στιγμής φέτος, καθώς ακόμα κι όταν το θέαμα πήγε να λείψει, κάτι γινόταν πιο πίσω και το ενδιαφέρον του θεατή αναζωπυρωνόταν!

Βασικός υπεύθυνος για τα παραπάνω ο Valentino Rossi! Δεν ήταν απλά ο ταχύτερος σήμερα, αλλά είχε μηδενικά λάθη απέναντι στους υπόλοιπους, ήταν αναμφισβήτητα ο καλύτερος στην πίστα και στο τέλος το έδειξε με τον καλύτερο τρόπο παίρνοντας μία εντυπωσιακότατη νίκη! Ως αναβάτης που λειτουργεί καλύτερα στην πίεση, ο Rossi έδειξε τον καλύτερο εαυτό του κατευθείαν σήμερα την Κυριακή, παρόλο που δεν ξεκίνησε πρώτος.

Ας ξεκινήσουμε όμως ανάποδα, από την σημαντικότερη στιγμή του αγώνα, όταν οι μοτοσυκλέτες ήταν παρκαρισμένες: Valentino Rossi και Mark Marquez έδωσαν τα χέρια για πρώτη φορά μετά από αυτή την μακρά διαμάχη δηλώσεων που ξεκίνησε από πέρσι!

Μαγική στιγμή για το πρωτάθλημα και για το άθλημα συνολικά, που μέχρι αυτή την διαμάχη είχε αποφύγει τον οπαδισμό και πλέον έκανε ένα βήμα να επιστρέψει ξανά στην παλιά καλή εποχή.

 

 

Στην εκκίνηση του αγώνα ο Rossi ξεκίνησε πάρα πολύ καλά, όμως οι δύο Ducati – συνήθεις ύποπτοι των γρήγορων εκκινήσεων – έκλεισαν τον δρόμο και μπροστά έστριψε ο Lorenzo και ο Marquez. Γρήγορα όμως οδηγηθήκαμε σε ένα τρένο χωρίς μεγάλες διαφορές με τρίτο τον Rossi, την στιγμή που πίσω ο Maverick Viñales έκανε συνεχείς επιθέσεις στον Pedrosa, βγαίνοντας συνέχεια εκτός γραμμής. Μετά τον αγώνα ο Pedrosa δήλωσε ότι δεν καταλάβαινε για πιο λόγο γινόταν αυτές οι επικίνδυνες επιθέσεις και η άτσαλη οδήγηση, αλλά δεν θέλει πολύ για να συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο Viñales βιάζεται να αποδείξει τον εαυτό του, τώρα που είναι βέβαιο πως την επόμενη χρονιά θα είναι στην ίδια ομάδα με τον Rossi.

Εκείνη την στιγμή μπροστά ο Valentino δεν κάθισε να περιμένει καθόλου, πολύ καθαρά και όμορφα πέρασε τον Marquez και κάνοντας μία μικρή διαφορά έφτασε αμέσως τον Lorenzo. Ο χρόνος του ήταν συνέχεια καλύτερος μέχρι να έρθει η στιγμή να περάσει τον Marquez και από τις οθόνες η επίθεση φαινόταν ξεκάθαρα ότι πλησιάζει.  Άψογη οδήγηση αμέσως μετά και απίστευτος ρυθμός  για τον επόμενο στόχο: τον Lorenzo!

Η ψυχολογική πίεση του Lorenzo από την προσπέραση του Rossi ήταν επίσης κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα καθώς μέσα σε τρεις γύρους έχασε κι άλλες θέσεις και έφτασε να μονομαχεί με τον Viñales. Ο Maverick Viñales έχοντας χάσει την μάχη με τον Pedrosa, είδε την ευκαιρία αυτή ως ακόμα μεγαλύτερη για να προετοιμάσει το κλίμα για την επόμενη σεζόν, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι η Suzuki έχει καλύψει πάρα πολύ γρήγορα το κενό τεχνογνωσίας και βελτιώνεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς!

Είδαμε μερικές φοβερές επιθέσεις από την Suzuki στην Yamaha και στο τέλος ένα εντυπωσιακό προσπέρασμα με ταυτόχρονο κλείσιμο, σε άψογη «Rossi»-τεχνική που έφερε τον Viñales μπροστά!

O Rossi σε αυτό το διάστημα διατηρούσε συνέχεια την πρώτη θέση, χωρίς επιθέσεις αλλά και χωρίς διαφορά ασφαλείας από τον Marquez, που ακολουθούσε λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο πίσω. O Pedrosa από την άλλη είχε περάσει το φράγμα των δύο δευτερολέπτων στην τρίτη θέση. Τότε ήταν που ήρθε μία καθοριστική στιγμή για το πρωτάθλημα, αλλά και για την επόμενη σεζόν… Ο Iannone έκανε κάτι που είχε ξανά κάνει, αλλά αυτή την φορά στον άνθρωπο που οδηγεί το πρωτάθλημα. Έκανε μία άτσαλη επίθεση στον Lorenzo ακολουθώντας λάθος γραμμή, έπεσε στα φρένα για να γλιτώσει την σύγκρουση, και σηκώνοντας endo εμβόλισε τον Ισπανό βγαίνοντας και οι δύο εκτός αγώνα – ευτυχώς χωρίς τραυματισμό. Κουτσαίνοντας λίγο ο Lorenzo σηκώθηκε και αμέσως έκανε χειρονομίες στον Iannone, ο οποίος τον πήρε στο κατόπι ζητώντας συγνώμη, με τον Lorenzo να τον σπρώχνει χωρίς να θέλει να ακούσει, όλα αυτά δευτερόλεπτα μετά την πτώση και χαρακτηριστικά να καταγράφονται στις κάμερες. Λίγο αργότερα ο Lorenzo ζήτησε την τιμωρία του Iannone, ενώ ήταν χαρακτηριστική και η επίπληξη του Ιταλού, στο box της Ducati που καταγράφηκε από τις κάμερες…

 

Με πέντε γύρους να απομένουν από το τέλος, και ενώ ο Marquez έχει ήδη δει την πινακίδα που τον ενημερώνει ότι ο Lorenzo είναι εκτός, αποφασίζει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο. Εκείνη την στιγμή αντιλαμβάνεται ότι θα περάσει μπροστά στο πρωτάθλημα και είναι ευκαιρία να αυξήσει σημαντικά την διαφορά του, την στιγμή που κάθε πόντος μετρά!

Αυτό που είδαμε ήταν μία υπέροχη μάχη, με τον Marquez να οδηγεί στο όριο, να αλλάζει θέσεις με τον Rossi και στο τέλος να περνά μπροστά! Πήγαιναν και οι δύο οριακάιο, οδηγώντας με τα ελαστικά στο τέλος της ζωής τους στην υψηλή θερμοκρασία της ισπανικής πίστας με τους θεατές να κρατούν την αναπνοή τους! Σχεδόν έναν γύρο περίμενε ο Rossi την δική του στιγμή μετά από όλα αυτά, σημειώνοντας στο τέλος της ευθείας μία εκπληκτική προσπέραση, από αυτές που πρέπει να δεις και να ξανά δεις. Με απόλυτο έλεγχο πέρασε τον Marquez και κράτησε την γραμμή του, κάνοντας ένα μικρό θαύμα σε σημείο που ο Marquez σχεδόν παραιτήθηκε από την μάχη, ενώ με ένα μικρό γλίστρημα – που είχε πολλά στην διάρκεια του αγώνα, η διαφορά του αυξήθηκε τόσο που πλέον δεν μπορούσε να διεκδικήσει την νίκη. Ο Rossi τερμάτισε πρώτος με διαφορά ξεσηκώνοντας τους Ισπανούς.

 

Συγκρατημένοι πανηγυρισμοί, εξαιτίας της τραγικής απώλειας του Luis Salom και η ιστορική χειραψία στο τέλος με τον Marquez, έκλεισαν τον επεισοδιακό αγώνα της Catalunya.

 

Στην ερώτηση τι λέει ο «Andrea;» απάντησε «ποιος Anrea» εννοώντας φυσικά ποιον εννοεί ο δημοσιογράφος… αλλά ήταν τέτοιο το ύφος και τόσο σίγουρο πως η ερώτηση αφορούσε τον Iannone που η απάντηση:  «ποιος Anrea»  ακούστηκε πολύ διαφορετικά….  

 

Η βαθμολογία της πρώτης πεντάδας αυτή την στιγμή στο πρωτάθλημα:

Marc MARQUEZ                               125

Jorge LORENZO                               115

Valentino ROSSI                              103

Dani PEDROSA                                82

Maverick VIÑALES                           72

 

Επόμενος αγώνας στις 26 Ιουνίου στην Ολλανδία! 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.