Casey Stoner: Το "σύνδρομο χρόνιας κόπωσης" με καταστρέφει
Χειροτερεύει η κατάστασή του
Από τον
Λάζαρο Μαυράκη
26/11/2020
Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής των MotoGP (2007 με Ducati και 2011 με Honda), έχει ως πάγια αρχή του να μένει γενικότερα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, από το 2012 που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποιες δοκιμές στα MotoGP και μια σύντομη πορεία στο πρωτάθλημα των V8 Supercars.
Στις αρχές όμως της φετινής χρονιάς αποκάλυψε ότι εξακολουθεί να παλεύει με το "σύνδρομο χρόνιας κόπωσης", ειδικά τους τελευταίους μήνες, σε σημείο μάλιστα που να χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να σηκωθεί κάθε πρωί από το κρεβάτι του ή από τον καναπέ του σαλονιού του.
Πριν λίγες μέρες, έδωσε μια συνέντευξη στην ισπανική "El Mundo", λέγοντας ότι το πρόβλημα έχει γίνει χειρότερο, περιγράφοντας χαρακτηριστικά ότι ξεκινά την μέρα του με λιγότερο από το 50% της ενέργειάς του. "Είναι αρκετοί μήνες τώρα που νιώθω ότι το σώμα μου καταρρέει χωρίς κάποιον εμφανή λόγο. Πήγα για προπόνηση κι επέστρεψα πίσω ψόφιος", δήλωσε ο Αυστραλός. "Πίστευα ότι θα έβρισκα έναν τρόπο να το ξεπεράσω, ότι θα προπονούμουν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο και θα συνέχιζα, αλλά έκανα λάθος. Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή η ασθένεια με καταστρέφει και δεν μπορώ να κάνω κάτι γι' αυτό.
"Τώρα είμαι λίγο καλύτερα, καθώς έμαθα να διαχειρίζομαι την ενέργειά μου. Ξεκινώ την ημέρα μου με 50% της ενέργειας μέχρι που πέφτει σταδιακά και αισθάνομαι άδειος. Όλο αυτό με έκανε να επαναπροσδιορίσω τη ζωή μου. Τις καλές μέρες εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία για να παίξω με τις κόρες μου ή για να παίξω λίγο γκολφ. "Έχω οδηγήσει μόνο δύο φορές μοτοσυκλέτα τα τελευταία δύο χρόνια για να πάω για ψάρεμα… ουσιαστικά δεν θυμάμαι καν πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγα εκεί."
Αν και όπως είπαμε παραπάνω, ο Stoner δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, τις σπάνιες φορές που μιλάει για την κατάσταση στα MotoGP, δημιουργείται ντόρος. Κι αυτή η συνέντευξή του δεν αποτέλεσε εξαίρεση, εξαπέλυσε μια έμμεση προσβολή προς όλο το grid, λέγοντας ότι ο Marquez θα κέρδιζε τον τίτλο το 2020, έστω κι αν έτρεχε την μισή σεζόν. "Θα ήταν πρωταθλητής αν είχε αναρρώσει με υπομονή και συμμετείχε στους μισούς αγώνες του πρωταθλήματος", ήταν η εκτίμηση και η άποψη του Case Stoner…
Κύπρος: Oι μοτοσυκλετιστές ζητούν πράξεις πριν χαθούν κι άλλες ζωές στην άσφαλτο
Έκκληση για μέτρα από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
20/5/2026
Η συνεχής αύξηση των σοβαρών και θανατηφόρων τροχαίων με μοτοσυκλέτες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας, με τους ίδιους τους Μοτοσυκλετιστές στην Κύπρο να καταθέτουν συγκεκριμένες εισηγήσεις προς το Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας.
Με επτά νεκρούς Μοτοσυκλετιστές ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας ζητά μέτρα για εκπαίδευση, επιδότηση εξοπλισμού και βελτίωση των υποδομών, την ώρα που το πρόβλημα δείχνει να παραμένει βαθύτερο και πολυπαραγοντικό.
Κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας παρουσίασε σειρά εισηγήσεων με στόχο τη μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών αναβατών.
Τα στοιχεία παραμένουν ανησυχητικά, καθώς μέσα στο 2026 έχουν χάσει τη ζωή τους επτά Μοτοσυκλετιστές, όταν συνολικά το 2025 οι νεκροί αναβάτες και συνεπιβάτες μοτοσυκλέτας ήταν δώδεκα.
Οι προτάσεις κινούνται σε δύο βασικούς άξονες, την ενεργητική ασφάλεια, δηλαδή την αποφυγή της σύγκρουσης και την παθητική ασφάλεια, που αφορά τον περιορισμό των τραυματισμών όταν το ατύχημα τελικά συμβεί.
Στην πλευρά της ενεργητικής ασφάλειας, η Ομοσπονδία εισηγείται βελτίωση και εξειδίκευση κατά την εκπαίδευση στις εγκεκριμένες σχολές οδήγησης, εκπαίδευση σε φρεναρίσματα πανικού και αξιολόγηση κινδύνων, αλλά και προώθηση μοτοσυκλετών με σύγχρονα ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως ABS και traction control, χωρίς να αποσαφηνίζεται τί σημαίνει αυτό.
Παράλληλα, ζητούν κίνητρα για απόσυρση παλαιών μοτοσυκλετών χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τέτοια μέτρα στην Ευρώπη έχουν συνδεθεί με μείωση θανατηφόρων συγκρούσεων έως και 31%, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί μειώνονται σημαντικά.
Βέβαια, όσο ενδιαφέρον και αν έχουν πολλές από τις εισηγήσεις, το ερώτημα παραμένει αν αρκούν από μόνες τους. Η ποιότητα του οδικού δικτύου και η οδική παιδεία όλων των χρηστών του δρόμου φαίνεται να παίζουν εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο.
Η Ομοσπονδία ζητά βέβαια την βελτίωση των υποδομών και αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά σε κοινότητες και επαρχιακούς δρόμους όπου, όπως επισημαίνεται, συχνά παρατηρείται χαλαρότερη αστυνόμευση.
Στο κομμάτι της παθητικής ασφάλειας, οι εισηγήσεις επικεντρώνονται στη χρήση πιστοποιημένου εξοπλισμού, κράνη προδιαγραφών ECE 22.06, προστατευτικό ρουχισμό με πιστοποιήσεις CE, airbag γιλέκα, γάντια, μπότες και προστασίες θώρακα και σπονδυλικής στήλης.
Μάλιστα, προτείνεται ακόμη και επιχορήγηση για αγορά σύγχρονων κρανών με τεχνολογία MIPS, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η χρήση ποιοτικού εξοπλισμού.
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες που επικαλείται η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου έως και 42%, ενώ περιορίζει δραστικά τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αντίστοιχα, τα συστήματα ABS φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις θανατηφόρες συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, με την αντιπαραβολή παραδειγμάτων από χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Νορβηγία, όπου αντίστοιχα σεμινάρια είναι ήδη υποχρεωτικά για τους νέους οδηγούς.
Η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εξέτασης αδειών οδήγησης παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, καθώς γίνεται λόγος για αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων απαραίτητων δεξιοτήτων.
Το θέμα όμως ίσως δεν είναι μόνο πόσα νέα μέτρα θα προστεθούν, αλλά πόσα από τα ήδη υπάρχοντα εφαρμόζονται πραγματικά στην πράξη και πέρα από επίπεδο αστυνόμευσης κυρίως σε επίπεδο προσωπικής επιλογής των αναβατών.
Κανείς δεν διαφωνεί με τα οικονομικά μέτρα βοηθείας, τις επιδοτήσεις και τις φοροελαφρύνσεις για τον εξοπλισμό ή την ενημέρωση και εκπαίδευση για την αυστηρότερη επιλογή αυτού, αλλά σίγουρα δε βοηθά το να στρουθοκαμηλίζουμε και να να επιρρίπτουμε εκεί κάθε πρόβλημα όταν δεν υπάρχει εδραιωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα ώστε να θεωρείται αυτονόητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού από όλους.
Γιατί η εικόνα των δρόμων δείχνει συχνά ότι ακόμη και βασικοί κανόνες ασφάλειας αντιμετωπίζονται επιλεκτικά από αναβάτες, οδηγούς όσο και από τις ίδιες τις αρχές.
Και όσο αυτό παραμένει καθημερινότητα, ο φόρος αίματος των μοτοσυκλετιστών δύσκολα θα μειωθεί μόνο με θεωρητικές εξαγγελίες.
Είναι πάντως θετικό δείγμα να βλέπουμε ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα των μοτοσυκλετιστών με μια ευρεία γκάμα αιτημάτων που στην πλειοψηφία τους θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.