Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες

MOTUL WSBK 2026 - Danilo Petrucci: “Είμαι σοκαρισμένος, κοιτούσα στην μία πλευρά και η BMW πήγαινε στην άλλη”

“Η BMW είναι εντελώς διαφορετική από την Ducati”
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Ιταλός αναβάτης τερμάτισε μόλις στην 14η θέση στη σημερινή πρώτη ημέρα δοκιμών στο Phillip Island, 1,3 δευτερόλεπτα μακριά από την κορυφή και τον Nicolo Bulega και τα συναισθήματά του ήταν ανάμεικτα.

Αφενός το αποτέλεσμα αυτό ήταν ξεκάθαρα μία έκπληξη, αφού ο Ιταλός αναβάτης ήταν πέρυσι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός στην ομάδα της Barni (Ducati), αφετέρου όμως φέτος με τη μεταγραφή του στην βαυαρική εταιρεία και με το φιάσκο (λόγω καιρού) των προηγούμενων τεστ, τόσο ο Petrucci, όσο και η ομάδα του δεν είχαν γράψει πολλούς γύρους σε στεγνή πίστα (η ομάδα έφυγε από το Portimao για να βρει στεγνό οδόστρωμα στη Valencia) και δεν είχαν καθόλου δεδομένα για τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας.

1

Δηλώσεις έκανε ο Ιταλός αναβάτης λοιπόν μετά την πρώτη ημέρα του διήμερου τεστ ενόψει της αρχής της σεζόν όπου μεταξύ άλλων είπε: “Ήταν μία πολύ έντονη και χρήσιμη ημέρα η σημερινή, καθώς καταφέραμε να γράψουμε επιτέλους μερικούς γύρους. Είμαστε ξεκάθαρα στην αρχή και ψάχνουμε τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας. Ειδικότερα, το πρωί, ζορίστηκα πολύ, αφού όπως έχω ξαναπεί η BMW είναι εντελώς διαφορετική από την Ducati κι αυτό σημαίνει πως έπρεπε να δουλέψω σκληρά στη γεωμετρία και τα ηλεκτρονικά. Το απόγευμα ωστόσο, ήμασταν πιο κοντά και είμαι χαρούμενος γι’ αυτό. Έχουμε πιθανότατα βρει τον τρόπο να βελτιωθούμε.

Γενικώς χρειάζομαι κάτι διαφορετικό χάρη στο μέγεθός μου (1,81 ύψος και βάρος 80 κιλά) και το στυλ μου και πρέπει να πω πως παρά το γεγονός πως η ομάδα μου δεν είχε καθόλου δεδομένα για μένα, ακολούθησαν τις οδηγίες μου και βρήκαμε μία καλή ισορροπία. Ασφαλώς έχουμε πολύ δρόμο μπροστά, αλλά δεν είμαστε μακριά από την οχτάδα. Δεν είχαμε κάνει πολλές στεγνές δοκιμές με την μοτοσυκλέτα, οπότε είναι αρκετά δύσκολο να γράψει κανείς χρόνους.

Στην αρχή, με το που βγήκα στην πίστα, κοιτούσα στην μία μεριά και η μοτοσυκλέτα πήγαινε προς την άλλη. Ήταν αρκετά σοκαριστικό. Η μοτοσυκλέτα έχει απίστευτες δυνατότητες, αλλά είναι πολύ εύκολο να χάσεις δέκατα του δευτερολέπτου σε κάθε στροφή. Στο Phillip Island, εάν είσαι καλός, μπορεί να είσαι πολύ γρήγορος, αλλιώς δυσκολεύεσαι πολύ, γιατί οι ταχύτητες είναι υψηλές. Βελτιώθηκα το απόγευμα, αλλά το πρωί δυσκολεύτηκα αρκετά.

2

Η μοτοσυκλέτα έχει μεγάλες προοπτικές που πρέπει να ανακαλύψουμε. Με τη βοήθεια της ομάδας και των μηχανικών, καταφέραμε να κάνουμε ένα βήμα προς τα εμπρός σήμερα. Ίσως βρήκαμε την βάση και έχουμε κάποιες ιδέες για αύριο, όμως έχουμε ακόμη αρκετή δουλεία μπροστά μας και είμαστε μακριά από το τι και πως θα ήθελα να οδηγώ. Δεν είναι ωραίο να βλέπεις τον εαυτό σου στην 14η θέση, αλλά περίμενα κάποιες δυσκολίες, είναι λογικό. Θα ήταν περίεργο αν ήμουν στην κορυφή από την αρχή.

Ακολουθώ τις ρυθμίσεις του Toprak. Δουλεύουμε πάνω σ’ αυτό και είμαι χαρούμενος με την πρόοδο. Το πρωί ήταν τραυματική εμπειρία, όμως μετά βελτιωθήκαμε και βρήκαμε την σωστή κατεύθυνση. Είναι όπως η διαδικασία που ακολουθείς για να φτιάξεις γλυπτό. Στην αρχή το σκιαγραφείς και έπειτα το ραφινάρεις.  Εμείς είμαστε αυτή τη στιγμή στο πρώτο στάδιο”.