Ducati - Ξεκίνησε την παραγωγή των μοτοσυκλετών του MotoE

Εν όψει του MotoGP 2023, και της αλλαγής σκυτάλης κατασκευαστή
Ducati MotoE ξεκίνησε η παραγωγή
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

18/1/2023

Το ηλεκτρικό κεφάλαιο της Ducati ξεκίνησε, και μάλιστα με τον πλέον hardcore τρόπο, με το Borgo Panigale να ξεκινά την κατασκευή των μοτοσυκλετών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ΜοτοΕ για τη σεζόν του 2023, όπου θα πάρει τη σκυτάλη από την Energica.

Μόλις έναν χρόνο μετά τις πρώτες δοκιμές στην πίστα του Misano, η παραγωγή των V21L ξεκίνησε και μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου αναμένεται να είναι έτοιμες και οι 23 μοτοσυκλέτες. Παράλληλα ξεκίνησαν και τα σεμινάρια για τους τεχνικούς των ομάδων.

Στο Πρωτάθλημα MotoE θα συμμετάσχουν 18 συνολικά μοτοσυκλέτες, με τις υπόλοιπες 5 να αποτελούν “ρεζέρβες”, κυρίως για την περίπτωση κάποιου ατυχήματος.

Οι μοτοσυκλέτες κατασκευάζονται στο τμήμα Ducati MotoE Racing του ιταλικού εργοστασίου, “με την ίδια ακρίβεια και προσοχή στη λεπτομέρεια που κατασκευάζονται και οι MotoGP μοτοσυκλέτες”.

Ducati MotoE

Για το εργοστάσιο της Bologna, το project αυτό αποσκοπεί στην ανάπτυξη τεχνολογιών για το μέλλον, με στόχο τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες παραγωγής, με τον CEO της Ducati, Claudio Domenicali να δηλώνει μεταξύ άλλων τα εξής: “Το project θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε το know-how, ώστε να είμαστε έτοιμοι όταν η τεχνολογία των μπαταριών θα επιτρέπει τη δημιουργία συναρπαστικών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, με το βάρος, τις επιδόσεις και την αυτονομία που οι ενθουσιώδεις αναβάτες αναμένουν από μια μοτοσυκλέτα της Ducati. Στόχος είναι να εξελίξουμε τους ανθρώπους και τις ικανότητες μέσα στην εταιρεία, ώστε να σκιαγραφήσουμε τον χαρακτήρα μιας μελλοντικής ηλεκτρικής Ducati. Το MotoE project είναι ένα αποφασιστικό βήμα για τη Ducati, ώστε να μειώσει τις εκπομπές CO2 από τα προϊόντα της, που γίνεται παράλληλα με την έρευνα πάνω στα συνθετικά καύσιμα (eFuel) που έχουν τη δυνατότητα να μηδενίσουν τις εκπομπές CO2 στους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Η περιβαλλοντική βιωσιμότητα είναι κάτι που εταιρείες και ιδιώτες πρέπει να θεωρούν ως προτεραιότητα, αν θέλουμε να διατηρήσουμε τις ευαίσθητες ισορροπίες του πλανήτη μας. Ταυτόχρονα, η Ducati δουλεύει και σε βιομηχανικό επίπεδο, και για παράδειγμα η κατασκευή του νέου τμήματος Finitura e Delibera Estetica του εργοστασίου έχει κατηγοριοποιηθεί ως ένα “Nearly Zero Energy” κτήριο, δηλαδή κτήριο με υψηλή ενεργειακή αποδοτικότητα.|

Οι πρώτες δοκιμές των νέων V21L για τους αναβάτες και τις ομάδες του MotoE θα λάβουν χώρα στις 6-8 Μαρτίου στη Jerez, ακολουθούμενες από το τεστ στην πίστα της Βαρκελώνης, στις 3-5 Απριλίου.

Το αγωνιστικό ντεμπούτο της μοτοσυκλέτας θα γίνει στο Γαλλικό GP, στις 13 Μαΐου, ενώ συνολικά το MotoE του 2023 έχει 8 γύρους, με κάθε γύρο να περιλαμβάνει 2 αγώνες το Σάββατο

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.