Απονέμεται ο τίτλος του «Θρύλου» των MotoGP στον Randy Mamola

MotoGP Legend – Randy Mamola
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/2/2018

Ο τίτλους του «Θρύλου» θα απονεμηθεί στον Randy Mamola κατά την φετινή σεζόν, όταν τα MotoGP φτάσουν στο Austin Texas. Πρόκειται για τις περιπτώσεις που ο τίτλος ακολουθεί εθιμοτυπικά, καθώς ο Mamola είναι ένας παγκόσμιος θρύλος, γνωστός ανά την υφήλιο, ακόμα και στις νεότερες γενιές, παρόλο που δεν έχει στεφθεί πρωταθλητής.

Απεναντίας, ανάμεσα στους αναβάτες που έχουν περάσει από τα MotoGP χωρίς πρωτάθλημα, ο Mamola κατέχει μία υψηλότατη βαθμολογία με 13 νίκες και 57 φορές στο βάθρο, πράγμα που στα μάτια του κόσμου τον καθιστά πρωταθλητή, όπως δηλαδή του αξίζει.

Κύριο χαρακτηριστικό του για το οποίο έμεινε στην ιστορία, ήταν το επιθετικό στιλ οδήγησης, και γενικά το επιθετικό του στιλ εντός και εκτός πίστας, ακόμα και σε συνεντεύξεις. Τελευταία φορά που συναντήσαμε τον Mamola ήταν μόλις το περασμένο καλοκαίρι, όταν ζήτησε το XSR700 της YAMAHA ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ για μία βόλτα.. μόνο που πλέον δεν ήταν XSR, αλλά το “The Slider” φτιαγμένο από τον Πέτρο Χατζηροδέλη, και βαφτισμένο από εσάς, τρομάζοντας με αυτό, τον κόσμο στην παραλία του Wheels & Waves…

Θυμηθείτε το video του ελληνικού "The Slider" όπου ο Randy Mamola ξεσηκώνει τον κόσμο στην παραλία του Wheels & Waves 

Ο Mamola αποσύρθηκε από τους αγώνες το 1992, όμως όλοι θα θυμούνται εκτός από την κόντρα του με τους υπόλοιπους θρύλους, Freddie Spencer και Kenny Roberts, και την συνεργασία του με τα MotoGP κάνοντας δικάβαλους γύρους πριν την έναρξη…

Η καριέρα του Mamola άρχισε το 1979 με το ’83 να είναι μία από τις πιο δυνατές του καθώς τερμάτισε τρίτος ενώ μέχρι την απόσυρσή του από τους αγώνες ήταν πάντα σε κάποιο βάθρο, ανεξάρτητα από την εταιρία με την οποία έτρεχε. Από τότε δεν έχει φύγει ποτέ από τα paddock, συμπληρώνοντας 39 χρόνια παρουσίας.

Ο ίδιος είπε πως δεν το περίμενε: "Όταν το είπα στην γυναίκα και τον γιό μου, μου έδωσαν τα συγχαρητήρια, αλλά αμέσως μετά άρχισαν τα σχόλια, ότι πλέον πρέπει να ζουν με έναν θρύλο… Τα MotoGP είναι η ζωή μου, τα μάτια μου έχουν δει τόσα πολλά από όταν ήμουν 19.. είναι μεγάλη τιμή να συγκαταλέγομαι ανάμεσα σε τόσο σπουδαία ονόματα. Νομίζω ότι είμαι ο πρώτος MotoGP Legend χωρίς να είμαι πρωταθλητής! Πιστεύω πως η δουλειά που έχω κάνει με το φιλανθρωπικό έργο, είναι εξίσου σημαντική.. Μπορείς να είσαι πρεσβευτής του σπορ χωρίς να κατέχεις τίτλο. Είναι προνόμιο να συγκαταλέγομαι ανάμεσα στους καλύτερους και είναι κάτι στο οποίο δίνω μεγάλη αξία…"

 

Ο Mamola θα είναι «MotoGP Legend» ανάμεσα σε όλους τους παρακάτω θρύλους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli and the late Nicky Hayden.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.