Bradley Smith – Άσχημος τραυματισμός μπορεί να τον θέσει εκτός σεζόν! - UPDATE

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/8/2016

Σήμερα η μέρα εξελίσσεται με μεγάλη ατυχία για τα MotoGP καθώς πριν λίγο επιβεβαιώθηκε τραυματισμός του Bradley Smith, λίγες ώρες μετά από τον τραυματισμό του Andrea Dovizioso και μόλις μία μέρα έπειτα και από τον τραυματισμό του Alex Rins που μάχεται για τον τίτλο στην Moto2, με μόλις 19 βαθμούς διαφορά από τον πρώτο!

Ο Rins έσπασε την κλείδα του και δεν θα χάσει τον αγώνα στο Silvestrone, όμως τα πράγματα για τον Bradley είναι πιο σοβαρά, καθώς η πρώτη εκτίμηση που έγινε επιτόπου στο σημείο, έδειξε κάταγμα μηριαίου οστού (UPDATE, διαβάστε παρακάτω). Ο Bradley είχε αποδεχτεί πρόταση της YART (Yamaha Austria Racing Team) να βοηθήσει την ομάδα στον αγώνα 8 ωρών του Oschersleben, που αποτελεί τμήμα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Endurance. Η πρόταση ήρθε μετά κι από την επιτυχία του στην Suzuka - και καθώς δηλώνει λάτρης των συγκεκριμένων αγώνων, ο Smith είχε πει πως ανυπομονούσε να βρεθεί στη σέλα μίας R1, βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει σε Γερμανικό έδαφος.

Η πτώση του Smith έγινε κατά την διάρκεια των δοκιμών και οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν εμπλοκή και άλλων αναβατών, χωρίς όμως να υπάρχουν αυτή την στιγμή λεπτομέρειες για άλλους τραυματισμούς. Ο Smith βρίσκεται αυτή την στιγμή σε κοντινό νοσοκομείο και αναμένουμε την ανακοίνωση όταν ολοκληρωθούν οι εξετάσεις του. Η αναφορά για κάταγμα μηριαίου έρχεται από την πίστα, όπου αναφέρονται και άλλες κακώσεις με μία πρώτη εικόνα να δείχνει πως αναβάτης που ακολουθούσε δεν μπόρεσε να τον αποφύγει περνώντας από πάνω του.

Αν επιβεβαιωθούν τα παραπάνω, ο Bradley Smith κινδυνεύει να χάσει αρκετούς αγώνες από την φετινή σεζόν!

Η πίστα στο Oschersleben, στην Β. Γερμανία είναι σχετικά νέα καθώς εγκαινιάστηκε το ’97 και τέταρτη σε μέγεθος για τα δεδομένα της Γερμανίας, φιλοξενώντας κυρίως πρωταθλήματα αυτοκινήτων. Θεωρείται αρκετά γρήγορη πίστα για τις μοτοσυκλέτες, με πολλά σημεία προσπεράσματος.

Ελπίζουμε και ο Bradley Smith να έχει πολύ γρήγορη ανάρρωση και να μην επαληθευτούν τα χειρότερα, τώρα που τα MotoGP επιστρέφουν στην πατρίδα του

 

Ο Alex Rins στην παρακάτω φωτογραφία, καθησυχάζει τους οπαδούς, λέγοντας ότι θα καταφέρει να αγωνιστεί στο Silverstone  

 

 

UPDATE:

 

Έπιασαν οι ευχές και οι ακτινογραφίες του Smith βγήκαν καλές, χωρίς να δείχνουν κάταγμα. Η ανησυχία ήταν έντονη και για τον ίδιο, εξαιτίας των συμπτωμάτων, όμως τελικά γλίτωσε το χειρότερο. Παραμένει στο νοσοκομείο για να ράψει τα τραύματα, όπως λέει και να κουράρει τους υπόλοιπους τραυματισμούς. Προς το παρόν δεν υπάρχουν άλλες διευκρινήσεις για το περιστατικό… τυχερός μέσα στην ατυχία του!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.