BMU SBK, Σέρρες: Θετικό ξεκίνημα για Wolf-Racing WRRS Motul BMW Motorrad και Γιώργο Παρασκευά παρά το πρόβλημα υγείας

Ένα σωματικό πρόβλημα δεν επέτρεψε κάτι καλύτερο
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Η ομάδα WOLF-RACING WRRS MOTUL BMW MOTORRAD συμμετείχε στον διπλό αγώνα του Βαλκανικού Πρωταθλήματος που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην πίστα των Σερρών και κατάφερε μία 5η και μία 9η θέση στην κατηγορία F1000, αντιμετωπίζοντας και ένα σωματικό πρόβλημα.

Ακολουθεί το δελτίο Τύπου της ομάδας:

Το σαββατοκύριακο 18-19 Απριλίου έλαβε χώρα ο πρώτος διπλός αγώνας του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Superbike.

Η ομάδα μας έδωσε το εναρκτήριο παρόν με πολλά νέα δεδομένα και αξιόλογη παρουσία κάτι που κάνει εδώ και 4 χρόνια πλέον στην κατηγορία F1000SBK.

Οι συμμετοχές δεν ήταν πολλές αλλά ο ανταγωνισμός ήταν δυνατός και οι καιρικές συνθήκες του Σαββάτου απαίτησαν πολλή δουλεία και προσπάθεια για ένα καλό αποτέλεσμα, κάτι το οποίο ήρθε.

Μια 5η θέση και μια 9η θέση ήταν το αποτέλεσμα μας.

Σχόλιο Γ. Παρασκευά team manager & οδηγού.

"Ξεκινήσαμε με τις καλύτερες βάσεις φέτος την προσπάθειά μας από την πίστα των Σερρών και είχαμε ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα να ακολουθήσουμε ανεβαίνοντας στην πίστα από την Τρίτη το πρωί, ξεκινώντας αμέσως τις προπονήσεις μας.

Το πλάνο μας ήταν εφικτό καθώς ξέραμε τις δυνατότητες μας και όλα βαίνανε καλώς. Την Τετάρτη το πρωί όμως μια ενόχληση στην πλάτη που ήρθε πολύ νωρίς μας άλλαξε τα πλάνα.

Το διαχειριστήκαμε το δυνατότερο εφικτό όλη την ημέρα μην χάνοντας την προπόνησή μας (μυοχαλαρωτικές ενέσεις, φαρμακευτικά κτλ.) και συνεχίσαμε μέχρι και το Σάββατο σε ένα δύσκολο βρόχινο αγώνα να καταφέρουμε να στρίψουμε πρώτοι από τη 10η θέση στη σχάρα εκκίνησης, μια 5η θέση στην τελική κατάταξη και τον τρίτο καλύτερο χρόνο.

Ήταν το καλύτερο που μπορούσε να γίνει και είμαι χαρούμενος γι' αυτό, γιατί είχαμε επίδοση πάρα τους πολλούς πόνους αλλά όχι διάρκεια και πάραυτα είχαμε ρυθμό και πολύ κάλο χρόνο σε τόσο δύσκολες συνθήκες.

Η συνέχεια της Κυριακής μας βρήκε στην 3η θέση της σχάρας εκκίνησης και στρίβοντας 1ος αναγκάστηκα μετά τον 9ο-10ο γύρο να υποχωρήσω στην 9η θέση μη μπορώντας πλέον να διαχειριστώ τους πόνους.

Είμαστε στην αρχή ενός πολύ μεγάλου πρωταθλήματος, συλλέξαμε τα πάντα και πλέον πολύ πιο έμπειροι συνεχίζουμε με δύναμη και με ανθρώπους που ξέρουν.

Να ευχαριστήσω από καρδίας για την επί σειρά ετών στήριξη και επιφυλάσσομαι για ένα ακόμα πιο δυνατό μέλλον..! "

Την προσπάθεια στηρίζουν από το 2023:

BMW MOTORRAD HELLAS

DNA HIGH PERFORMANCE AIR FILTERS

TECNO MOTO PERFORMANCE

CAFFEINE ROASTERY _SUPERFOODS

INTRAMOTO PIRELLI

BMW MOTORRAD SFAKIANAKIS

PAPASTAVROU SHOPS

QNT SPORTS

DXL GRAPHICS

BIKELALERT HELLAS

MOTUL GREECE

HELMET HOME

RIDER GRAPHICS

K-TECH SUSPENSION UK

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.