David Alonso - Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto3 2024 με τη CFMOTO, 4 αγώνες πριν το τέλος! [VIDEO]

Ο πρώτος Κολομβιανός που κερδίζει τίτλο στο MotoGP - Έγραψε ιστορία και η CFMOTO, με μοτοσυκλέτα της συνεργάτιδας KTM
David Alonso
Από το

motomag

7/10/2024

Η στιγμή του παραληρήματος στο box της Aspar team για τον εξαιρετικά ταλαντούχο David Alonso ήρθε πολύ νωρίτερα από ότι υπολόγιζαν όλοι, με 4 γύρους να απομένουν για την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος!

Οι μεγάλες προσδοκίες για τον Alonso είχαν ξεκινήσει να εκπληρώνονται από την αρχή κιόλας του 2024, όπου ο 18χρονος Κολομβιανός πήρε νίκη με το καλημέρα, χαρίζοντας παράλληλα στη CFMOTO τον τίτλο του πρώτου Κινέζου κατασκευαστή που κερδίζει αγώνα MotoGP -έστω στην κατηγορία Moto3, έστω με μοτοσυκλέτα RC250GP της KTM.

Ακολούθησαν εννέα ακόμη νίκες για τον Alonso στη σεζόν του 2024, με τη νίκη του στο γύρο του Motegi της Ιαπωνίας να δίνει τον τίτλο στον νεαρό Κολομβιανό.

David Alonso

O David γιόρτασε τον τίτλο αυτό με ιδιαίτερα πρωτότυπο τρόπο, αφού οδήγησε την πρώτη MiniMoto μοτοσυκλέτα του που βλέπετε πάνω, αλλά και στη φωτογραφία του ανοίγματος (με την Aspar Team από τότε), κάνοντας... γύρω-γύρω δίπλα στην αγωνιστική Moto3 μοτοσυκλέτα του, τρώγωντας και μια γλυκιά και ανώδυνη τούμπα παράλληλα -δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

David Alonso

Έτσι, για πρώτη φορά Κολομβιανός αγωνιζόμενος παίρνει τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Moto3, με τον Alonso να έχει για την ώρα 321 βαθμούς, απέχοντας 109 βαθμούς από τον δεύτερο Daniel Holgado, που έχει 212. Οι 10 νίκες μέχρι και τώρα που μιλάμε, στεφθούν τον αναβάτη της CFMOTO μαθηματικά Παγκόσμιο Πρωταθλητή της Moto3.

David Alonso

Μετά από αυτή την επιτυχία ο David Alonso, είναι έτοιμος να μεταπηδήσει στην ενδιάμεση κατηγορία της Moto2, δηλώνοντας περηφάνεια που θα συνεχίσει να βρίσκεται με την ομάδα της CFMOTO Aspar, μιας και από τα 11 του είναι στα χρώματα της Aspar.

David Alonso

Στη Moto2 το 2025, ο Κολομβιανός αναβάτης θα αντικαταστήσει τον Jake Dixon, ο οποίος βρίσκεται από το 2022 στο team της Aspar.

Η πορεία του Alonso προς τη δόξα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ξεκίνησε το 2019, όταν αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ταλέντων, όπου βρέθηκε για πρώτη φορά στον δρόμο προς το MotoGP. Στην πρώτη του σεζόν, ο Alonso τερμάτισε πέμπτος γενικής και βρέθηκε στο βάθρο τέσσερις φορές. Ήταν ένα σημάδι για το μέλλον, καθώς ο Κολομβιανός κέρδισε τον τίτλο ETC το 2020 οδηγώντας για την ομάδα Aspar, συγκεντρώνοντας πέντε νίκες στην πορεία. Την ίδια χρονιά, ο David συμμετείχε στο Red Bull MotoGP Rookies Cup, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση.

Το 2021, είναι μια χρονιά για τον Alonso που κερδίζει τον τίτλο του Rookies Cup, αφού πέτυχε έξι νίκες, και μια πρώτη χρονιά στην κατηγορία JuniorGP που του έδωσε άλλα δύο βάθρα. Παράλληλα αγωνίστηκε και σε έναν αγώνα του Παγκοσμίου Moto3.

Ο Alonso συνέχισε στο JuniorGP με την Aspar και για το 2022, όπου κατετάγη 7ος, ενώ έτρεξε έναν αγώνα WildCard στο Παγκόσμιο Moto3.

Το 2023 ο Alonso μεταπήδησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 full-time με την GASGAS, παίρνοντας την πρώτη του νίκη στο GP του Silverstone, που ήταν κι η πρώτη νίκη αναβάτη απο την Κολοπμβία. Έκτοτε κατάφερε να πάρει άλλες τρείς νίκες, και με τέσσερις συνολικά νίκες στη σεζόν, συν τέσσερις δεύτερες θέσεις, τερμάτισε στην τρίτη θέση γενικής, με λιγότερους από 30 βαθμούς πίσω από τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jaume Masia!

Το 2024 ήταν -και είναι- η χρονιά του Alonso στο Moto3, με το επόμενο βήμα (Moto2) να ακολουθεί το 2025, ενώ ο Κολομβιανός είναι από τα πιο δυνατά χαρτιά για το μέλλον του MotoGP.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.