Εκτός MotoGP ο Remy Gardner: «Γιατί δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας»

«Πόρτα» από την KTM – «Η καρδιά μου έχει ραγίσει»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2022

Δεν θα συνεχίσει με την KTM το 2023 ο Αυστραλός Remy Gardner κι όπως λέει ο ίδιος υπάρχουν κάποιες επιλογές μπροστά του αλλά το μόνο βέβαιο αυτή την στιγμή είναι πως δεν θα βρίσκεται στα MotoGP.

Ο Remy Gardner είναι ο μεγαλύτερος γιος του πρωταθλητή στα 500cc Wayne Gardner, μπήκε στην Moto3 το 2014, στην Moto2 το 2016 και φέτος είναι η πρώτη του σεζόν στα MotoGP.

Για τον ίδιο δεν υπήρχε η πιθανότητα να μην συνεχίσει να αγωνίζεται με την KTM καθώς οι ομάδες πάντα αφήνουν περιθώρια προσαρμογής για τον πρώτο χρόνο στην μεγάλη κατηγορία, πόσο μάλιστα η KTM που κι αυτή με την σειρά της χτίζει ακόμη την δική της εμπειρία ενώ έχει δηλώσει πως στόχο έχει να τροφοδοτεί την μεγάλη κατηγορία με τα δικά της παιδιά, χτίζοντας τους αναβάτες, όταν φυσικά αυτό είναι εφικτό.

Από την πλευρά του, ο Gardner ξεκάθαρα θεωρούσε πως ανήκει σε αυτή την κατηγορία μέχρι το Σάββατο όταν του γνωστοποιήθηκε στην Αυστρία πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Βρισκόμενος πλέον στο Misano για να ξεκινήσει τις διαδικασίες του επόμενου αγώνα ξεκίνησε τις δηλώσεις χωρίς να αισθάνεται πλέον υποχρεωμένος να κρατά και τα λόγια του, με βάση τις απαντήσεις που πήρε από την KTM για τους λόγους της απόφασής τους.

«Η KTM μου είπε πως δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας. Έχω δώσει το 100% και θα έπρεπε να έχω τουλάχιστον μία επεξήγηση όταν με χαρακτηρίζουν μη επαγγελματία, αλλά δεν πήρα κανένα παράδειγμα. Θεωρούσα πως με τις αποχωρήσεις των υπολοίπων αναβατών πως εγώ θα συνέχιζα και τώρα είμαι απλά μπερδεμένος με το αποτέλεσμα, είχα στόχο να παραμείνω και να δώσω το 100% και τώρα η καρδιά μου έχει ραγίσει. Θα συνεχίσω να προσπαθώ στο μέγιστο και για την υπόλοιπη σεζόν, αλλά μόνο για εμένα προσωπικά και τους ανθρώπους που δουλεύουν μαζί μου».

Η αξιολόγηση που κάνει ο Remy Gardner για τον εαυτό του στην σεζόν έως αυτή την στιγμή, επικεντρώνεται στην τηλεμετρία και όχι στους βαθμούς όπου η καλύτερη θέση τερματισμού έως τώρα είναι η 11η. Κι αυτό το κάνει όχι τόσο γιατί δεν τον συμφέρει, αλλά επειδή το τελικό αποτέλεσμα είναι πάντα συνυφασμένο με όλη την ομάδα και όχι αποκλειστικά στον οδηγό. Προφανώς και για την τηλεμετρία ισχύει κάτι αντίστοιχο αλλά εκεί ο Gardner μπορεί να συγκεντρώσει στοιχεία για να δείξει στον Pit Beirer πως η απόσταση που τον χωρίζει από τους υπόλοιπους αναβάτες της KTM δεν είναι τόσο μεγάλη όσο δείχνουν τα αποτελέσματα του αγώνα.

«Είναι ο πρώτος μου χρόνος στα MotoGP και είναι ήδη ο τέταρτος για τον Oliveira και η τηλεμετρία μας δεν διαφέρει και τόσο πολύ» δήλωσε σε κάποιο άλλο σημείο ο Gardner.

«Μου το είπαν πολύ αργά, πραγματικά με σακάτεψαν για να είμαι ειλικρινής καθώς δεν μου αφήνουν περιθώριο να βρω άλλη θέση αυτή την στιγμή».

Στην πράξη οι δύο θέσεις που έχει η VR46 μπορεί να μην έχουν επίσημα επιβεβαιωθεί αλλά δεν πρόκειται να αλλάξουν με Luca Marini και Marco Bezzecchi να παραμένουν.

Αντιστοιχα αναμεένται ο Nakagami ή ο Ogura να πιάνουν την δεύτερη θέση της LCR Honda δίπλα στον Rins.

Μαζί με τον Darryn Binder o Remy Gardner θα ψάχνει τώρα μία θέση για να παραμείνει στον χώρο των MotoGP αν και όχι στην μεγάλη κατηγορία. Πριν το κάνει αυτό βέβαια θα πρέπει να βελτιώσει την ψυχολογία του καθώς όπως ο ίδιος είπε: «αυτή την στιγμή αισθάνομαι απογοητευμένος από τον κύκλο της μοτοσυκλέτας και ούτε που είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς θέλω να κάνω την επόμενη χρονιά».

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες