Δυσαρέσκεια στην Honda με Lorenzo!

Κρατούν τους τύπους, αλλά ρίχνουν και μπηχτές!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/2/2020

Αν όλα έβαιναν όπως είχαν σχεδιαστεί από πριν, αυτή τη στιγμή ο Lorenzo θα έφευγε από τις δοκιμές της Sepang, έχοντας προετοιμάσει σε ένα βαθμό την μοτοσυκλέτα του, για την δεύτερη σεζόν με την ομάδα της Repsol Honda. Αντιθέτως όμως, ο Ισπανός έκανε το ντεμπούτο το ως αναβάτης εξέλιξης για την Yamaha και το M1 της, προσφέροντας πολύτιμα δεδομένα στους Vinales, Rossi, Quartararo και Morbidelli.

Άλλωστε, η συμφωνία για να επιστρέψει, έστω και από αυτό το πόστο, στην εταιρεία με την οποία πήρε τρεις παγκόσμιους τίτλους και 44 νίκες, κλείστηκε λίγους μήνες μετά τον τελευταίο αγώνα της Valencia πέρσι, όπου μέσα σε ένα συγκινησιακό περιβάλλον ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες. Και όχι μόνο αυτό, καθώς αν επαληθευτούν οι φήμες, ο Lorenzo μπορεί να τρέξει και κάποιους αγώνες ως wild card συμμετοχή με την Yamaha.

Η Honda θα μπορούσε να είχε βάλει όρο και να εμποδίσει τον Lorenzo από οποιεσδήποτε τέτοιες δραστηριότητες για ολόκληρο το 2020 μετά την διακοπή του συμβολαίου του, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη και γι' αυτό ο Lorenzo ευχαρίστησε την Repsol Honda και τον Alberto Puig που δεν προχώρησαν σε μια τέτοια κίνηση. Όπως δήλωσε συγκεκριμένα, "δεν έλαβα κάποιο τηλεφώνημα από τον Alberto (σχετικά με το θέμα) αλλά πάντα θα εκτιμώ την βοήθειά του το 2019 και το ότι δεν μου έβαλε εμπόδια μετά την διακοπή του συμβολαίου μου."

Από την άλλη, ο Puig επιμένει ότι δεν υπάρχει καμία κακία απέναντι στον Ισπανό πολυπρωταθλητή, θεωρώντας ότι η Honda αντέδρασε όπως έπρεπε απέναντι σε έναν αναβάτη που λέει ότι δεν έχει κανένα κίνητρο και ότι δεν θέλει να τρέξει άλλο ρισκάροντας την σωματική του ακεραιότητα. "Δεν μπορούμε να αναγκάσουμε κάποιον να τρέξει με 300km/h, αν δεν το θέλει ο ίδιος", είπε ο team manager της Repsol Honda. Συνέχισε λέγοντας ότι ο τρόπος με τον οποίο επήλθε το "διαζύγιο" ήταν ο καλύτερος δυνατός και ότι στην Valencia ο Jorge ήταν αποφασισμένος να σταματήσει. Στην συνέχεια, όπως είπε, για κάποιο λόγο αποφάσισε ότι ήθελε να συνεχίσει. "Είμαστε χαρούμενοι γι' αυτόν. Δεν πρόκειται να εμπλακούμε σε αυτή του την απόφαση. Κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει στην ζωή του. Πρέπει να το σεβαστούμε αυτό. Ελπίζουμε να είναι ευτυχισμένος με την ζωή του".

Πάντως έτσι φαίνεται να είναι τα πράγματα για τον Lorenzo, σύμφωνα με τις δικές του δηλώσεις, καθώς είπε ότι οδηγώντας το Yamaha ένιωσε ξανά αυτή την επαγγελματική ευτυχία που είχε να την νιώσει από τότε που πήρε νίκες πάνω στη σέλα της Ducati, την σεζόν του 2018.

Το όλο θέμα πάντως, πυροδότησε φήμες και σχόλια που έκαναν λόγο πως η ανακοίνωση της απόσυρσης του Lorenzo έγινε μόνο και μόνο για να μπορέσει ο Ισπανός να απεμπλακεί από την Honda και να δει τις προοπτικές που θα μπορούσε να έχει για το 2020, όσο το δυνατόν νωρίτερα, ενώ εγείρονται και απορίες γιατί η Honda δεν έβαλε όρο που θα τον είχε δεσμευμένο για το 2020. Αυτά τα ερωτήματα όμως, μάλλον δεν θα απαντηθούν ποτέ…

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.