Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ

Ο πρώτος με νίκη με τρία διαφορετικά εργοστάσια!
MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/4/2024

MOTOGP Cota: Μεγάλη νίκη Vinales σε απόλυτη κυριαρχία στις ΗΠΑ

Ο πρώτος με νίκη με τρία διαφορετικά εργοστάσια!

Ένα σόου με την κατάλληλη ποσότητα πυρίτιδας, ταιριαστό για Τέξας έδωσε την σειρά για εκκίνηση στον εξαιρετικό αγώνα των ΗΠΑ όπου ο Maverick Viñales σφράγισε την συνέχειά του με το να γίνει ο πρώτος αναβάτης που κατακτά τη νίκη με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές στην ιστορία των MotoGP. Παρότι είχε την pole position και μία νίκη στην Sprint, ο Vinales χρειάστηκε τελικά να παλέψει για την νίκη από τις πίσω θέσεις του βάθρου και το έκανε με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο. Από εκεί και πέρα η τύχη τους, ή καλύτερα η ατυχία του Marquez βοήθησε τον νεοεισερχόμενο Pedro Acosta και τον Enea Bastianini να κάνουν back-to-back βάθρο.

Ο Acosta κατάφερε να βγει πρώτος στην έξοδο της πρώτης στροφής δείχνοντας τον δρόμο στους Bastianini και Jorge Martin, με τον Jack Miller να κάνει μία προσπάθεια να ανέβει από διψήφιο νούμερο σε μονό, υποβιβάζοντας τον Marc Marquez στην τέταρτη θέση. Ο Viñales είχε μια στενή επαφή με Martin και Bagnaia στην πρώτη στροφή με αποτέλεσμα η Aprilia να φτάσει στο άνω άκρο της πρώτης δεκάδας Ο Martin ξέφυγε γρήγορα από τον Bastianini, ο οποίος δέχθηκε επίθεση από Miller, Marquez και Bagnaia.

Ο Acosta δέχτηκε επίσης πολλές επιθέσεις από τον Martin τους επόμενους δύο γύρους, αλλά ο rookie κράτησε την πρωτιά. Στο μεταξύ η διαμάχη Miller και Marquez επέτρεψε στον Bagnaia να περάσει μπροστά με τον Marquez να ανταλλάσσει χρώματα στα αεροδυναμικά βοηθήματα με τον Miller στον 3ο γύρο.

Ο χρόνος του Acosta στην κορυφή του αγώνα τελείωσε στην αρχή του 4ου γύρου, όταν ο Martin έκανε επιτέλους μια καθοριστική κίνηση να αλλάξει η πρώτη θέση του βάθρου. Ο Bagnaia άδραξε εκεί την ευκαιρία κάνοντας μία επίθεση για να κόψει άλλη μία θέση από τον νέο αναβάτη της GASGAS. Ο Acosta συνέχισε να προσφέρει θέαμα μένοντας κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati. Αυτό τον έφερε στο σωστό σημείο την κατάλληλη στιγμή, όταν η επαφή στην τελευταία στροφή μεταξύ ενός υπερβολικά αισιόδοξου Marquez και ενός τυχερού Martin έφερε τον αναβάτη της Gresini πίσω από το δίδυμο και έπρεπε πλέον να ανασυνταχθεί από την τέταρτη θέση.

Ο Acosta ανέλαβε εκ νέου δράση στην πρώτη στροφή του 7ου γύρου και ο Marquez ακολούθησε πάνω από τον Bagnaia, αλλά εν τω μεταξύ ο Martin απολάμβανε μισό δευτερόλεπτο ανάσας στην κορυφή. Πίσω από την ηγετική τετράδα, ο Viñales έκανε την επιστροφή του, βρίσκοντας τρόπο να περάσει τον Miller και να διεκδικήσει την πέμπτη θέση στο τέλος του ίδιου γύρου ενώ και ο Bastianini σύντομα ακολούθησε το παράδειγμά του περνώντας τον ομόσταυλό του. Όλο αυτό το διάστημα που ο Marquez προσπαθούσε να βρει ένα κενό γύρω από τον Acosta, ο Martin προσπαθούσε να κερδίσει έδαφος μπροστά, με ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο διαφορά στον 9ο γύρο. Μη θέλοντας να εγκαταλείψει ή να συμβιβαστεί με τη δεύτερη θέση, ο Acosta ανέβασε το ρυθμό και αμέσως έκλεισε τη διαφορά από τον πρωτοπόρο, φέρνοντας μαζί του και τον Marquez, ενώ ο Viñales κρατούσε απασχολημένο τον Bagnaia - μια μάχη που τους κόστισε ένα δευτερόλεπτο από την προπορευόμενη τριάδα.

Βοηθούμενος από τον Martin που δεν κράτησε σταθερό ρυθμό, ο Acosta είχε άλλη μια ευκαιρία να πάρει την πρωτοπορία στον 10ο γύρο, αλλά ήταν βραχύβια, καθώς ο Marquez πέρασε τον Martin στη στροφή 12 και τον Acosta στη στροφή 1 για να γίνει επικεφαλής του ροντέο για άλλη μια φορά. Ωστόσο το όνειρο για την επιστροφή του βασιλιά της COTA ήταν σύντομοσ καθώς σημείωσε μία αποκαρδιωτική πτώση στα φρένα. Ο Acosta έδειξε πως θα είναι ανενόχλητος εμπρός αλλά η άνοδος του Viñales πολύ σύντομα μας έδειξε πως το βάθρο δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. Στο μεταξύ και ο Martin είχε επίσης παρέα από το εργοστασιακό δίδυμο των Bagnaia και Bastianini στη μάχη για την τρίτη θέση.

Ο Viñales έκανε την κίνησή του για την πρωτιά στη στροφή 11 με οκτώ γύρους να απομένουν και ο Acosta προσπάθησε να απαντήσει αμέσως, αλλά ο poleman κράτησε με την δεύτερη προσπάθεια την θέση του με ένα blockpass πολύ καθαρό, πολύ επαγγελματικό και από εκεί και πέρα γρήγορα έχτισε ένα πλεονέκτημα μισού δευτερολέπτου, το οποίο μετατράπηκε σε ένα δευτερόλεπτο εν ριπή οφθαλμού. Μαζί με την KTM που έτρεχε στα κόκκινα χρώματα της GASGAS όλο το γκρουπ πίσω από τον Vinales ήταν κατά κόκκινο αλλά κανείς δεν μπορούσε να ακολουθήσει το Top Gun. Ο Acosta είχε μια μικρή ανάσα στη δεύτερη θέση, καθώς ο Martin είχε τον Bastianini να τον κυνηγάει στο σβέρκο του, αφού παραμέρισε τον Bagnaia από τη μάχη του βάθρου.

Ο Viñales συνέχισε ακάθεκτος στην πρώτη θέση και μπόρεσε να αντιδράσει γρήγορα όταν ο Acosta άρχισε να μειώνει το πλεονέκτημά του στους τελευταίους γύρους. Η προσοχή για τους τελευταίους δύο γύρους στράφηκε στη μάχη για την τρίτη θέση, όπου ο Bastianini κέρδισε τελικά τον Martin μετά από καταδίωξη για το δεύτερο μισό του αγώνα. Ο Bagnaia τερμάτισε στην μακρινή πέμπτη θέση, με τους Fabio Di Giannantonio, Aleix Espargaro, Marco Bezzecchi, Brad Binder και Raul Fernandez να συμπληρώνουν τις 10 πρώτες θέσεις.

Παρά το γεγονός ότι έχασε το βάθρο, ο Martin διατήρησε την πρωτιά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα με 21 βαθμούς διαφορά από τον Bastianini, με τον Viñales να σκαρφαλώνει στην τρίτη θέση με 24 βαθμούς διαφορά. Ο Acosta ακολουθεί με 26 βαθμούς, τέσσερις λιγότερους από τον Bagnaia.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

12

Maverick Viñales

Aprilia

41:09.503

2

31

Pedro Acosta

KTM

1.728

3

23

Enea Bastianini

Ducati

2.703

4

89

Jorge Martin

Ducati

4.690

5

1

Francesco Bagnaia

Ducati

7.392

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

9.980

7

41

Aleix Espargaro

Aprilia

12.208

8

72

Marco Bezzecchi

Ducati

13.343

9

33

Brad Binder

KTM

14.931

10

25

Raul Fernandez

Aprilia

16.656

11

88

Miguel Oliveira

Aprilia

18.542

12

20

Fabio Quartararo

Yamaha

22.899

13

43

Jack Miller

KTM

24.011

14

37

Augusto Fernandez

KTM

27.652

15

73

Alex Marquez

Ducati

32.855

16

10

Luca Marini

Honda

33.529

Πτώσεις

 

42

Alex Rins

Yamaha

20:48.178

 

93

Marc Marquez

Ducati

20:36.524

 

36

Joan Mir

Honda

16:40.803

 

21

Franco Morbidelli

Ducati

14:29.451

 

5

Johann Zarco

Honda

12:55.867

 

30

Takaaki Nakagami

Honda

12:32.563

 

Ετικέτες