Dunlop ForeverForward: Βραβείο για τις περισσότερες κερδισμένες θέσεις

Θα κριθεί στην Valencia
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/11/2019

Στη Valencia θα πέσει η αυλαία του φετινού πρωταθλήματος και παρότι οι πρωταθλητές έχουν ήδη αναδειχθεί, το βραβείο ForeverForward της Dunlop δεν έχει απονεμηθεί ακόμη. Πρόκειται για το βραβείο που δίνεται στους αναβάτες των Moto2 και Moto3 με τις περισσότερες κερδισμένες θέσεις (δηλαδή πόσες θέσεις παραπάνω τερμάτισε κάποιος σε σχέση με την θέση που ξεκίνησε). Σε περίπτωση ισοπαλίας, το βραβείο απονέμεται στον αναβάτη που κέρδισε τις περισσότερες θέσεις σε έναν αγώνα της φετινής χρονιάς.

Ο Dennis Foggia, της Moto3 ηγείται της βαθμολογίας με 114 κερδισμένες θέσεις, ενώ ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος με τους Jakub Kornfeil και Darryn Binder να τον ακολουθούν κατά πόδας έχοντας 106 και 101 αντίστοιχα. Πιο πίσω βρίσκεται και ο Ricardo Rossi με 96, ενώ στη Moto2, που έχει λιγότερη δράση συγκριτικά με τη μικρότερη κατηγορία, ο Dominique Aegerter ηγείται της βαθμολογίας με 101.

Ο Andrea Mingo είχε κερδίσει το βραβείο της Dunlop το 2017 και 2018 στην Moto3, ενώ οι Philipp Oettl και Fabio Di Giannantonio είχαν κάνει το ίδιο το 2015 και το 2016 αντίστοιχα. Ο Oettl, μαθηματικά μπορεί να τα καταφέρει και τώρα, αλλά τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα καθώς θα ξεκινήσει απ’ την τελευταία σειρά του grid της Moto2 και για να το πετύχει θα πρέπει να τερματίσει στο βάθρο.

Ο Motorsport Manger της Dunlop του τμήματος των ελαστικών για μοτοσυκλέτες, Wim Van Achter είπε: “Τόσο η Moto2 όσο και η Moto3 είναι κατηγορίες που μας προσφέρουν μπόλικο θέαμα. Κάθε αναβάτης έχει αποδείξει πως έχει το θάρρος, την αποφασιστικότητα και το σθένος να κάνει πάρα πολλές προσπεράσεις μέσα στη σεζόν. Η Dunlop θέλει να είναι παρούσα σε πρωταθλήματα που κρίνονται στη κόψη του ξυραφιού και μέσα στη δράση. Το βραβείο της Dunlop αντιπροσωπεύει τις ικανότητες και το ταλέντο τους.

Ετικέτες

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.