Εκτός MotoGP ο Remy Gardner: «Γιατί δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας»

«Πόρτα» από την KTM – «Η καρδιά μου έχει ραγίσει»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2022

Δεν θα συνεχίσει με την KTM το 2023 ο Αυστραλός Remy Gardner κι όπως λέει ο ίδιος υπάρχουν κάποιες επιλογές μπροστά του αλλά το μόνο βέβαιο αυτή την στιγμή είναι πως δεν θα βρίσκεται στα MotoGP.

Ο Remy Gardner είναι ο μεγαλύτερος γιος του πρωταθλητή στα 500cc Wayne Gardner, μπήκε στην Moto3 το 2014, στην Moto2 το 2016 και φέτος είναι η πρώτη του σεζόν στα MotoGP.

Για τον ίδιο δεν υπήρχε η πιθανότητα να μην συνεχίσει να αγωνίζεται με την KTM καθώς οι ομάδες πάντα αφήνουν περιθώρια προσαρμογής για τον πρώτο χρόνο στην μεγάλη κατηγορία, πόσο μάλιστα η KTM που κι αυτή με την σειρά της χτίζει ακόμη την δική της εμπειρία ενώ έχει δηλώσει πως στόχο έχει να τροφοδοτεί την μεγάλη κατηγορία με τα δικά της παιδιά, χτίζοντας τους αναβάτες, όταν φυσικά αυτό είναι εφικτό.

Από την πλευρά του, ο Gardner ξεκάθαρα θεωρούσε πως ανήκει σε αυτή την κατηγορία μέχρι το Σάββατο όταν του γνωστοποιήθηκε στην Αυστρία πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Βρισκόμενος πλέον στο Misano για να ξεκινήσει τις διαδικασίες του επόμενου αγώνα ξεκίνησε τις δηλώσεις χωρίς να αισθάνεται πλέον υποχρεωμένος να κρατά και τα λόγια του, με βάση τις απαντήσεις που πήρε από την KTM για τους λόγους της απόφασής τους.

«Η KTM μου είπε πως δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας. Έχω δώσει το 100% και θα έπρεπε να έχω τουλάχιστον μία επεξήγηση όταν με χαρακτηρίζουν μη επαγγελματία, αλλά δεν πήρα κανένα παράδειγμα. Θεωρούσα πως με τις αποχωρήσεις των υπολοίπων αναβατών πως εγώ θα συνέχιζα και τώρα είμαι απλά μπερδεμένος με το αποτέλεσμα, είχα στόχο να παραμείνω και να δώσω το 100% και τώρα η καρδιά μου έχει ραγίσει. Θα συνεχίσω να προσπαθώ στο μέγιστο και για την υπόλοιπη σεζόν, αλλά μόνο για εμένα προσωπικά και τους ανθρώπους που δουλεύουν μαζί μου».

Η αξιολόγηση που κάνει ο Remy Gardner για τον εαυτό του στην σεζόν έως αυτή την στιγμή, επικεντρώνεται στην τηλεμετρία και όχι στους βαθμούς όπου η καλύτερη θέση τερματισμού έως τώρα είναι η 11η. Κι αυτό το κάνει όχι τόσο γιατί δεν τον συμφέρει, αλλά επειδή το τελικό αποτέλεσμα είναι πάντα συνυφασμένο με όλη την ομάδα και όχι αποκλειστικά στον οδηγό. Προφανώς και για την τηλεμετρία ισχύει κάτι αντίστοιχο αλλά εκεί ο Gardner μπορεί να συγκεντρώσει στοιχεία για να δείξει στον Pit Beirer πως η απόσταση που τον χωρίζει από τους υπόλοιπους αναβάτες της KTM δεν είναι τόσο μεγάλη όσο δείχνουν τα αποτελέσματα του αγώνα.

«Είναι ο πρώτος μου χρόνος στα MotoGP και είναι ήδη ο τέταρτος για τον Oliveira και η τηλεμετρία μας δεν διαφέρει και τόσο πολύ» δήλωσε σε κάποιο άλλο σημείο ο Gardner.

«Μου το είπαν πολύ αργά, πραγματικά με σακάτεψαν για να είμαι ειλικρινής καθώς δεν μου αφήνουν περιθώριο να βρω άλλη θέση αυτή την στιγμή».

Στην πράξη οι δύο θέσεις που έχει η VR46 μπορεί να μην έχουν επίσημα επιβεβαιωθεί αλλά δεν πρόκειται να αλλάξουν με Luca Marini και Marco Bezzecchi να παραμένουν.

Αντιστοιχα αναμεένται ο Nakagami ή ο Ogura να πιάνουν την δεύτερη θέση της LCR Honda δίπλα στον Rins.

Μαζί με τον Darryn Binder o Remy Gardner θα ψάχνει τώρα μία θέση για να παραμείνει στον χώρο των MotoGP αν και όχι στην μεγάλη κατηγορία. Πριν το κάνει αυτό βέβαια θα πρέπει να βελτιώσει την ψυχολογία του καθώς όπως ο ίδιος είπε: «αυτή την στιγμή αισθάνομαι απογοητευμένος από τον κύκλο της μοτοσυκλέτας και ούτε που είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς θέλω να κάνω την επόμενη χρονιά».

Ετικέτες

EICMA Speed Legends – Μια μοναδική έκθεση αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες και τους αναβάτες των Grand Prix [Photo]

32 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες αφηγούνται την 77χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος ταχύτητας
EICMA 2026 MotoGP Speed Legends
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/11/2026

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας της FIM που σήμερα γνωρίζουμε ως MotoGP θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1949 και έκτοτε διοργανώνεται αδιαλείπτως ως ο κορυφαίος θεσμός των ασφάλτινων αγώνων ταχύτητας. Στην έκθεση που στήθηκε στα 1.400 τετραγωνικά μέτρα της σάλας 22 του εκθεσιακού κέντρου Rho Fiera Milano που παραδοσιακά φιλοξενεί την EICMA, 32 μοναδικές μοτοσυκλέτες-εκπρόσωποι αυτής της πορείας τιμούν μια ιστορία γεμάτη σπουδαίους πρωταθλητές.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Στο κέντρο της έκθεσης αυτής βρέθηκαν τρεις πολύ σημαντικές μοτοσυκλέτες. Γύρω από ένα παραπέτασμα που ανέγραφε στοιχεία για όλες τις εταιρείες που μετέχουν σήμερα στο MotoGP, στήθηκαν από τη μια πλευρά οι δύο φετινές διεκδικήτριες του τίτλου, Aprilia RS-GP26 και Ducati Desmosedici GP26 παρέα με το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή, ενώ στην πίσω πλευρά του βρισκόταν η AJS Porcupine (φωτό κάτω) με την οποία ο Άγγλος Leslie Graham κατέκτησε το παρθενικό πρωτάθλημα 500 κυβικών το 1949 – η οποία, παρεμπιπτόντως, παραμένει η μοναδική δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έχει κατακτήσει τον πολυπόθητο τίτλο.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Τριγύρω από αυτό το κεντρικό έκθεμα, απλώνονται περιμετρικά δεκάδες πρωταγωνίστριες των Grand Prix από όλες τις εποχές του. Η δεκαετία του 1950 ξεκινά με την AJS του Graham και συνοδεύεται από τη μοναδική οκτακύλινδρη Guzzi του Ken Kavanagh (1955), η εξακύλινδρη MV Agusta του John Hartle (1958) και η Norton Manx του Malcolm Uphill (1960).

Οι επόμενες δύο δεκαετίες έχουν λαμπρές και πασίγνωστες εκπροσώπους στην έκθεση Speed Legends: η τετρακύλινδρη Gilera του Derek Minter (1963), η Benelli Quattro του τεράστιου Mike Hailwood (1969), η Kawasaki H1-R του Christian Ravel (1970), η Ducati 500 Bicilindrica του Bruno Spaggiari (1971) και η Paton 500 του Armando Toracca (1973).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Την εποχή αυτή ολοκληρώνουν κάποιες αξέχαστες κυρίες που διέπρεψαν με εξίσου θρυλικούς πρωταθλητές: η MV Agusta που καβάλησε ο Giacomo Agostini το 1971 και ο Phil Read το 1974, μαζί με την ιστορική Yamaha OW23 του Agostini από το 1975 που έγραψε διπλή ιστορία ως η πρώτη δίχρονη πρωταθλήτρια GP αλλά και η πρώτη της Yamaha.

Στα εκθέματα των δεκαετιών αυτών συγκαταλέγεται και η Suzuki XR22 του αείμνηστου Barry Sheene από το 1977.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Οι δεκαετίες του 1980 και 1990 δεν στερούνται θρυλικών αγωνιστικών, με πρώτη τη Suzuki XR40 (φωτό πάνω) του Franco Uncini (1982), ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στα εγκαίνια της έκθεσης στα 71 του χρόνια, μαζί με τον 84χρονο Agostini.

Δίπλα της η Elf 3 (με τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Honda NS500) του Ron Haslam και η Yamaha OW86 του Eddie Lawson, αμφότερες από το 1986, η Suzuki RGV του Kevin Schwantz από το 1990, η Honda NSR του Mick Doohan (1992) και η Cagiva C593 του John Kocinski (1993).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Μπαίνοντας στη νέα χιλιετία και την επιστροφή στις τετράχρονες αγωνιστικές, θυμόμαστε την Aprilia RS Cube του Colin Edwards από το 2003, τις Yamaha YZF-M1 του Valentino Rossi από τις σεζόν του 2004 και του 2009, τη Ducati Desmosedici GP6 (2006) του Loris Capirossi και την Ilmor X3 του βασιλιά του ντριφτ Garry McCoy, επίσης από το 2006, καθώς και την Kawasaki ZX-RR του Olivier Jacque (2007) και τη Ducati Desmosedici GP8 του Casey Stoner από το 2008.

Η ερχόμενη δεκαετία ξεκινά με τη Yamaha YZF-M1 του Jorge Lorenzo (2010) και συνεχίζει με τη Honda RC213V του Marc Márquez (2013), την KTM RC16 του Pol Espargaró (2018), τη Yamaha YZF-M1 του Fabio Quartararo (2021) και ολοκληρώνεται με τη Ducati Desmosedici GP22 του Pecco Bagnaia από τον πρώτο του τίτλο το 2022.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Η έκθεση Speed ​​​​Legends εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων της συνεργασίας MotoGP και EICMA, δηλαδή το πρόγραμμα SHIFT UP που επίσης εκπροσωπήθηκε στον χώρο MotoGP Gaming Arena με διάφορα παιχνίδια, κληρώσεις για εισιτήρια και paddock passes για τους αγώνες σε Mugello και Misano το 2027, καθώς και τον προσομοιωτή οδήγησης Moto Trainer που λειτουργεί με το επίσημο ηλεκτρονικό παιχνίδι του MotoGP και τον οποίο έχουμε αποκτήσει μόνιμα στο ΜΟΤΟ εδώ και μερικούς μήνες.

Απολαύστε τη μοναδική αυτή έκθεση στη γκαλερί 75 φωτογραφιών που ακολουθεί.

Πηγή φωτογραφιών: EICMA