Εκτός MotoGP ο Remy Gardner: «Γιατί δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας»

«Πόρτα» από την KTM – «Η καρδιά μου έχει ραγίσει»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2022

Δεν θα συνεχίσει με την KTM το 2023 ο Αυστραλός Remy Gardner κι όπως λέει ο ίδιος υπάρχουν κάποιες επιλογές μπροστά του αλλά το μόνο βέβαιο αυτή την στιγμή είναι πως δεν θα βρίσκεται στα MotoGP.

Ο Remy Gardner είναι ο μεγαλύτερος γιος του πρωταθλητή στα 500cc Wayne Gardner, μπήκε στην Moto3 το 2014, στην Moto2 το 2016 και φέτος είναι η πρώτη του σεζόν στα MotoGP.

Για τον ίδιο δεν υπήρχε η πιθανότητα να μην συνεχίσει να αγωνίζεται με την KTM καθώς οι ομάδες πάντα αφήνουν περιθώρια προσαρμογής για τον πρώτο χρόνο στην μεγάλη κατηγορία, πόσο μάλιστα η KTM που κι αυτή με την σειρά της χτίζει ακόμη την δική της εμπειρία ενώ έχει δηλώσει πως στόχο έχει να τροφοδοτεί την μεγάλη κατηγορία με τα δικά της παιδιά, χτίζοντας τους αναβάτες, όταν φυσικά αυτό είναι εφικτό.

Από την πλευρά του, ο Gardner ξεκάθαρα θεωρούσε πως ανήκει σε αυτή την κατηγορία μέχρι το Σάββατο όταν του γνωστοποιήθηκε στην Αυστρία πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Βρισκόμενος πλέον στο Misano για να ξεκινήσει τις διαδικασίες του επόμενου αγώνα ξεκίνησε τις δηλώσεις χωρίς να αισθάνεται πλέον υποχρεωμένος να κρατά και τα λόγια του, με βάση τις απαντήσεις που πήρε από την KTM για τους λόγους της απόφασής τους.

«Η KTM μου είπε πως δεν είμαι αρκετά επαγγελματίας. Έχω δώσει το 100% και θα έπρεπε να έχω τουλάχιστον μία επεξήγηση όταν με χαρακτηρίζουν μη επαγγελματία, αλλά δεν πήρα κανένα παράδειγμα. Θεωρούσα πως με τις αποχωρήσεις των υπολοίπων αναβατών πως εγώ θα συνέχιζα και τώρα είμαι απλά μπερδεμένος με το αποτέλεσμα, είχα στόχο να παραμείνω και να δώσω το 100% και τώρα η καρδιά μου έχει ραγίσει. Θα συνεχίσω να προσπαθώ στο μέγιστο και για την υπόλοιπη σεζόν, αλλά μόνο για εμένα προσωπικά και τους ανθρώπους που δουλεύουν μαζί μου».

Η αξιολόγηση που κάνει ο Remy Gardner για τον εαυτό του στην σεζόν έως αυτή την στιγμή, επικεντρώνεται στην τηλεμετρία και όχι στους βαθμούς όπου η καλύτερη θέση τερματισμού έως τώρα είναι η 11η. Κι αυτό το κάνει όχι τόσο γιατί δεν τον συμφέρει, αλλά επειδή το τελικό αποτέλεσμα είναι πάντα συνυφασμένο με όλη την ομάδα και όχι αποκλειστικά στον οδηγό. Προφανώς και για την τηλεμετρία ισχύει κάτι αντίστοιχο αλλά εκεί ο Gardner μπορεί να συγκεντρώσει στοιχεία για να δείξει στον Pit Beirer πως η απόσταση που τον χωρίζει από τους υπόλοιπους αναβάτες της KTM δεν είναι τόσο μεγάλη όσο δείχνουν τα αποτελέσματα του αγώνα.

«Είναι ο πρώτος μου χρόνος στα MotoGP και είναι ήδη ο τέταρτος για τον Oliveira και η τηλεμετρία μας δεν διαφέρει και τόσο πολύ» δήλωσε σε κάποιο άλλο σημείο ο Gardner.

«Μου το είπαν πολύ αργά, πραγματικά με σακάτεψαν για να είμαι ειλικρινής καθώς δεν μου αφήνουν περιθώριο να βρω άλλη θέση αυτή την στιγμή».

Στην πράξη οι δύο θέσεις που έχει η VR46 μπορεί να μην έχουν επίσημα επιβεβαιωθεί αλλά δεν πρόκειται να αλλάξουν με Luca Marini και Marco Bezzecchi να παραμένουν.

Αντιστοιχα αναμεένται ο Nakagami ή ο Ogura να πιάνουν την δεύτερη θέση της LCR Honda δίπλα στον Rins.

Μαζί με τον Darryn Binder o Remy Gardner θα ψάχνει τώρα μία θέση για να παραμείνει στον χώρο των MotoGP αν και όχι στην μεγάλη κατηγορία. Πριν το κάνει αυτό βέβαια θα πρέπει να βελτιώσει την ψυχολογία του καθώς όπως ο ίδιος είπε: «αυτή την στιγμή αισθάνομαι απογοητευμένος από τον κύκλο της μοτοσυκλέτας και ούτε που είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς θέλω να κάνω την επόμενη χρονιά».

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.