Δοκιμές MotoGP Sepang 3η μέρα: Απόλυτη κυρίαρχος η Ducati

Εκρηκτικό φινάλε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/2/2019

Η τελευταία μέρα των δοκιμών χάρισε στους αναβάτες της κορυφαίας κατηγορίας εξαιρετικές συνθήκες στην πίστα, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ένα σερί από ρεκόρ. Πρώτος στο χορό από χθες μάλιστα ήταν ο Maverick Vinales που κατέρριψε το ρεκόρ καλύτερου γύρου που είχε την πρώτη μέρα των δοκιμών ο Marquez, ενώ η Ducati ανακοίνωσε πως θα χρησιμοποιήσει νέα αεροδυναμικά βοηθήματα για τις μοτοσυκλέτες της, πάρα τις δηλώσεις που είχε κάνει πως θα τα παρουσίαζε στις δοκιμές του Qatar. Απ’ όσο φαίνεται τα νέα winglets αποτελούνται από τρία διπλά πτερύγια σε κάθε πλευρά, παραπέμποντας σχεδιαστικά περισσότερο σ’ αυτά που χρησιμοποιούσε το 2016 πριν αλλάξουν οι κανονισμοί.

Μέχρι χθες ο μοναδικός απών απ’ τους αναβάτες ήταν ο Lorenzo, καθώς αναρρώνει απ’ του πρόσφατο χειρουργείο του. Ο Andrea Iannone προστέθηκε στην σχετική λίστα, αφού η φλεγμονή που είχε στο δόντι του τον εμπόδισε να λάβει μέρος, δίνοντας έτσι τη θέση του στον Bradley Smith.

Πίσω στον πίνακα των χρονομετρήσεων, ο Rossi κατάφερε να πέσει κάτω απ’ το φράγμα των δύο λεπτών από νωρίς, όμως λίγο μετά ο Morbidelli -που το ντεμπούτο του φέτος με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Yamaha- βρέθηκε μπροστά απ’ τον “Γιατρό” για λίγα εκατοστά του δευτερολέπτου. Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι η Yamaha παρουσίασε κι αυτή με τη σειρά της ένα διαφορετικό φαίρινγκ με νέα αεροδυναμικά βοηθήματα.  

Λίγο αργότερα, ο Maverick Vinales έσπασε και το χθεσινό του ρεκόρ, θέτοντας τον καλύτερο χρόνο του για την τελευταία μέρα των δοκιμών στον 1:58,644 αποτελώντας τον γρηγορότερο αναβάτη της Yamaha, χωρίς να μπορέσει όμως να σταματήσει την κυριαρχία των μοτοσυκλετών της Ducati. Πίσω του βρέθηκε ο δεύτερος πιο γρήγορος αναβάτης –χωρίς να χρησιμοποιεί μοτοσυκλέτα της Ducati- ο Cructhlow, που ήταν κάτω απ’ το 1:59. Απ’ ό,τι φαίνεται ο Βρετανός αναβάτης της LCR Honda κατάφερε να απομονώσει απ’ το μυαλό του τον πόνο απ’ τον αστράγαλό του, σημειώνοντας τον καλύτερο χρόνο του στις δοκιμές.

Μέχρι το μεσημέρι το τοπίο είχε ξεκαθαρίσει πλήρως, με την Ducati να επιδεικνύει την πρόοδό της και τον Petrucci να βρίσκεται στην κορυφή των χρονομετρήσεων, ενώ αργότερα είχε μια πτώση στην πέμπτη στροφή της πίστας, χωρίς να τραυματιστεί. Με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να φτάνει του 60 οC στην καρδιά του μεσημεριού, οι συνθήκες εμπόδισαν τους αναβάτες να κυνηγήσουν γρηγορότερους ρυθμούς όμως εκμεταλλεύτηκαν τον χρόνο τους, δοκιμάζοντας τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους με φθαρμένα ελαστικά.

Ο Francesco Bagnaia απ’ τη δορυφορική ομάδα της Ducati κατάφερε να βρεθεί στη δεύτερη θέση μέχρι το τέλος της ημέρας, ενώ η μοτοσυκλέτα του είχε την τελευταία έκδοση των φαίρινγκ απ’ την περσινή χρονιά. Ο Miller δοκίμασε τα νέα φαίρινγκ της Ducati, αναφέροντας πως χρειάζονται λίγη βελτίωση στη λειτουργία τους κοντά στην τελική ταχύτητα της μοτοσυκλέτας, ενώ δεν κατάφερε να δοκιμάσει το anti-dive σύστημα που πρωτοπαρουσίασε στις δοκιμές της Jerez πέρσι.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που δεν κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα του 1:59, συμπλήρωσαν τη δεκάδα με τον Aleix Espargaro να βρίσκεται στην έβδομη θέση. Αρκετά ανανεωμένες ήταν οι μοτοσυκλέτες της KTM, καθώς έχουν νέες εξατμίσεις, σέλα, πίσω μέρος και ρεζερβουάρ, όντας απ’ τις πιο διαφοροποιημένες μοτοσυκλέτες για φέτος.

Έπειτα ακολούθησαν οι αναβάτες της Yamaha με τον Morbidelli στην όγδοη και τον Rossi στη δέκατη, έχοντας εμβόλιμο τον Takaaki Nakagami της LCR Honda ανάμεσά τους. Στον πίνακα τον χρονομετρήσεων κατέληξε 11ος ο Marquez που όπως φαίνεται αποφάσισε να μην πιέσει περαιτέρω για να κατεβάσει τους χρόνους του, ώστε να μην ρισκάρει να καταπονήσει τον ώμο του. Η Suzuki απ’ τη μεριά της μπορεί να παρουσίασε αρκετές αλλαγές κατά τη διάρκεια των δοκιμών στην φετινή έκδοση της GSX-RR, όμως εν τέλει ο Rins δεν κατάφερε να βρεθεί εντός της δεκάδας.

Οι επόμενες και τελευταίες δοκιμές θα είναι στο Qatar, πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, επιτρέποντας στις ομάδες να κάνουν τις τελευταίες τροποποιήσεις στους κινητήρες των μοτοσυκλετών τους πριν σφραγιστούν για το πρωτάθλημα. Μέχρι στιγμής οι περισσότερες ομάδες έχουν ανοίξει αρκετά απ' τα χαρτιά τους, προσφέροντας τα πρώτα ψήγματα πως η νέα χρονιά θα είναι άρκως εκρηκτική.

Αποτελέσματα των χρονομετρήσεων 3ης μέρας:

1.     Danilo Petrucci ITA Ducati Team (Desmosedici) 1:58.239s

2.     Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (Desmosedici) 1:58.302s +0.063s

3.     Jack Miller AUS Pramac Ducati (Desmosedici) 1:58.366s +0.127s

4.     Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosesdici) 1:58.538s +0.299s

5.     Maverick Vinales SPA Monster Yamaha (YZR-M1) 1:58.644s +0.405s

6.     Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1:58.780s +0.541s

7.     Aleix Espargaro SPA Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1:59.022s +0.783s

8.     Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 1:59.141s +0.902s

9.     Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) 1:59.148s +0.909s

10.    Valentino Rossi ITA Monster Yamaha (YZR-M1) 1:59.155s +0.916s

11.    Marc Marquez SPA Repsol Honda (RC213V) 1:59.170s +0.931s

12.    Alex Rins SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1:59.180s +0.941s

13.    Stefan Bradl GER Honda Test Rider (RC213V) 1:59.368s +1.129s

14.    Tito Rabat SPA Reale Avintia (Desmosedici) 1:59.485s +1.246s

15.    Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1:59.486s +1.247s

16.    Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 1:59.497s +1.258s

17.    Johann Zarco FRA Red Bull KTM Factory (RC16) 1:59.640s +1.401s

18.    Pol Espargaro SPA Red Bull KTM Factory (RC16) 1:59.751s +1.512s

19.    Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16) 1:59.949s +1.710s

20.    Karel Abraham CZE Reale Avintia (Desmosedici) 2:0.378s +2.139s

21.    Hafizh Syahrin MAL Red Bull KTM Tech3 (RC16) 2:0.766s +2.527s

22.    Sylvain Guintoli FRA Suzuki Test Rider (GSX-RR) 2:0.990s +2.751s

23.    Bradley Smith GBR Aprilia Test Rider (RS-GP) 2:0.995s +2.756s

24.    Mika Kallio FIN KTM Test Rider (RC16) 2:1.020s +2.781s

25.    Yamaha Test Bike #2 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2:1.243s +3.004s

26.    Yamaha Test Bike #1 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2:1.719s +3.480s

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες