Επιστροφή Marquez στην δράση!

Η πρώτη φορά μετά το χειρουργείο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/2/2019

Πριν βιαστούμε κρίνοντας τη μοτοσυκλέτα που οδήγησε ο Marquez, καθώς δεν ήταν η RCV213V που θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα, οφείλουμε να κατανοήσουμε το λόγο που το έκανεΑρχικά, να υπενθυμίσουμε πως ο πέντε φορές πρωταθλητής της κατηγορίας των MotoGP, Marc Marquez, μετά το πέρας των δοκιμών στη Jerez μπήκε σχεδόν άμεσα στο χειρουργείο ώστε να λύσει μια και καλή το πρόβλημα που είχε στον αριστερό του ώμο, ο οποίος εξαρθρωνόταν συνέχεια. Ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε πολλές φορές στο παρελθόν με την πιο χαρακτηριστική -ίσως- τότε που κατέκτησε τον τίτλο πέρσι στον αγώνα του Motegi.

Τώρα, έχοντας ξεκινήσει το πρόγραμμα αποκατάστασης, μπήκε στην πίστα της Alcarras που βρίσκεται κοντά στην του γενέτειρά του, Cervera, ώστε να δει την πρόοδο που έχει κάνει μέχρι στιγμής, αλλά και να μετρήσει τις αντοχές του αριστερού του ώμου. Μετά από μερικούς γύρους στην πίστα πάνω σε ένα μικρό μοτοσυκλετάκι, παρατήρησε πως στα φρένα -ιδίως πριν τις αριστερές στροφές- δεν μπορεί να στηρίξει πλήρως το βάρος του με τον χειρουργημένο ώμο.

Σε δηλώσεις του σχετικά με τις δοκιμές στη Sepang αλλά και την πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα μετά το χειρουργείο είπε:“Έκανα λίγους γύρους στην πίστα και με βοήθησε να δω σε τι επίπεδο βρίσκομαι. Αυτή τη βδομάδα πρέπει να δουλέψω πολύ πάνω στον ώμο μου. Ήταν αναμενόμενο πως στα δυνατά φρένα που ασκείται δύναμη στα χέρια και κατ’ επέκταση στον ώμους έχω πρόβλημα. Κυρίως στις αριστερές στροφές που χρειάζεται να στηρίζομαι στον χειρουργημένο ώμο. Σ’ αυτό το κομμάτι πρέπει να εστιάσω και να έχω υπομονή στην Μαλαισία, ώστε το Μάρτιο να έχω ανακάμψει στο 100%. Οι αναβάτες γενικά πρέπει να έχουν καθαρό μυαλό και τουλάχιστον στο δεκατετράωρο αεροπορικό ταξίδι για τη Μαλαισία θα έχω τον χρόνο να σκέφτομαι πως οδήγησα μια μοτοσυκλέτα, ότι ένιωσα τα φρένα, το γκάζι και τον συμπλέκτη της.”

Ο φυσικοθεραπευτής του, Carlos J. Garcia της Clinica Mobile, ανέφερε πως ήταν προτιμότερο να μπει στην πίστα με μια μικρότερη μοτοσυκλέτα απ’ το να οδηγήσει επιτόπου την RCV213V. Παρατήρησε πως ήταν αρκετά ανυπόμονος για να καβαλήσει ακόμη και το μικρό μοτοσυκλετάκι και να ξαναθυμηθεί την αίσθηση, ανακαλύπτοντας παράλληλα σε ποιο σημείο πονάει ακριβώς ο ώμος του.

Ετικέτες

MotoGP: O Jack Miller ανιχνεύει την μεγαλύτερη δυσκολία της Yamaha M1

Ο Αυστραλός εντόπισε το σημαντικότερο πρόβλημα της Yamaha μετά το απογοητευτικό GP της Αυστρίας
Jack Miller on Yamaha difficulties
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/8/2025

Η Yamaha πέρασε έναν εφιαλτικό αγώνα στο Red Bull Ring, με τους τέσσερις αναβάτες της να τερματίζουν τελευταίοι και να συγκεντρώνουν μόλις έναν βαθμό. Ο Jack Miller μίλησε ανοιχτά για το βασικό ζήτημα που αντιμετώπισε, το οποίο, όπως τόνισε, δεν είναι άλλο από την έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος.

Ο Miller, που ολοκλήρωσε τον αγώνα στη 18η θέση χωρίς βαθμούς για πρώτη φορά μετά το Mugello, εξήγησε: “Δεν υπάρχουν πολλά να πω μετά από ένα τόσο δύσκολο Σαββατοκύριακο. Ειλικρινά, είναι απογοητευτικό. Για τους πρώτους πέντε γύρους ένιωθα κάπως "καλά" εννοώντας ότι η πρόσφυση ήταν σε ανεκτό επίπεδο. Όμως αυτή ήταν η πρόσφυση που κανονικά θα έπρεπε να έχουμε στο τέλος ενός αγώνα, όχι στην αρχή. Κι εδώ δεν την είχαμε ποτέ”.

Στη συνέχεια, ο Αυστραλός τόνισε το τεχνικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η Yamaha με το συγκεκριμένο ελαστικό:
“Είναι ξεκάθαρο ότι η μοτοσυκλέτα μας δεν δουλεύει με αυτό το πίσω ελαστικό και τη συγκεκριμένη κατασκευή. Δεν υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει σωστά. Δοκίμασα τα πάντα, από το να ανεβάζω νωρίς σχέσεις μέχρι να είμαι όσο πιο υπομονετικός γίνεται με το γκάζι, αλλά μόλις ξεπεράσεις τα 120 km/h, εκεί που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει αρκετή φόρτιση στον πίσω τροχό, η μοτοσυκλέτα αρχίζει να σπινάρει τρελά στην ευθεία και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα”.

Και κατέληξε, “Το μπροστινό μέρος της M1 είναι φανταστικό, αλλά το πίσω είναι ο περιορισμός. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να καταλάβουμε πώς θα το βελτιώσουμε”.

Μετά την Αυστρία, ο Miller βρίσκεται στη 17η θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP, έναν βαθμό πίσω από τον Ai Ogura και δέκα μπροστά από τον Joan Mir.