Ετοιμόλεμη η SKY RACING TEAM VR46: Οι νέοι αναβάτες για το 2020

Η σύνθεση της ομάδας για την νέα σεζόν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/9/2019

Η ακαδημία του Valentino Rossi, VR46, συνεχίζει ενωμένη με την SKY την δυναμική παρουσία στη Moto3 όσο και στη Moto2 και παρουσιάζει ήδη τους αναβάτες της ερχόμενης σεζόν. Στη μικρότερη κατηγορία, ο Celestino Vietti Ramus είναι ήδη μέλος της ομάδας και αποτελεί τον κορυφαίο αναβάτη ανάμεσα στους rookies, έχοντας συγκεντρώσει 88 βαθμούς μέχρι στιγμής. Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μην ανανεώσουν την συνεργασία τους, μαζί του και για το 2020. Ομόσταβλος του Vietti, για τη νέα σεζόν θα είναι ο Adnrea Migno, που έχει ξανατρέξει με τα χρώματα της ομάδας το 2015 όταν έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και παρέμεινε στην ομάδα μέχρι το 2017.

Στη Moto2, ο Luca Marini, που πέρσι εξελίχθηκε πολύ σαν αναβάτης και φέτος είναι ένας απ’ τους πιο σταθερούς σε επιδόσεις της κατηγορίας, θα παραμείνει στην ομάδα και για την ερχόμενη σεζόν. Δεν υπήρχε και περίπτωση αλλγής, αφού στους 12 γύρους της φετινής σεζόν έχει ανεβεί μια φορά στο βάθρο και έχει τερματίσει άλλη μια φορά μέσα στην πεντάδα. Ομόσταβλός του θα είναι ο Marco Bezzecchi, που στο πρωτάθλημα της Moto3 το 2018, ήρθε τρίτος στη βαθμολογία και θεωρήθηκε ένας απ’ τους κορυφαίους Ιταλούς Rookies.

Ο Διευθυντής της Sky Racing, Pablo Nieto αισθάνεται πολύ περήφανος που το 2020 η ομάδα θα βρίσκεται πάλι στην πίστα με τέσσερις μοτοσυκλέτες – δύο για τη Moto3 και δύο για τη Moto2- και που θα οδηγούνται από Ιταλούς αναβάτες. “Η επιλογή να ενδυναμώσουμε το πνεύμα της ομάδας μέσα από ένα εποικοδομητικό κλίμα συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας έγινε μέσω της επέκτασης της συνεργασίας της ομάδας με τους Marini και Vietti, αλλά και την προσθήκη των Bezzecchi και Mingo. Οι δύο ομάδες αποτελούνται από γρήγορους και ικανούς αναβάτες που είναι έτοιμοι να εντυπωσιάσουν τους πάντες και να μας προσφέρουν πολλές συγκινήσεις. Από τεχνικής άποψης, η απόφασή να συνεργαστούμε με την KTM και την κατασκευάστρια πλαισίων Kalex, βασίστηκε στη μακροχρόνια και σταθερή σχέση που έχουμε χτίσει μαζί τους, που χαρακτηρίζεται από την αμοιβαία εμπιστοσύνη.”

Ο Marco Bezzecchi από την άλλη φρόντισε να τονίσει πως η συμμετοχή του στους αγώνες οφείλεται στην υποστήριξη της ακαδημίας του Rossi, την VR46 Riders Academy, ενώ σήμερα που πλέον έχει τη δυνατότητα να γίνει μέλος της ομάδας είναι πολύ περήφανος. Η δεύτερη σεζόν του στην Moto2 θα είναι μια πραγματική πρόκληση και όπως είπε θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό ώστε να ξεπληρώσει την εμπιστοσύνη που του έδειξαν κάνοντάς τον μέλος της ομάδας.

Από την άλλη, ο Adrea Migno εστίασε περισσότερο στην διετή πορεία του μακριά από την ομάδα, που αποδείχτηκε μια μεγάλη πρόκληση και συνάμα συντέλεσε στο να διαμορφωθεί περισσότερο ως αναβάτης. “Έμαθα πολλά και αυτό με βοήθησε να εξελιχτώ όχι μόνο σαν αναβάτης αλλά και σαν άνθρωπος. Όταν μου πρότειναν να επιστρέψω στην ομάδα, ήταν σαν να μου είπαν να γυρίσω σπίτι. Ήταν ένα απίστευτο συναίσθημα και θα επιστρέψω στην οικογένεια, με την οποία έκανα το ντεμπούτο μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, μια ομάδα που πάντοτε προσπαθεί να βελτιωθεί. Θέλω να ευχαριστήσω την Sky και την VR46 που μου έδωσε αυτή τη νέα ευκαιρία.”

Ετικέτες

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”